مهدی الهی قمشه‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مهدی محیی‌الدین الهی قمشه‌ای
زمینه کاری عارف، حکیم، شاعر، مترجم قرآن
زادروز ۱۲۸۰ ه.ش
شهرضا(قمشه)
ملیت Flag of Iran.svg ایران
دیوان سروده‌ها نغمه های حسینی و ...
تخلص محی الدین
همسر(ها) طیبه تربتی

مهدی محیی‌الدین الهی قمشه‌ای (زاده ۱۲۸۰ خورشیدی / ۱۳۱۹ (قمری) درشهرضا (قمشه) - درگذشته ۲۵ اردیبهشت ۱۳۵۲ / ۲ ربیع‌الثانی ۱۳۹۳ (قمری))[۱]، عارف، حکیم، شاعر، مترجم قرآن و پدر حسین الهی قمشه‌ای است.

محتویات

زندگی[ویرایش]

وی مقدمات علوم فقه و اصول و حکمت را از شیخ هادی قمشه‌ای و دیگران آموخت. در اصفهان از اساتیدی چون محمد حکیم خراسانی و سپس در خراسان از حکیم مشهدی و اسدالله یزدی استفاده کرد. وی مدتی هم در حوزهٔ درس حسین قمی و مهدی اصفهانی حاضر شد. پس از آن به تهران برگشت و در مدرسهٔ عالی سپهسالار به تدریس حکمت و فلسفه پرداخت. وی استاد زبان عربی در دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران و استاد فلسفه در دانشکدهٔ الهیات (معقول و منقول) بود.

خانواده[ویرایش]

همسر وی طیبه نربتی در زمینه ادبی فعال بوده و مولف کتاب خوشه هاست. وی دارای سه پسر و چهار دختر می باشد:

سه دختر دیگر وی یکی در کشور کانادا مشاور است؛ دیگری استاد درس روانشناسی در دانشگاه رودهن و دیگری دبیر ادبیات در ناحیه دو کرج است.[۲]

شاگردان[ویرایش]

از میان شاگردان وی اکنون می‌توان به عبدالله جوادی آملی، حسن حسن‌زاده آملی و سید محمد باقر حجتی وشهرام وهاب زاده اشاره کرد.

آثار[ویرایش]

منثور[ویرایش]

منظوم[ویرایش]

  • نغمهٔ حسینی(عشاق)
  • دیوان شعر-
  • نغمهٔ الهی

ترجمه[ویرایش]

از جمله معروف‌ترین آثار به جا مانده از اوست که در حال حاضر فراگیرترین ترجمه در ایران است.این ترجمه را می توان یک تفسیر مختصر قران هم تلقی نمود.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]