مراقبه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع بر طبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
مُراقِبـِه به طور كل فنون تسلط بر ذهن است .به گفته معتقدان این روش، هدف مراقبه تربیت و کنترل ذهن توسط تکنیکهای دروننگرانه برای رسیدن به شادی آگاهی و آرامشی عمیق و طولانی و غیر وابسته به غیر است.
بسیاری از آیینهای درونانگارانه و برخی از دینهای بزرگ به خصوص ادیان شرقی نظیر هندوئیسم و بوداگرایی آیینهای مراقبه را نیز در بر میگیرند. اکثر روشهای محبوب مراقبه ریشهٔ شرقی دارند. از روشهای معروف مراقبه شرقی مراقبه متعال (تی. ام.)، مراقبه ذن و مراقبه ویپاسانا است.
[ویرایش] نام
در فارسی مراقبه را«ژرف نگری»، «درونپویی»، «خودپژوهی»، یا «مدیتِیشِن» هم گفتهاند. مراقبه از کلمه عربی مراقبة گرفته شده است. این کلمه در فارسی به صورت مراقبت نیز نوشته و خوانده میشود که معنی دیگری دارد.
