بکتاشیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

بَکتاشیه، طریقت پیروان حاجی بکتاش ولی.

این طریقه از آناتولی شروع شد و بر اثر برخورداری از حمایت رسمی دولت عثمانی و در پی کشورگشایی‌های آن، به شبه جزیره بالکان و از آنجا به آلبانی راه یافت و بعدها خانقاه‌های بکتاشیه در آنجا ساخته شد. راهیابی این فرقه به شبه جزیره بالکان، در اسلام آوردن ساکنان آنجا سهم عمده‌ای داشت.

امروزه بکتاشیه علاوه بر آلبانی و به طور محدود در ترکیه، در میان مردم سوریه، مصر، ترکهای مقیم اروپا و نیز مناطق آلبانیایی نشین و مسلمان مقدونیه و کوزوو رواج دارد.

[ویرایش] عقاید

حُب اهل بیت پیامبر اسلام، بخصوص امام علی. به عقیده آنان حق، محمد و علی سه صورت برای بیان یک حقیقت‌اند.

به نظر بکتاشیان، بعضی از آئین‌ها جای عبادتهای شرعی را می‌گیرند، مانند: هر صبح و شام صلوات فرستادن بر دوازده امام، خواندن دعای «نادعلی»، خودداری از نوشیدن آب در دهه اول محرم، اعتراف کردن به گناهان نزد بابا (شیخ) پس از محرم، بزرگداشت نوروز

اخلاق از نظر بکتاشیه در این جمله خلاصه می‌شود:

• دستت را بی آزار، زبانت را رازدار و کمرت را استوار نگه دار.

[ویرایش] منبع

• دانشنامه جهان اسلام.