دانشگاه تبریز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۸°۰۳′۴۱.۶۴″ شمالی ۴۶°۱۹′۴۲.۶۴″ شرقی / ۳۸.۰۶۱۵۶۶۷° شمالی ۴۶.۳۲۸۵۱۱۱° شرقی / 38.0615667; 46.3285111

دانشگاه تبریز
شعار تزکیه و تعلیم
تأسیس ۱۳۲۵
نوع دانشگاه عمومی
بنیانگذار جعفر پیشه‌وری
رئیس محمدرضا پورمحمدی[۱] (از ۲۳ دی ۱۳۹۲ به عنوان سرپرست و از ۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۳ به عنوان رئیس)
دانشجویان ۱۹۰۰۰ نفر[۲]
کارشناسی ارشد ۴،۷۸۰ نفر[۲]
دکترا ۸۴۱ نفر [۲]
مکان تبریز
نام مستعار آذربایجان اونیورسیته سی، دانشگاه آذرآبادگان
وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
وب‌گاه http://www.tabrizu.ac.ir

دانشگاه تبریز یکی از دانشگاه‌های دولتی وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری می‌باشد که در شهر تبریز واقع است. این دانشگاه شامل ۱۴ دانشکده‌است و در کل مشتمل بر ۲۹ قطب علمی و مجتمع آموزشی است. این دانشگاه که در سال ۱۳۲۵، توسط سید جعفر پیشه وری بنیان گذاشته شده‌است. دانشگاه تبریز بزرگترین مرکز علمی در شمال غرب ایران می باشد. این دانشگاه جزو یکی از پنج دانشگاه مادر ایران و همچنین جزو ده دانشگاه برتر ایران در تولید علمی می باشد. این دانشگاه از بدو تأسیس خود همواره نقشی محوری در وقایع علمی، اجتماعی٬ سیاسی٬ و فرهنگی ایران داشته‌است.


پیشینه[ویرایش]

ایدهٔ اولیهٔ تأسیس دانشگاه تبریز یک سال پس از خاتمهٔ جنگ جهانی دوم، در زمان حکومت ملی آذربایجان و به دستور سید جعفر پیشه‌وری 1324 زده شد.[۳] در تاریخ خردادماه ۱۳۲۵ در مدخل شرقی آن زمان تبریز، ساختمانی که کاربری زندان داشت، تبدیل به دانشگاهی به‌نام «آذربایجان اونیورسیته‌سی» (دانشگاه آذربایجان) شد.[۳] پس از بازپس گیری آذربایجان به دست قشون ارتش ایران و سقوط دولت خودمختار آذربایجان موسسهٔ جدیدالاتاسیس دانشگاه آذربایجان منحل شد و تمام فعالیت‌های آموزشی به‌ مدت چند ماه به‌حالت تعلیق درآمد. در دی‌ماه همان سال از سوی دانشگاه تهران دو تن از اساتید به‌نام‌های «مصطفی حبیبی» و «خان‌بابا بیاتی» مأموریت یافتند تا جهت راه‌اندازی مجدد دانشگاه در تبریز اقدام نمایند.[۴] این دانشگاه با پذیرش ۱۶۰ دانشجو در دو دانشکدهٔ پزشکی و ادبیات، تحت ریاست دکتر بیاتی، به طور رسمی فعالیت آموزشی خود را آغاز نمود. مراسم گشایش دانشگاه که به‌عنوان یک واقعهٔ منحصربه‌فرد و بزرگ در تاریخ معاصر تبریز قلمداد می‌شود، به‌طور زنده از رادیوی محلی پخش شد.

با گذشت زمان دانشکده‌ها، آزمایشگاه‌ها، کارگاه‌ها و آموزشکده‌های آن به‌تدریج تأسیس شدند. پس از گذشت چند سال این دانشگاه به دو قسمت «دانشگاه تبریز» و «دانشگاه علوم پزشکی تبریز» تبدیل گردید.

دانشگاه تبریز درحال حاضر با بیش از ۱۸٬۰۰۰[۲] نفر دانشجو و حدود ۵۰۰ نفر هیأت علمی، ۲۰۰ آزمایشگاه تخصصی و عمومی که برخی از آن‌ها در سطح جهان و برخی در سطح خاورمیانه منحصربه‌فرد هستند، موزهٔ تاریخ و فرهنگ، حوزهٔ جانورشناسی، حوزهٔ زمین‌شناسی، مرکز پردازش تصاویر ماهوارهای و مراکز و مؤسسه‌های تحقیقاتی و پژوهشی، محیط آموزشی و دانشگاهی بزرگی را در سطح کشور فراهم آورده‌است.[۵]


نام‌گذاری[ویرایش]

روند نامگذاری دانشگاه تبریز به این ترتیب می باشد که: درسال ۱۳۲۵ (سال تأسیس دانشگاه) به ترتیب نام های «آذربایجان ملی دارالفنونی»، «آذربایجان خلق اونیورسیته سی» و نهایتاً «آذربایجان اونیورسیته سی» برای این دانشگاه انتخاب شد. نام دانشگاه در سال ۱۳۲۶ به «دانشگاه تبریز» و پس از چند سال به «دانشگاه آذرآبادگان» تغییر یافت. پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ نام دانشگاه دوباره به «دانشگاه تبریز» تغییر یافت. پس از مدتی «دانشگاه علوم پزشکی تبریز» از آن منفک گردید.[۶]


هیأت علمی[ویرایش]

دانشگاه تبریز دارای ۴۸۰ عضو هیأت علمی است که ۲۵۸ نفر از آن‌ها دارای مدرک دکتری هستند. از این تعداد ۴۱ نفر پروفسور، ۱۵۱ نفر دانشیار، ۶۶ نفر استادیار و ۲۲۲ نفر مربی‌اند. همچنین ۸۵۷ نفر کادر اداری فعالیت‌های آکادمیک را پشتیبانی می‌کنند.[۷]

روسای پیشین[ویرایش]

اولین رییس دانشگاه تبریز، دکتر نصرت‌الله جهانشاه‌لوی افشار بود که از طرف فرقه دموکرات آذربایجان به این سمت منسوب شده بود. جدول زیر روسای دانشگاه تبریز را از بدو تاسیس نشان می دهد.

ردیف زمان نام رییس توضیحات تصویر
۱ ۱۳۲۵ نصرت‌الله جهانشاهلو
۲ خانبابا بیانی
۳ منوچهر اقبال بدون قاب
۴ سید محمد سجلدی
۵ محسن هشترودی
۶ ناصر قلی اردلان
۷ محمد شفیع امین
۸ عباسقلی گلشائیان
۹ غلامعلی بازرگان دیلمقانی
۱۰ محمدعلی صفاری بدون قاب
۱۱ تقی سرلک
۱۲ ۱۳۴۸ هوشنگ منتصری
۱۳ منوچهر تسلیمی
۱۴ علی اکبر حسن علی زاده
۱۵ حمید زاهدی
۱۶ محمد علی فقیه
۱۷ ۱۳۵۶ منوچهر مرتضوی
۱۸ قباد فتحی
۱۹ حبیب‌الله مجیر مولوی
۲۰ ابوالفتح ثقةالاسلامی
۲۱ حسن باروقی
۲۲ حسین صادقی شجاع
۲۳ حسین سیفلو
۲۴ گلابی
۲۵ ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۱ محمدعلی حسین پورفیضی
۲۶ محمدرضا دلال پورمحمدی
۲۷ سرورالدین
۲۸ ۱۳۸۷ تا ۲۵ شهریور ۱۳۹۱ محمدتقی علوی بدون قاب
۲۹ از ۲۵ شهریور ۱۳۹۱ تا ۲۳ دیماه ۱۳۹۲ پرویز آژیده
۳۰ از ۲۳ دیماه ۱۳۹۲ محمدرضا پورمحمدی

محوطه دانشگاه[ویرایش]

محوطهٔ این دانشگاه در منطقه‌ای یک‌پارچه، سطحی معادل ۲۷۵ هکتار را در سال ۱۳۲۸ دربر گرفته بود. دانشگاه تبریز در ناحیهٔ شرقی شهر تبریز با چشم‌انداز زیبای کوه‌های شمالی شهر قرار گرفته‌است. بخشی از محوطه شمالی پردیس اصلی دانشگاه منطقهٔ سرسبزی می باشد که به عنوان باغ گیاهشناسی استفاده می گردد. در جنوب خود فضای مورد نیاز برای توسعهٔ دانشگاه آتی دانشگاه \یش بینی شده است. کل مساحت تخصیص داده‌شده برای ساختمان‌ها و فضاهای آموزشی دانشگاه در حدود ۳۲۳٬۸۹۵ متر مربع می‌باشد.

گالری[ویرایش]


بخش‌ها[ویرایش]

دانشکده‌ها[ویرایش]

  • دانشکدهٔ ادبیات فارسی و زبانهای خارجی
  • دانشکدهٔ اقتصاد، مدیریت و بازرگانی
  • دانشکدهٔ الهیات و علوم اسلامی
  • دانشکدهٔ تربیت‌بدنی و علوم ورزشی
  • دانشکدهٔ جغرافیا
  • دانشکدهٔ حقوق و علوم اجتماعی
  • دانشکدهٔ دامپزشکی
  • دانشکدهٔ ریاضی
  • دانشکدهٔ شیمی
  • دانشکدهٔ علوم انسانی و اجتماعی
  • دانشکدهٔ علوم تربیتی و روانشناسی
  • دانشکدهٔ علوم طبیعی
  • دانشکدهٔ فناوریهای نوین
  • دانشکدهٔ فنی مهندسی مرند
  • دانشکدهٔ فنی مهندسی میانه
  • دانشکدهٔ فیزیک
  • دانشکدهٔ کشاورزی
  • دانشکدهٔ کشاورزی و منابع طبیعی اهر
  • دانشکدهٔ مهندسی برق و کامپیوتر
  • دانشکدهٔ مهندسی شیمی و نفت
  • دانشکدهٔ مهندسی عمران
  • دانشکدهٔ مهندسی مکانیک

رشته‌های تحصیلی[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. انتخاب روسای پنج دانشگاه خبرگزاری تابناک
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ «دانشگاه تبریز بار دیگر در بین 10 دانشگاه¬ برتر کشور قرار گرفت». دانشگاه تبریز، ۲۵ شهریور ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۲۵ شهریور ۱۳۹۱. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «تاریخچه‌ی دانشگاه تبریز». سایت شخصی رضا همراز، ۴ دی ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۲۵ شهریور ۱۳۹۱. 
  4. پایگاه اطلاع‌رسانی دانشگاه تبریز
  5. «معرفی و تاریخچه دانشگاه تبریز». دانشگاه تبریز. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۸ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۶ ژانویهٔ ۲۰۰۸. 
  6. «اسناد و تصاویر». موزه دانشگاه علوم پزشکی تبریز. بازبینی‌شده در ۲۵ شهریور ۱۳۹۱. 
  7. آمار مربوط به سال ۸۱-۸۰

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ دانشگاه تبریز موجود است.