علی بن محمد سمرقندی
| علاءالدین علی بن محمد سمرقندی | |
|---|---|
![]() |
|
| زادروز | ۷۸۲ خورشیدی[نیازمند منبع] سمرقند |
| درگذشت | ۲۵ آذر ۸۵۳ خورشیدی استانبول |
| ملیت | ایرانی |
| نامهای دیگر | علی قوشچی |
| مذهب | اسلام |
| والدین | پدر: محمد سمرقندی |
علاءالدین علی بن محمد سمرقندی معروف به ملا علی قوشچی دانشمند، متکلم، ریاضیدان و منجم ایرانی[۱][۲] (۷۸۲ خورشیدی - ۸۵۳ خورشیدی[۳]) از مشاهیر علمای عامه و کلام و ریاضیات.[۴] او از فقهای حنبلی و از عالمان بزرگ اهل سنّت در علم کلام بود.[۵]
محتویات |
پیرامون نام [ویرایش]
نام اصلی او «علاءالدین علی بن محمد سمرقندی» است.[۶] او را «ملا علی قوشچی» یا گاه «فاضل قوشچی» نیز گفتهاند.[۷] واژههای «قوش» و «چی» هر دو واژههایی ترکی هستند[۸] و «قوشچی» به معنای نگاهدار قوش میباشد[۹]. به دلیل اینکه پدر او (محمد سمرقندی) در دربار شاهزاده الغ بیگ تیموری قوشچی بوده، به «ملا علی قوشچی» نیز معروف گشتهاست.[۱۰]
زندگینامه [ویرایش]
پدرش مردی به نام «محمد سمرقندی» بود که منصب قوشچی را در دربار شاهزاده الغ بیگ تیموری برعهده داشت و به «قوشچی الغ بیگ» معروف بود.[۱۱]
علی قوشچی در سمرقند اغلب علوم متداوله را فراگرفت و هیئت و ریاضیات را از قاضی زادهٔ رومی و الغبیگ (شاهزاده تیموری پسر سلطان شاهرخ) سلطان ماوراءالنهر که نسبت به فنون ریاضی میلی فراون داشت آموخت.[۱۲] او برای تکمیل معلومات خود به کرمان نیز رفت و پس از بازگشت «رساله حل اشکال القمر» را به شاهزاده الغ بیگ تقدیم کرد.[۱۳]
لغتنامهٔ دهخدا در سرواژهٔ «علاءالدین قوشچی» چنین آورده است[۱۴]:
... از کثرت تقربی که در نزد آن سلطان داشت بخطاب فرزندی مخاطب بود و او را بتکمیل رصدخانهای که در سمرقند تأسیس کرد گماشت. و قوشچی این وظیفه را انجام داد و زیج الغبیگی را که به زیج جدید معروف است بپایان رسانید. و پس از مرگ سلطان عازم حج شد و در تبریز مورد توجه اوزون حسن (۸۷۳ - ۸۸۲ هَ. ق.) از حکمرانان آق قویونلی قرار گرفت و از جانب وی برای عقد مصالحه بین او و سلطان محمدخان ثانی عثمانی (۸۵۵ - ۸۸۶ هَ. ق.). به اسلامبول رفت، و پس از انجام این کار به آذربایجان رفت و مجدداً به اسلامبول بازگشت...
پس از دعوت سلطان محمد فاتح و بازگشت مجدد از آذربایجان به استانبول، در مدرسه ایاصوفیا به تدریس و تالیف کتبی چون «رساله ٔ محمدیه» در علم حساب (که به نام سلطان محمد خان بود) پرداخت و در همان جا در ۲۵ آذر ۸۵۳ خورشیدی (برابر با ۲۷ رجب ۸۷۹ قمری، برابر با ۱۶ دسامبر ۱۴۷۴ میلادی) درگذشت[۱۵] و در جوار قبر ابو ایوب انصاری خاکسپاری شد.[۱۶]
باورها [ویرایش]
ملا علی قوشچی در شرح تجرید میگوید[۱۷][۱۸]: «هیچکس را در این حرف نیست که علی بن ابیطالب ـ علیه السلام ـ بعد از رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ اعلم و اطهر و اشجع و ازهد و اسخی و اشرف ناس است.» همچنین او در شرح تجرید مبحث امامت میگوید: «امامت ریاست عمومی است در امور دین و دنیا به طریق خلافت از پیغمبر».
| این بخش نوشتار نیازمند گسترش است. |
آثار و تالیفات [ویرایش]
از تألیفات او میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
۱- حاشیه ٔ شرح کشاف تفتازانی.[۱۹]
۲- شرح تجرید خواجه.[۲۰]
۳- العنقود الزاهر فی نظم الجواهر، در علم صرف.[۲۱]
۴- محبوب الحمائل فی کشف المسائل.[۲۲]
۵- هیئت فارسی، این کتاب فارسی که بارها با خلاصة الحساب شیخ بهائی در یک جا چاپ شده و از کتب درسی علم هیئت (ستارهشناسی) بودهاست.[۲۳] شرحی براین رساله توسط شیخ مصلح الدین لاری (متوفی ۹۷۹ه.ق) نگاشته شدهاست.[۲۴]
۶- رساله حل اشکال القمر، که به علم هیئت (ستارهشناسی) میپردازد و پس از بازگشت از کرمان به شاهزاده الغ بیگ تقدیم شدهاست.[۲۵]
۷-رساله در حساب و هندسه، این رساله که به زبان فارسی میباشد در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران نگهداری میشود.[۲۶]
۸- رساله در هندسه، احتمالا[۲۷] به زبان فارسی.[۲۸]
۹-رساله فتحیه، به عربی که به سلطان محمد دوم عثمانی (سلطان محمد فاتح) تقدیم شده و نسخهٔ آن به همراه شرحی که میرم چلبی (نواده ملاعلی قوشچی) بر آن نگاشته در پاریس موجود است.[۲۹]
۱۰- رساله محمدیه در حساب، که به عربی میباشد و چند نسخهٔ خطی از آن باقیست به نام سلطان محمد فاتح عثمانی است که شامل دو فن میباشد[۳۰]:
-
- فن نخست در پنج مقاله: حساب منجمان، حساب اهل هند، استخراج مجهولات به طریق خطاین، جبر و مقابله، قواعد گوناگون در حساب.
- فن دوم در سه مقاله: مساخت خطوط و سطوح مستوی، مساحت سطوح مستدیر، مساحت اجسام.
۱۱- شرح زیج الغ بیگ، که به فارسی است و چند نسخهٔ خطی از آن موجود است که یکی از آنها نسخه شماره ۶۳۷۵ مجلس شورای اسلامی میباشد.[۳۱]
۱۲- میزان الحساب، که به فارسی بوده و در سه مقاله میباشد (حساب هندی در یک مقدمه و دو باب، حساب تنجیم دریک مقدمه و شش باب، مساحت دریک مقدمه و سه باب) کتاب میزان الحساب دو بار با عنوان میزان الحساب در تهران به چاپ سنگی رسید و نسخههایی خطی از آن را در «کتابخانهٔ مرکزی دانشگاه تهران»، «کتابخانهٔ آستان قدس رضوی»، «کتابخانهٔ مجلس» و «کتابخانهٔ خانقاه نعمت اللهی» نگهدالی میکنند.[۳۲]
۱۳- جواهر و اعراض شرح تجرید الکلام، که در ۲۰۳ برگ میباشد و چندین نسخهٔ خطی از آن در کتابخانهٔ ملی ایران نگهداری میشود.[۳۳] این کتاب شرحی است که قوشچی بر مقصد دوم (جواهر و اعراض) از کتاب تجرید العقاید خواجه نصیر طوسی (۶۷۲) نگاشته. شرح مذکور بسیار مورد توجه بوده و حواشی و تعلیقات بسیاری بر آن نوشتهاند. از جمله سه حاشیه محقق جلالالدین محمد دوانی به نام طبقات جلالیه و دو حاشیه صدر الحکماآ بنام طبقات صدریه.
۱۴- شرح تجریدالعقاید، که از مهمترین شرحهای کتاب «تجریدالکلام» میباشد.[۳۴] او در شرح خود برکتاب تجرید در مقام دفاع از اعتقادات اهل سنّت برآمده و خواسته است همه استدلالهای خواجه نصیر الدین طوسی را در مسأله امامت پاسخ دهد.[۳۵]
وی علاوه بر کتبی که از او ذکر شدهاست مترجم برهان الکفایهٔ علی بکری نیز میباشد.[۳۶]
پیوند به بیرون [ویرایش]
پانویس [ویرایش]
- ↑ «علاء الدین علی قوشچی» (فارسی). پایگاه اطلاع رسانی بنیاد ایران شناسی. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- ↑ «ریاضیدانان دورهٔ اسلامی» (فارسی). ایرانیکا. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۹۷.
- ↑ «علاء الدین علی قوشچی» (فارسی). پایگاه اطلاع رسانی بنیاد ایران شناسی. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- ↑ لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «علاءالدین قوشچی»
- ↑ «الحاشیة علی الهیات» (فارسی). دانشنامهٔ حوزه. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- ↑ «ریاضیدانان دورهٔ اسلامی» (فارسی). ایرانیکا. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۹۷.
- ↑ لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «علاءالدین قوشچی»
- ↑ لغتنامهٔ دهخدا، سرواژههای «قوش» و «چی»
- ↑ لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «قوشچی»
- ↑ «علاء الدین علی قوشچی» (فارسی). پایگاه اطلاع رسانی بنیاد ایران شناسی. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- ↑ «علاء الدین علی قوشچی» (فارسی). پایگاه اطلاع رسانی بنیاد ایران شناسی. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- ↑ لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «علاءالدین قوشچی»
- ↑ «علاء الدین علی قوشچی» (فارسی). پایگاه اطلاع رسانی بنیاد ایران شناسی. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- ↑ لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «علاءالدین قوشچی»
- ↑ «علاء الدین علی قوشچی» (فارسی). پایگاه اطلاع رسانی بنیاد ایران شناسی. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- ↑ لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «علاءالدین قوشچی»
- ↑ «بررسی نسب دومین غاصب خلافت» (فارسی). برکه. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- ↑ حدیقة الشیعه، ص ۲۷۶.
- ↑ لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «علاءالدین قوشچی»
- ↑ لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «علاءالدین قوشچی»
- ↑ لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «علاءالدین قوشچی»
- ↑ لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «علاءالدین قوشچی»
- ↑ لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «علاءالدین قوشچی»
- ↑ «علاء الدین علی قوشچی» (فارسی). پایگاه اطلاع رسانی بنیاد ایران شناسی. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- ↑ «علاء الدین علی قوشچی» (فارسی). پایگاه اطلاع رسانی بنیاد ایران شناسی. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- ↑ «علاء الدین علی قوشچی» (فارسی). پایگاه اطلاع رسانی بنیاد ایران شناسی. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- ↑ در نشریه کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران (دفتر ۳، صفحه ۴۵) از رساله در هندسه اثر ملا علی قوشچی یاد شدهاست.
- ↑ «علاء الدین علی قوشچی» (فارسی). پایگاه اطلاع رسانی بنیاد ایران شناسی. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- ↑ «علاء الدین علی قوشچی» (فارسی). پایگاه اطلاع رسانی بنیاد ایران شناسی. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- ↑ «علاء الدین علی قوشچی» (فارسی). پایگاه اطلاع رسانی بنیاد ایران شناسی. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- ↑ «علاء الدین علی قوشچی» (فارسی). پایگاه اطلاع رسانی بنیاد ایران شناسی. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- ↑ «علاء الدین علی قوشچی» (فارسی). پایگاه اطلاع رسانی بنیاد ایران شناسی. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- ↑ کتابخانهٔ ملی ایران، «قوشچی، ملا علی، جواهر و اعراض شرح تجرید الکلام»، شمارهٔ کتابشناسی ملی: ۳۶۸ع.
- ↑ «الحاشیة علی الهیات» (فارسی). دانشنامهٔ حوزه. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- ↑ «الحاشیة علی الهیات» (فارسی). دانشنامهٔ حوزه. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- ↑ لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «علی قوشچی»
منابع [ویرایش]
- قربانی، ابوالقاسم،. زندگینامه ریاضیدانان دوره اسلامی از سده سوم تا سده یازدهم هجری. تهران: مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۷۵. ISBN 964-01-0817-0.
- علی اکبر، دهخدا، لغتنامهٔ دهخدا.
- «علاء الدین علی قوشچی» (فارسی). پایگاه اطلاع رسانی بنیاد ایران شناسی. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- «بررسی نسب دومین غاصب خلافت» (فارسی). برکه. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- «الحاشیة علی الهیات» (فارسی). دانشنامهٔ حوزه. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۸۷.
- «ریاضیدانان دورهٔ اسلامی» (فارسی). ایرانیکا. بازبینیشده در ۲ بهمن ۱۳۹۷.
- اوجبی، علی، آغازشناسی در شاهکار کلامی خفری، نابغه گمنام سده دهم هجری، آینه میراث، ش ۲۶، پاییز ۱۳۸۳: ص ۱۳۵ - ۱۴۹.
الگو:بزرگان جهان اسلام در سدههای یکم تا هشتم هجری
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
