شهاب‌الدین عمر سهروردی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ابوحفص عمر بن عبدالله شهاب الدین سهروردی از معروف‌ترین شیوخ تصوف است. که بین سال‌های ۵۴۲ تا ۶۳۲ قمری زندگی می‌کرده‌است و در سال‌های ما بین ۶۲۰ تا ۶۳۲ قمری در بغداد وفات یافت و در مقبره‌ای به نام وردیه دفن شده‌است. وی ساکن بغداد بوده و در دربار خلیفه هم بوده‌است. سعدی شیرازی و کمال الدین اسمعیل اصفهانی از مریدان او بوده‌اند. سهرودی دارای مذهب شافعی بوده‌است.

آثار[ویرایش]

کتاب‌های منسوب به او شامل:

  • کتاب المعتقد
  • جذب القلوب الی مواصلةالمحبوب
  • اعلام الهدی فی عقیدة ارباب التقی
  • رشف النصایح الایمانیه و کشف الفضایح الیونانیه
  • عوارف المعارف


منابع[ویرایش]

  • اسدی زاده، پرویز، و دیگران. دائ‍رةالم‍عارف یا فرهن‍گ دانش و هن‍ر شامل: اطلاعات عم‍ومی. چاپ ششم، تهران: سازمان انتشارات اشرفی، مرداد ۱۳۵۲. شمارهٔ کتابشناسی ملی: ۱۸۵۷۷۵.

ّ