علی بن حسین مسعودی
علی بن حسین مسعودی (حدود ۲۸۳ هجری / ۸۹۶ میلادی – ۳۴۶ هجری / ۹۵۷ میلادی) تاریخنویس و جغرافیدان و دانشمند و جهانگرد بغدادی بود. نام کامل وی ( ابوالحسن علی بن الحسین المسعودی المعتزلی الشافعی ). نسب وی به عبدالله بن مسعود یکی ازیاران برجستهٔ پیامبر اسلام میرسد.
محتویات |
[ویرایش] زندگی
وی در بغداد دیده به جهان گشود وتعالیم در زادگاه خود فرا گرفت. در نوجوانی راه سفر والترحال وجهانگردی پیشه گرفتند. دراین جهانگردی دور و دراز و پر رنج در آن گاه که سفر بر روی چهارپایان از قبیل اسب، الاغ، استر وشتر بود نویسنده از بعضی از سرزمینهای شناخته شده دوران خود دیدن میکند، نخست از: فلسطین، بلاد فارس، ارمنستان، بلاد قاف، هند، دریای چین، مدغشقر، زنگبار، عمان، ودر سال ۹۴۳ میلادی به انطاکیه میرسد. بعد از دوسال دیگر یعنی در سال ۹۴۵ میلادی وارد دمشق میشود. سپس در ده سال اخیر از عمر خود مابین سوریه و مصر میگذراند، وسرانجام در سال ۹۵۶ میلادی که سفری به مصر داشته در شهر فسطاط مصر این دار فانی را به درود میگوید ودر همانجا بخاک سپرده میشود.
مسعودی تألیفات گوناگونی داشتهاست که متأسفانه بیشتر آنها گم ویا نابود شدهاست. یکی از مهمترین این تألیفات کتابی بنام اخبار الزمان ومن اباده الحدثان بوده، این کتاب در ۳۰ مجلد بودهاست که متأسفانه درحال حاضر فقط یک جلد از آن باقی ماندهاست.
[ویرایش] آثار
- مروجالذهب
- التنبیه والاشراف
- ذخائر العلوم وماکان فی سالف الدهور
- الرسائل والاستذکار لما فی مر فی سالف الاعصار
- التاریخ فی اخبار الامم من العرب والعجم
- خزائن الملک وسر العالمین
- القضایا والتجارب
- المقالات فی اصول الدیانات
- الاستبصار فی الائمة
- السیاحة المدنیة فی السیاسة والاجتماع
- اخبار الخوارج
- البیان فی اسماء الائمة
- الابانة فی اصول الدیانة
- المسائل والعلل فی المذاهب والملل
- سر الحیاة
- کتاب الاوسط
- اخبار الزمان
[ویرایش] پانویس
- ↑ مروج الذهب و معادن الجوهر مسعودی، ترجمه ابولقاسم پاینده، مقدمه ،صفجه شش ،چاپ 1382، تهران
- ↑ Michael Cooperson,"MASʿUDI",Encyclopædia Iranica : Although Masʿudi’s surviving works contain no declarations of creed, his treatment of early Islamic history, especially the caliphate of ʿAli b. Abi Ṭāleb and the titles of certain now-lost works leave little doubt that he was an Imami Shiʿite. Like some contemporary Shiʿite scholars, he seems to have preferred the Ẓāheri (literalist) approach to feqh, though he is known to have studied with at least one Shafiʿite jurist.
[ویرایش] منبع
- المسعودی، علی بن حسین، الشافعی، . (مروج الذهب ومعادن الجوهر) دار الاندلس للطباعة و النشر: بیروت، چاب بیست وششم، انتشار سال ۱۹۸۵ میلادی. (به عربی).
|
|||||
