سیاوش کسرایی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| تولد | ۵ اسفند ۱۳۰۵ اصفهان ، ایران  |
| مرگ | ۱۹ بهمن ۱۳۷۴ (۶۹سالگی) وین ، اتریش  |
| مدفن | گورستان مرکزی وین (بخش هنرمندان) |
| زمینه فعالیت | شاعر ، فعال سیاسی حزب توده ایران |
| ملیت | ایرانی |
| محل زندگی | اصفهان ، تهران ، کابل ، مسکو |
| نهاد مرتبط | دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران |
سیاوش کَسرایی (۵ اسفند ۱۳۰۵ هشت بهشت اصفهان - ۱۹ بهمن ۱۳۷۴ وین) از شاعران و فعالان سیاسی معاصر ایران بود.
سیاوش کسرایی در سال۱۳۰۵ در اصفهان متولد شد. وی سرودن شعر را از جوانی آغاز کرد.
شاهکار او منظومه آرش کمانگیر است. وی از شاگردان نیما بود که به او وفادار ماند.ضمن آنکه سالیان دراز در حزب توده فعال بود و در کنار شعر به مسایل سیاسی نیز میپرداخت. به همین دلیل گروهی او را شاعری مردمی مینامیدند.
بسیار زود به همراه خانواده اش به پایتخت آمد. او در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران درس خواند و علاوه بر فعالیتهای ادبی و سرودن شعر، عمری را به تکاپوهای سیاسی (حزب توده ایران) گذراند. اما سرانجام، ناگزیر از مهاجرت شد و دوازده سال پایانی زندگی اش را ابتدا در کابل و سپس در مسکو بسر برد. وی سالهای پایانی عمر خویش را دور از کشور خود و در تبعید در اتریش و شوروی گذراند؛ وی در سال ۱۳۷۴ به دلیل بیماری قلبی در وین، پایتخت اتریش در سن ۶۹ سالگی بر اثر بیماری ذات الریه زندگی را بدرود گفت و در گورستان مرکزی وین (بخش هنرمندان) به خاک سپرده شد.
در میان اشعار وی منظومه آرش کمانگیر از لحاظ اجتماعی و به سبک حماسه سرایی و شعر غزل برای درخت از لحاظ سبک و محتوا درخشش خاصی دارند. بخشی از شعر آرش:
آری آری زندگی زيباست
زندگی آتشگهی ديرنده پابرجاست
گر بيفروزيش.......رقص شعله اش.......در،هر کران پيداست
ور نه خاموش است و خاموشی گناه ماست.
[ویرایش] اشعار
| سال | نام اثر | انتشارات یا شهر | یادداشت |
|---|---|---|---|
| ۱۳۳۶ | آوا | تهران | |
| ۱۳۳۸ | آرش کمانگیر | تهران | با مقدمه م. ا. به آذین |
| ۱۳۴۱ | خون سیاوش (به همراه آرش کمانگیر) | تهران | با مقدمه ه. ا. سایه |
| ۱۳۴۵ | سنگ و شبنم | تهران | دوبیتی و رباعی و ترانه |
| ۱۳۴۵ | با دماوند خاموش | تهران | |
| ۱۳۴۶ | خانگی | تهران | |
| ۱۳۵۵ | به سرخی آتش ، به طعم دود (با امضای شبان بزرگ امید) |
سوئد | با مقدمه احسان طبری |
| ۱۳۵۷ | از قرق تا خروسخوان | تهران | |
| ۱۳۵۸ | آمریکا! آمریکا! | تهران | با مقدمه احسان طبری |
| ۱۳۶۰ | چهلکلید | تهران | منتخب اشعار ، با مقدمه احسان طبری |
| ۱۳۶۲ | تراشههای تبر | کابل | با انتخاب و مقدمه عبدالله سپندگر |
| ۱۳۶۳ | پیوند | کابل | |
| ۱۳۶۳ | هدیه برای خاک | لندن | |
| ۱۹۸۹ م | ستارگان سپیده دم | لندن | |
| ۱۳۷۴ | مهره سرخ | وین | |
| ۱۳۷۸ | از خون سیاوش | تهران | منتخب سیزده دفتر شعر |
| ۱۳۸۱ | هوای آفتاب | تهران | واپسین سرودهها |
| ۱۳۸۱ | در هوای مرغ آمین | تهران | نقدها و مقالهها و داستانها |
در ویکینبشته موجود است:
[ویرایش] مراجع
- آوای آزاد
- کسرایی، سیاوش، در خوای مرغ آمین، تهران: نشر کتاب نادر، ۱۳۸۲ خ.
