صفحهٔ اصلی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مقالهٔ برگزیده
|
 مخزن خارجی شاتل فضایی (به انگلیسی: ET: External Tank) محل نگهداری سوخت هیدروژن و اکسیدکنندهٔ اکسیژن مایع فشرده مورد نیاز موتور اصلی شاتل فضایی هنگام پرتاب و عبور از جو زمین است. مخزن خارجی از سه بخش مخزن هیدروژن مایع، مخزن میانی و مخزن اکسیژن مایع تشکیل شدهاست. پس از خاموش شدن موتورهای شاتل، این مخزن از مدارگرد جدا شده، وارد اتمسفر زمین میشود. باقیماندههای آن در اقیانوس میافتند، ولی برای استفادهٔ دوباره بازیابی و تعمیر نمیشوند. از این مخزن همچنین به عنوان شالودهٔ اصلی سیستم شاتل هنگام پرتاب استفاده میشود، به طوری که مدارگرد و موشکهای پیشرانه سوخت جامد در روی آن سوار و از طریق آن به یکدیگر متصل میشوند. برای جلوگیری از داغ شدن و خرابی مخزن در طول عبور از جو لایه محافظی از کف روی آن پوشانیده شدهاست. رنگ نارنجی آن هم به دلیل همین لایهٔ محافظ است. سه موتور اصلی مدارگرد هنگام پرتاب و عبور از جو، حدود ۲۳۰٬۰۰۰ پوند هیدروژن را در حدود ۸٫۵ دقیقه مصرف میکنند، که این میزان سوخت و مادهٔ اکسیدکنندهٔ آن همگی در مخزن خارجی قرار گرفتهاند. این مخزنها تا زمان استفاده از شاتل فضایی (ماموریت استیاس-۱۳۵) یکی از بخشهای پروژه شاتلهای فضایی بودند و پس از بازنشستگی شاتلها، استفاده از آنها نیز پایان یافت.
ادامه...
|
|
|
|
دیگر پروژههای بنیاد ویکیمدیا
|
|
|
ویکیپدیا در زبانهای دیگر
|
|
|
|
