نصرت رحمانی
| نصرت رحمانی | |
|---|---|
| زادروز | اسفند ۱۳۰۶ محله پامنار تهران |
| درگذشت | ۲۷ خرداد ۱۳۷۹ رشت |
| آرامگاه | رشت |
| ملیت |  ایران |
| آثار | کوچ کویر میعاد در لجن ترمه |
| گفتاورد | برگرفته از شعر انهدام: «... ای دوست، این روزها باهر که دوست میشوم احساس میکنم، آنقدر دوست بودهایم که دیگر وقت خیانت است.» |
نصرت رحمانی (زاده: ۱۳۰۸ در تهران، مرگ: ۱۳۷۹ در رشت) یکی از شاعران معاصر نوگرای ایران است. دوره آموزشهای دبستانی و دبیرستانی را در همین شهر به پایان رساند و سپس وارد مدرسه پست و تلگراف و تلفن شد سپس به کار در رادیو پرداخت سپس به روزنامه نگاری پرداخت سپس مسوول صفحات شعر مجله زن روز شد.
در دههٔ چهل و پنجاه شمسی، نصرت رحمانی طرفداران زیادی در میان مردم به ویژه جوانان داشت.
مجموعه اشعار [ویرایش]
- کوچ ۱۳۳۳
- کویر ۱۳۳۴
- ترمه ۱۳۳۴
- میعاد در لجن ۱۳۳۶
- حریق باد ۱۳۴۹
- درو
- شمشیر معشوقه قلم
- پیاله دور دگر زد
- در جنگ باد
از کتاب میعاد درلجن [ویرایش]
رقصید
پر زد ، رمید
از لب انگشت او پرید
[ سکه ]
گفتم: خط
پروانه ی مسین
پرواز کرد
چرخید ، چرخید
پر پر زنان چکید؛ کف جوی پر لجن.
تابید ، سوخت فضا را نگاهها
بر هم رسید
در هم خزید
در سینه عشق های سوخنه فریاد می کشید:
ـ ای یاس ، ای امید !
آسیمه سر بسوی " سکه " تاختیم
از مرز هست و نیست
تا جوی پر لجن
با هم شتافتیم
آنگه نگاه را به تن سکه بافتیم.
پروانه ی مسین
آیینه وار ! بر پا نشسته بود در پهنه ی لجن !
وهر دو روی آن
خط بود
خطی بسوی پوچ ، خطی به مرز هیچ
اندوه لرد بست
در قلبواره اش
و خنده را شیار لبانش مکید و گفت:
ـ پس ... نقش شیر ؟
رویید اشک
خاموش گشت، خاموش
گفتم :
ـ کنام شیر لجن زار نیست ، نیست!
خط است و خال
گذرگاه کرم ها
اینجا نه کشتگاه عشق و غرور است
میعادگاه زشتی و پستی ست.
از هم گریختیم
بر خط سرنوشت
خونابه ریختیم.
منابع [ویرایش]
http://www.aftabir.com/articles/view/art_culture/literature_verse/c5c1235806518_nosrat_rahmani_p1.php/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D8%A7%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%85 (شعر ناتمام، پیمان چهرازی، روزنامه فرهنگ آشتی)
