مولویه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مولویه، یکی از طریقههای تصوف است که پس از درگذشت مولوی به وسیله فرزند او سلطان ولد و پیروان مولوی شکل گرفت و در آسیای صغیر گسترش یافت. آنچه از آداب طریقت مولویه بیشتر شناخته شده، سماع درویشهای مولویه است که اکنون نیز در قونیه اجرا میشود.
[ویرایش] منبع
- عبدالباقی گولپینارلی، مولویه بعد از مولانا، ترجمه توفیق سبحانی، تهران، ۱۳۶۶
 |
این یک نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
