نثر فارسی

نثر فارسی هر نوشتهٔ منثور و غیر منظومی است که به زبان فارسی نگاشته شده است یعنی اشعار و نوشته‌های دارای وزن و آهنگ جزو نثر نیستند. بیشتر آثار نثر فارسی مربوط به دورهٔ سوم این زبان یعنی فارسی دری (نو) است که پس از اسلام به این شکل درآمده است.

یک تقسیم‌بندی کلی از دوره‌های نثر فارسی نو

نثر فارسی را از لحاظ تاریخی به سه دورهٔ تکوین، فارسی درسی، و اخیر تقسیم می‌توان کرد. دورهٔ نخست از قدیم‌ترین دوران تا پس از حملهٔ مغول را شامل می‌شود. دورهٔ فارسی درسی شامل دورهٔ پس از مغول تا اواسط قاجار می‌شود و دورهٔ اخیر از آن زمان باز به این سو را در بر می‌گیرد.این دوره‌ها را خود به زیردوره‌های گوناگون تقسیم توان کرد و سبک‌های مختلف نثر را در هر دوره بر می‌توان شمرد.^{[نیازمند منبع]}