فلسفهٔ اولیهٔ اسلامی از دو جریان عمده بهره میگرفت:
مقالهٔ اصلی: حکمت مشاء
بزرگترین نماینده حکمت مشاء ابنسینا است.
حکمت اشراق [ویرایش]
مقالهٔ اصلی: حکمت اشراق
نماینده حکمت اشراق و بنیانگذار آن در جهان اسلامی، سهروردی است. حکمت اشراق، فلسفه را تا حد زیادی از طبیعیات و به خصوص علم هیئت و نجوم کهن مستقل ساخت و فلسفه استدلالی را به عرفان و سیر و سلوک معنوی نزدیک کرد. روش عرفانی در فلسفه که ضمن تأکید بر همراهی عقل و عرفان، بر سلوک قلبی و مجاهدات درونی و تصفیه نفس تأکید میکرد در زمان ابنعربی به اوج خود رسید.
الکندی، فارابی، ابنرشد و ابنسینا روش منطقی ارسطو را در فلسفه به کار میگرفتند.
جستارهای وابسته [ویرایش]
- هانری کربن. تاریخ فلسفه اسلامی. ترجمهٔ اسدالله مبشری. سیدحسین نصر. تهران: امیرکبیر، ۱۳۵۱. ۲۶۵.
- Nasr, Seyyed Hossein, and Leaman, Oliver (eds), History of Islamic Philosophy, Ansarian Publications - Qum, Iran, 1993. ISBN 964-438-307-9
|
فلسفه اسلامی |
|
| مکاتب |
|
|
| فیلسوفان |
|
قرن ۷ میلادی
|
|
|
|
قرن ۸ میلادی
|
|
|
|
قرن ۹ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۰ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۱ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۲ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۳ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۴ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۵ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۶ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۷ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۸ میلادی
|
|
|
|
قرن ۱۹ میلادی
|
|
|
|
قرن ۲۰ تا ۲۱
|
|
|
|
| وابسته |
|
|
|
|
|
