ابوعثمان سعید مغربی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دانشمند و صوفی مسلمان
سده سوم و چهارم هجری
Abu Osman Maghrebi Tomb.jpg
نام: ابوعثمان سعید بن سلام مغربی
عنوان:
زادروز: 243 (قمری)/ در حوالی قیروان
مرگ: ۳۷۳ هـ.ق در نیشابور
منطقه: قیروان، نیشابور،
مذهب: صوفی
سنت مدرسه‌ای: تصوف
زمینه‌های فعالیت: فلسفه، تصوف،
تأثیرگذاران: ابوعثمان حیری، عطار نیشابوری

ابوعثمان سعید بن سلام مغربی از عارفان معروف ناحیه قیروان مغرب (ایتالیا کنونی) بوده که در سال ۳۶۷ هجری قمری به شهر نیشابور آمد. وی وابسته به مکتب جنید بود و در زمان حیات خود با عناوین شیخ حرم و طاووس حرم خوانده می‌شد.

نمایی از شهر القیروان؛ تونس، زادگاه سعید بن سلام.

زندگی[ویرایش]

سعید بن سلام مغربی از عارفان بزرگ، متوفی به سال ۳۷۳ هـ.ق در نیشابور است که در شهر گرگنت سیسیل ایتالیا متولد شد و پس از سالها زندگی در مکه و بغداد، ساکن نیشابور شد.

تصوف[ویرایش]

وی در ابتدای حال بیست سال به مجاهدت و ریاضت پرداخت و سال ها در مکه مقیم و سپس به نیشابور رفت. وی از مریدان شیخ ابوعلی کاتب (متوفی ۳۵۳ قمری) و خلیفه و جانشین وی بود. شاه نعمت الله ولی در ذکر نام اقطاب پیش از خود، از وی بنام یکی از پیران طریقت نام می برد . این طریقت از زمان شاه نعمت الله ولی به نام سلسله نعمت اللهی نامیده می شود.

سخنانی منقول از وی[ویرایش]

  • از وی درباره صحبت پرسیدند، گفت: نیکویی صحبت آن بود که روا داری بر برادر مسلمان آنچه بر خود روا می داری و در آنچه او را بود طمع نکنی و جفای او را قبول کنی و انصاف او بدهی و از او انصاف طلب نکنی و تابع او باشی و او را تابع خود نداری و هرچه از او به تو رسد بزرگ و بسیار شماری و هرچه از تو بدو رسد حقیر و ناچیز انگاری. هر که صحبت توانگران بر صحبت درویشان برگزیند، خداوند وی را به مرگ دل مبتلا کند.
  • مَثَل مرید در پاک کردن دل چنان است که کسی فرماید که این درخت را بَر کَن، هر چند اندیشه و جَهد کند که بَر کند نتواند، گوید صبر کنم تا قوّت یابم آنگاه بر کنم. هرچند دیرتر رها کند درخت قویتر گردد و او ضعیفتر و برکندن دشوارتر گردد.
  • تصوف قطع علایق است و رفض خلایق و اتصال حقایق.

در نگاه دیگران[ویرایش]

در تذکرة الاولیا عطار نیشابوری در ذکر شمارهٔ ۹۲ دربارهٔ بوعثمان مغربی آمده‌است:

«آن ادب خوردهٔ عنایت، آن بیننده انوار طرایق، آن داننده اسرار حقایق، آن بحقیقت وارثِ نبی، عثمان مغربی، رحمه الله علیه. از اکابر ارباب ریاضت، و در مقام ذکر و فکر آیتی بود.و در انواع علم خطره داشت، و در تصوف صاحب تصنیف بود.و بسی مشایخ کبار را دیده بود، و با نَهر جوری و ابوالحسن الصایغ صحبت داشته، و امام بود در حرم مدتی. و در علّو حال کس مثل او نشان نداد، و در صحتِ حکم فراست و قوتِ هیبت و سیاست بی نظیر بود.و صد و سی سال عمر یافت...نقل است که: به وقت وفات سماع خواست.وصیت کرد که بر جنازه من امام ابوبکر فورک نماز کند. این بگفت و وفات کرد. علیه الرحمه».

منابع[ویرایش]

  • تذکرة الاولیاء: تالیف شیخ فریدالدین عطار نیشابوری- تصحیح و تحشیه: رینولد آلن نیکلسون-انتشارات اساطیر-چاپ دوم۱۳۸۳-ص۸۱۱.
  • کتابخانه الاسلامیة
  • دکتر جواد نوربخش، زندگی و آثار شاه نعمت الله ولی کرمانی، چاپ سوم، انتشارات یلدا قلم، تهران ۱۳۸۳
  • دکتر جواد نوربخش، پیران طریقت، چاپ دوم، انتشارات یلداقلم، تهران ۱۳۸۳، شابک: ۳-۰۶-۵۷۴۵-۹۶۴

پیوند به بیرون[ویرایش]