حبیب عجمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حبیب بن محمد عجمی که بیشتر با نام حبیب عجمی یا حبیب فارسی شناخته می‌شود زاهدی ایرانی بود که در بصره زندگی می‌کرد. ذکر زندگی در کتاب تذکرة‌الاولیا آمده‌است. او دوست و شاگرد حسن بصری بود. او را موسس تصوف ایرانی دانسته‌اند.

در تذکرةالاولیا عطار نیشابوری در ذکر شماره ۷ در مورد حبیب عجمی آمده است:

« آن ولّی قبه ٔ غیرت ، آن صفی برده ٔ وحدت ، آن صاحب یقین بی گمان ، آن خلوت نشین بی نشان ، آن فقیر عدمی حبیب عجمی - رحمةاﷲ علیه - صاحب صدق و صاحب همت بود ...»[۱]

پانویس [ویرایش]

  1. تذکرةالاولیاء، ص ۴۰

منبع [ویرایش]

  • تذکرةالاولیاء- تالیف: شیخ فریدالدین عطار نیشابوری- تصحیح و تحشیه: رینولد آلن نیکلسون-انتشارات اساطیر، چاپ دوم،۱۳۸۳