خالد بن برمک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خالد بن برمک نیای برمکیان و یکی از کارگزاران ابومسلم بود.وی برای به وجود آمدن سلسله ی عباسیان خدمات فراوانی کرد.گمان می رود اجداد وی موبد و زردشتی بودند.

سفاح پادشاه عباسی،خالد را پیش کشید و جایگاه وزارت به او داد و منصور نیز این به این جایگاه گواه داد.پس از کشته شدن ابومسلم،منصور وی را برای مقابله با شورش فارس فرستاد.پس از مدتی وی برای مدت اندکی بر طبرستان و موصل حکم راند.خالد حتی در زمان مهدی در حالی که سنش بالغ بر ۷۰ سال بود همراه با پسرش یحیی برمکی در یک لشکرکشی بر ضد بیزانش شرکت کرد.سرانجام وی در سال ۱۷۰قمری برابر با ۷۸۶ میلادی دار فانی را وداع گفت.[۱]

منابع [ویرایش]

  1. .