اسماعیل خلج
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
اسماعیل خلج نمایشنامهنویس ایرانی که آثارش عموماً در قهوهخانهها و مکانهای پست جنوب شهر میگذرد و اغلب کاراکترهایش چاقوکشان و پااندازان و زنان فاحشه و مردم فرودست و آدمهای بیسواد هستند. او به فرهنگ و تاریکیهای زندگی مردمان طبقهٔ پایین اجتماع میپردازد. زبان آثار او نیز به شدت عامیانه است. تا حدی که میتوان گفت خلج نوعی نمایشنامهنویس ناتورالیست است. او متأثر از رئالیسم گورکی نیز هست. در عین حال آثار او یک روح شاعرانه هم دارد. [۱] خلج کارمند ادارهی رادیو و تلویزیون بود و سریال سایهی همسایه را کارگردانی کرد که به سال ۱۳۶۴ از تلویزیون پخش شد[۲].
برخی آثار [ویرایش]
- پاتوق (۱۳۵۰)
- پاانداز (۱۳۵۰)
- حالت چطوره مش رحیم؟ (۱۳۵۰)
- گلدونه خانم (۱۳۵۰)
- باجه (۱۳۵۰)
- جمعهکشی (۱۳۵۲)
- قمر در عقرب (۱۳۵۳)
- بابلیها (۱۳۸۰)
- عبید زاکانی (۱۳۵۶)
- شبات (۱۳۵۶)
پانویس [ویرایش]
فهرست منابع [ویرایش]
- خلج، منصور. نمایشنامه نویسان ایرانی: از آخوندزاده تا بیضایی. نشر اختران. ۱۳۸۱
- ماهنامهی تجربه، شماره پیاپی ۸۴، اسفند ۱۳۹۰، مقالهی راه ناتمام به قلم مهدی میرمحمدی، صص ۱۱۷-۱۱۸