حزین لاهیجی
| حزین لاهیجی | |
|---|---|
 یادبود حزین لاهیجی در مجاورت استخر لاهیجان |
|
| زادروز | ۱۱۰۳ قمری اصفهان |
| درگذشت | ۱۱۸۰ ق. (۷۷سالگی) بندر بنارس، هند |
| محل زندگی | اصفهان، شیراز، هندوستان |
| ملیت | ایرانی |
| نامهای دیگر | محمدعلی، شیخ علی |
| پیشه | شعر فارسی، کلامشناسی |
| لقب | علامه ذوالفنون |
| مذهب | شیعه |
| والدین | ابوطالب |
| گفتاورد | ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد در دام مانده باشد صیاد رفته باشد |
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حَزین و معروف به شیخ علی حزین در سال ۱۱۰۳ قمری در اصفهان زاده شد. او از نوادگان شیخ زاهد گیلانی است. از استادان حزین میتوان به امیر سید حسین طالقانی اشاره کرد.
او از آخرین شاعران بزرگ سبک هندی بود. از آثار او میتوان به تذکره شعرا، دیوان اشعار، صفیر دل و حدیقه ثانی در برابر حدیقه سنایی و تذکارات العاشقین در برابر لیلی و مجنون اشاره کرد. تذکره حزین لاهیجی با سبکی ساده و پخته به نگارش درآمدهاست.
حزین در کتاب تاریخ خود وضعیت اصفهان در زمان حمله افغان را شرح میدهد.
ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد/در دام مانده باشد صیاد رفته باشد، یکی از مشهورترین ابیات اوست.
زندگی [ویرایش]
حزین لاهیجی در سال ۱۱۴۶ق به هند رفت و در سال ۱۱۸۱ق در حدود هفتاد و هشت سالگی در بنارس درگذشت و در همان شهر دفن شد.
حزین لاهیجی از ترس نادرشاه به هندوستان رفت و تا پایان در هند زندگی کرد. سکونت محمدعلی حزین لاهیجی در نوزده سال آخر زندگی خود در بنارس که تحت حکومت نوابهای شیعه بود، از رویدادهای مهم در حیات فرهنگی، مذهبی و ادبی این شهر است. آرامگاه او - که مدفن خلیل علی ابراهیم خان نیز در جوار آن است - در بنارس زیارتگاه مهمی است که زوار آن، علاوه بر شیعیان، سایر مسلمانان نیز هستند. حضور حزین و درسهای او در ترویج و اشاعة تشیع در آن سامان نقش بسیار مهمی داشت.[۱]
بخشی از سرودههای او به زبان فرانسه نیز ترجمه شدهاست.[۱]
منابع [ویرایش]
- کریمی، یوسف، زندگینامهٔ مشهورترین شاعران ایران، تهران: ۱۳۸۵، ص۱۶۳.
- ↑ دانشنامه جهان اسلام، به نقل از منابعی قدیمیتر: (بهبهانی، ص ۲۴؛ کُل، ص ۵۱-۵۲؛ بهگوان داس هندی، ص ۵۲) و (گلچین معانی ، ۱۳۶۳ ش؛ رضوی، ج ۲، ص ۱۱۴).
