ابن ندیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

محمد بن اسحاق ندیم(مرگ ۳۸۵ هجری قمری) مشهور به ابن ندیم از کتاب‌شناسان سده چهارم هجری و دارای اصالتی ایرانی بود.

زندگی نامه[ویرایش]

ابن ندیم در قرن چهارم می زیست. کنیه‌اش ابو الفرج و کنیه پدرش ابو یعقوب بود. او عالمی شیعی و دانشوران ایرانی شیعه است و این مطلب از کتابش هویداست چنانکه اهل تاریخ نیز بر این مطلب گواهی داده اند. ولی دارای رویحه تسامح و وسعت مشرب بود و گاه با تعابیری مادحانه از ابوحنیفه یا برخی خارجی ها و غیر مسلمانان یاد میکند.

آثار[ویرایش]

ابن ندیم آثار زیادی نوشته است ولی مهمترین اثر او که شهرت جهانی دارد کتاب الفهرست است. در مقدمه این کتاب آمده‌است که او در سال ۳۷۷ این کتاب را تصنیف کرده. از آثار اوست: فهرست الکتب و کتاب التشبیهات. شهرت او بیشتر به خاطر کتاب الفهرست او است.

بخش های الفهرست[ویرایش]

الفهرست ده بخش دارد: 1.الکتب المقدسة عند المسلمین والیهود والمسیحیین. 2.أعمال الصرف والنحو واللغة. 3.التاریخ والسیر والجغرافیا ومثلها. 4.الشعر 5.علم الکلام 6.الفقه والحدیث 7.الفلسفة والعلوم القدیمة. 8.الأساطیر والحکایات والسحر. 9.مقالات عن غیر الموحدین أمثال الهندوس والبوذیین والصینیین وألمانیین. 10.الکیمیاء.

ادعای نادرست[ویرایش]

ناصر پور پیرار در ادعایی بسیار مخدوش ابن ندیم را یهودی خوانده و او را متهم به جعل کتاب نموده است.

منابع[ویرایش]

  • الوافی ۲: ۱۹۷
  • لسان المیزان ۵: ۷۲
  • لغتنامهٔ دهخدا.

پیوند به بیرون[ویرایش]