نصرت رحمانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نصرت رحمانی
زادروز اسفند ۱۳۰۶
محله پامنار تهران
مرگ ۲۷ خرداد ۱۳۷۹
رشت
ملیت  ایران
جایگاه خاکسپاری سلیمان داراب رشت
پیشه شاعر و داستان‌نویس

نصرت رحمانی (زاده ۱۳۰۸ در تهران - درگذشته ۱۳۷۹ در رشت) یکی از شاعران معاصر نوگرای ایران است. دوره آموزشهای دبستانی و دبیرستانی را در همین شهر به پایان رساند و سپس وارد مدرسه پست و تلگراف و تلفن شد سپس به کار در رادیو پرداخت سپس به روزنامه نگاری پرداخت سپس مسوول صفحات شعر مجله زن روز شد.

نصرت رحمانی شاعری آزادی خواه و آنارشیست بود که در دههٔ چهل و پنجاه خورشیدی طرفداران زیادی در میان مردم به ویژه جوانان داشت و بسیاری از جوانان امروز ایران نیز از او به بزرگی یاد می‌کنند و آرمان‌هایش را می ستایند.

مجموعه اشعار[ویرایش]

  • کوچ ۱۳۳۳
  • کویر ۱۳۳۴
  • ترمه ۱۳۳۴
  • میعاد در لجن ۱۳۳۶
  • حریق باد ۱۳۴۹
  • درو
  • شمشیر معشوقه قلم
  • پیاله دور دگر زد
  • در جنگ باد

از کتاب میعاد درلجن[ویرایش]

رقصید
پر زد، رمید
از لب انگشت او پرید
[ سکه ]
گفتم: خط

پروانهٔ مسین
پرواز کرد
چرخید، چرخید
پر پر زنان چکید؛ کف جوی پر لجن.

تابید، سوخت فضا را نگاهها
برهم رسید
در هم خزید
در سینه عشق‌های سوخنه فریاد می‌کشید:
ـ ای یاس، ای امید !

آسیمه‌سر بسوی " سکه " تاختیم
از مرز هست و نیست
تا جوی پر لجن
با هم شتافتیم
آنگه نگاه را به تن سکه بافتیم.

پروانهٔ مسین
آیینه وار! بر پا نشسته بود در پهنهٔ لجن !
وهر دو روی آن
خط بود
خطی بسوی پوچ، خطی به مرز هیچ

اندوه لرد بست
در قلبواره اش
و خنده را شیار لبانش مکید و گفت:
ـ پس ... نقش شیر ؟
رویید اشک
خاموش گشت، خاموش

گفتم :
ـ کنام شیر لجن زار نیست، نیست!
خط است و خال
گذرگاه کرم ها
اینجا نه کشتگاه عشق و غرور است
میعادگاه زشتی و پستی ست.

از هم گریختیم
بر خط سرنوشت
خونابه ریختیم.

منابع[ویرایش]

http://www.aftabir.com/articles/view/art_culture/literature_verse/c5c1235806518_nosrat_rahmani_p1.php/شعر-ناتمام (شعر ناتمام، پیمان چهرازی، روزنامه فرهنگ آشتی)