پولس ایرانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پل ایرانی، پولُس پارسی یا ایرانی فیلسوف و منطق‌دان ایرانی دوران خسرو اول است. او در دیرشَر؟ زاده شد. او در زمان انوشیروان (پادشاه ایران از ۵۳۱ تا ۵۷۹ میلادی) شهرت یافت.

او را نخستین ایرانی می‌توان دانست که در روزگار ساسانی به فلسفه و منطق پرداخته‌است.

او را مسیحی مسطوری‌مذهب یا زرتشت دانسته‌اند.[۱][۲] پولس فارسی را آموزگار منطق و فلسفه انوشیروان و دارای رساله‌ای به زبان سریانی، در فلسفه دانسته‌اند. که به گفته مشکویه رازی در ترتیب السعادات برای انوشیروان نوشته شده‌است.

آثار[ویرایش]

  • عنصر الموسیقی و ما افترقت علیه الفلاسفة من ترکیب و مائیة: از آثار موسیقی مورد استفاده موسیقی شناسان اسلامی.
  • مقدمهٔ منطق

وی همچنین در رد مانوی‌گری رساله‌ای نوشته‌است که نسخه‌ای از آن موجود است.[۳]

  • شرح باری ارمینیاس به زبان فارسی نیز به پل ایرانی منسوب است.
  • رساله‌ای در باب منطق ارسطو به نام شاهنشاه خسرو (به سریانی)

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • ستایشگر، مهدی. نام نامهٔ موسیقی ایران زمین. ج. ۳. تهران: اطلاعات، ۱۳۷۶. شابک ‎۹۶۴-۴۲۳-۳۷۷-۸. 
  • جورج سارتون. مقدمه بر تاریخ علم. ترجمهٔ غلامحسین صدری افشار. شرکت انتشارات علمی و فرهنگی. 

پیوند به بیرون[ویرایش]