سنگ جادو
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
سنگ جادو، سنگ فلاسفه، حجر الفلاسفه، سنگ حکما، و یا حجرٌ لیس یحجر، جسمی بودهاست که بهوسیله آن اجسام کمارزش را به اجسام پرارزش تبدیل میکردند. این جسم لزوما سنگ نیست.[۱] سنگ فلاسفه چیزیست که به سختی سنگ و انعطافپذیری موم باشد و ابزاری افسانهای در کیمیاگریست که تصور میشده میتواند فلزات پایه را به طلا تبدیل کند. همچنین گاه اینگونه تصور شده که آب حیات باشد، که برای بازجوانی و احتمالا دستیابی به انوشگی (نامیرایی) کاربردی بودهاست.[۲]
سنگ جادو برای مدتی طولانی جُستنیترین هدف در کیمیای غرب بودهاست. در نگر کیمیاگرانی چون آیزاک نیوتون و نیکلاس فلامل دستیابی به «سنگ جادو» میتواند برای سازندهاش روشنگری به ارمفان آورده و به عنوان یک شاهکار برشمرده شود.[۳]
