حسن بصری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حسن پسر یسار ملقب به ابو سعید و یا حسن بصری متولد سال ۲۱ هجری در مدینه و متوفی به سال ۱۱۰ هحری قمری در بصره به گفته منابع صوفیه یکی از اولین پیشگامان زهد و تصوف در اسلام است.

در ردیف تابعین (مسلمانانی که در زمان حیات پیامبر اسلام زندگی نکرده‌اند و فقط یک یا چند صحابه را دیده اند ) و به ادعای صوفیه از اصحاب نزدیک به علی بن ابیطالب بوده‌است گرچه برخی علمای شیعه مخالف این نظر اند.

به عقیده صوفیه، اولین حرکت برای ترویج مذهب تصوف در اسلام از حسن بصری بود... سخنان وی الهام بخش مردم جویای حقیقت بود که خلق را به خدا دعوت می کرد و عشق الهی را توصیه می نمود... حسن بصری رفتار و اخلاقی صوفیانه داشت و در معارف اسلامی تا حدی یگانه عصر خویش بود. همین کردار و گفتار حسن بود که صوفیانی مانند رابعه عدویه و حبیب عجمی را به او جذب کرد. از طرفی تعالیم پدرش که حکمت و ادب ایرانی را می دانست در صفای روحی و حُسن خُلق و دانش او از زمان کودکی و جوانی بی تأثیر نبود. [۱]

آثاری که در باره وی منتشر گردیده است[ویرایش]

علاوه بر مطالبی که در آثار قدما مانند تذکره الاولیا عطار، کشف الحقایق هجویری، وفیات الاعیان ابن خلکان و سایر آثار آمده، در کتاب زیر در ۱۱ بخش شرح کامل زندگی و احوال، استادان، موعظه ها، تفسیر آیاتی از قرآن، سخنان، نقل احادیث ... وفات آورده شده است:

  • «حسن بصری، پیر پیروان طریقت و راهنما جوانمردان» تألیف دکتر جواد نوربخش [۲]

پیوند به بیرون[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. حسن بصری، پیرپیروان طریقت و راهنمای جوانمردان، دکتر جواد نوربخش، انتشارات خانقاه نعمت اللهی، لندن، ۱۳۷۳ (بخش هفتم)
  2. حسن بصری، پیرپیروان طریقت و راهنمای جوانمردان، دکتر جواد نوربخش، انتشارات خانقاه نعمت اللهی، لندن، ۱۳۷۳ و انتشارات یلدا قلم، تهران ۱۳۷۹

منابع[ویرایش]

  • تذکره الاولیاء عطار نیشابوری