سید محمدحسین حسینی طهرانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

معاصر
Allametehrani.jpg
علامه طهرانی
نام: سید محمدحسین حسینی طهرانی
عنوان: علامه طهرانی
زادروز: ۲۴ محرم ۱۳۴۵ (۱۲ مرداد ۱۳۰۵)
مرگ: ۹ صفر ۱۴۱۶ (۱۷ تیر ۱۳۷۴)
تبار: ایرانی
منطقه: تهران،مشهد
مذهب: شیعه دوازده‌امامی
سنت مدرسه‌ای: فقه جعفری
زمینه‌های فعالیت: دین، عرفان،فقه، امام شناسی، اسلام‌شناسی
ایده‌های قابل‌ذکر: وحدت وجود، توحید، فنادرذات
آثار: الله‌شناسی، امام‌شناسی، معادشناسی، روح مجرد،(رساله نکاحیه) کاهش جمعیت ضربه‌ای سهمگین بر پیکر مسلمین
تأثیرپذیران: سید محمد محسن حسینی طهرانی • شهید مرتضی مطهری
تأثیرگذاران: سید هاشم حداد • علامه طباطبایی •
وبگاه رسمی: http://www.motaghin.org

سید محمدحسین حسینی طهرانی معروف به علامه طهرانی (۱۳۰۵ تهران ـ ۱۳۷۴ مشهد) عارف، حکیم و فقیه بوده‌ است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

سید محمدحسین حسینی طهرانی از علما و عرفای معاصر، فرزند -آیت الله- سید محمدصادق طهرانی، در ۲۴ محرم سال ۱۳۴۵ هجری قمری در طهران متولد شد. پس از تحصیلات ابتدائی، دوره آموزش مکانیک و ماشین سازی را گذراند. سپس به تحصیلات علوم دینی حوزوی روی آورد. در سال ۱۳۴۶ قمری، به قم رفت و در مدرسه حجتیه آنجا مقیم شد.

اقامت در قم[ویرایش]

وی از همان سالهای اول به جمع شاگردان علامه طباطبائی پیوست و در سطوح مختلف علمی و مجاهدات عملی در طی مدت ۷ سال از اساتید آنجا، بهره‌های علمی برد و تلاش‌های علمی دیگری از جمله استنساخ کتب ارزشمند داشت.

هجرت به نجف[ویرایش]

وی برای تکمیل تحصیلات و علوم دینی در آغاز سن ۲۷ سالگی به عراق رفت و در نجف ساکن شد. در آنجا از محضر علما و فقهای بزرگ نجف کسب فیض کرد و بنا به توصیه علامه طباطبائی در ابتدا با شیخ عباس قوچانی (وصی قاضی طباطبائی) آشنا و در مسائل سلوکی و عرفانی حشر و نشر پیدا کرد و بعد به خدمت سید جمال الدین گلپایگانی و شیخ محمدجواد انصاری رسید. سرانجام وی به حضور سید هاشم موسوی حداد (از شاگردان سیدعلی قاضی طباطبائی) رسید و فصل نوینی را در زندگی توحیدی و عرفانی وی پدید آمد.

بازگشت به تهران[ویرایش]

وی بسال ۱۳۷۷ هـ ق، در سن ۳۳ سالگی بعد از رسیدن به اجتهاد به جهت ترویج شعائر دینی، بنا به دستور محمدجواد انصاری همدانی، به طهران بازگشت و به عنوان امام جماعت در مسجد قائم مشغول وعظ و ارشاد مردم و اقامه نماز شد.

شخصت سیاسی و مبارزاتی وی[ویرایش]

وی همیشه تشکیل حکومت اسلامی را یک وظیفه الهی می‌دانست. و در قضایای ۱۵ خرداد با سابقه آشنائی اش با آیت الله خمینی به همکاری و همفکری پرداخت. با پیروزی انقلاب و تاسیس حکومت اسلامی، در شکل گیری قانون اساسی و پیش نویس آن بر «حاکمیت اسلام و محوریت ولایت فقیه» تاکید و جهت تصویب آن در مجلس خبرگان تلاش نمود. وی در خلال ملاقات‌هایش با آیت الله خمینی، نقطه نظرها و پیشنهادهایش را توسط آیت‌الله مرتضی مطهری عرض کرد. او در سال ۱۴۰۰ هـ ق، به امر استادش (سیدهاشم حداد) به مشهد رفت و مدت پانزده سال آخر عمر خود در آنجا بود. در این مدت، علاوه بر ترویج دین و تربیت شاگردان و طلاب، به تالیف و نشر (دوره علوم و معارف اسلام) پرداخت و آثار بسیاری در همین زمینه از خود برجای گذاشت.

درگذشت[ویرایش]

علامه طهرانی، روز نهم ماه صفر سال ۱۴۱۶ هجری قمری در مشهد درگذشت. مدفن وی در قسمت جنوب شرقی صحن انقلاب (عتیق) در آستانه کفشداری می‌باشد.

دیدگاه وی در مورد فردوسی[ویرایش]

در کتاب معروف خود نور ملکوت قرآن می‌نویسد[۱][۲]: فردوسی با شاهنامه افسانه‌ای خود که کتاب شعر (یعنی تخیلات و پندارهای شاعرانه) است خواست باطلی را در مقابل قران علم کند و موهومی را در برابر یقین بر سر پا دارد. خداوند وی را به سزای خودش در دنیا رسانید، و از عاقبتش در آخرت خبر نداریم.} البته علامه طهرانی بیشتر بحثش روی این است که برخی دارند با تاکید بر مباحث ملی گرایانه مسلمین را از اسلام دور می‌کنند. مشابه همین نظر را در خصوص دکتر معین هم داشته است. او همچنین در پی اجرای سیاستهای کاهش چمعیت در دهٔ هفتاد مقطعی در س خود را تعطیل وتدوین کتاب کاهش جمعیت ضربه‌ای سهمگین بر پیکر مسلمین پرداخت او در این کتاب بحث کاهش جمعیت را نقشهٔ استعمار برای مسلمانان دانست.[۳]

اساتید[ویرایش]

اساتید عرفان:

اساتید فقه و اصول:

استاد حدیث و رجال وی:

شاگردان[ویرایش]

سید محمدصادق حسینی طهرانی ،سید محمد محسن حسینی طهرانی، محسن سعیدیان، علی رضایی، مهدی زمانی و محمدحسن وکیلی از شاگردان او بودند.[۴]

کتاب‌شناسی[ویرایش]

  • اجتهاد و تقلید
  • الله شناسی (سه جلد)
  • امام شناسی (هجده جلد)
  • آیین رستگاری (مصاحبات علامه حسینی طهرانی پیرامون سیر و سلوک الی الله)
  • معادشناسی (ده جلد)
  • نور ملکوت قرآن (چهار جلد)
  • توحید علمی و عینی
  • داستان های عبرت انگیز (ترجمه شده به انگلیسی تحت عنوان edifying stories)
  • رسالهٔ بدیعه
  • شرح رسالهٔ سیر و سلوک منسوب به بحرالعلوم
  • رسالهٔ لبُّ اللُباب در سیر و سلوک اُولی الالباب،
  • رساله نکاحیه (کاهش جمعیت ضربه‌ای سهمگین بر پیکر مسلمین)
  • رسالهٔ نوین
  • روح مجرّد (یاد نامه سیذ هاشم موسوی حداد)
  • رساله حول مسئله رویه الهلال (عربی)
  • مهر تابان (شرح حال علامه سید محمد حسین طباطبایی)
  • وظیفهٔ فرد مسلمان در احیای حکومت اسلام
  • ولایت فقیه در حکومت اسلام (چهار جلد)
  • مهر تابناک (احوالات مرحوم آیت الله سید علی قاضی طباطبائی در آثار علامه طهرانی)
  • نگرشی بر مقاله قبض و بسط تئوریک شریعت دکتر عبدالکریم سروش
  • تفسیر آیه نور
  • مطلع انوار (دوره محقق و مهذب مکتوبات خطی، مواعظ و مراسلات)
  • صلاة الجمعة
  • سرالفتوح ناظر بر پرواز روح

پانویس منابع[ویرایش]

  1. نور ملکوت قرآن. جلد چهارم، قسمت ششم
  2. [http://www.maarefislam.com/doreholomvamaarefislam/bookscontent/noormalakout/noor4/noor4.6.htm#_Toc439809774 کتاب نورملکوت قرآن / جلد چهارم / قسمت ششم: شایعه کتابسوزی
  3. کتاب نور ملکوت قران تالیف علامه حسینی طهرانی جلد 4، بحث نهم صفحه 146
  4. برگزاری بزرگداشت سالگرد علامه تهرانی وبگاه شفاف

وبگاههای وبسته[ویرایش]

نور مجرد: دانشنامه تخصصی آثار و احوال علامه آیت الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی * http://nooremojarrad.com/

پیوند به بیرون[ویرایش]