الهه آفرینش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
خدا

مفاهیم عمومی
ندانم‌گرایی • بی‌خدایی • تراخداباوری • خدانامهم‌دانی • ناخداباوری
دادارباوری • یکتاپرستی • یک‌ازچندپرستی • خداناشناس‌دانی
یکتاپرستی گزینشی • دوگانه‌پرستی • سه‌گانه‌پرستی • چندخدایی
خدافراگیردانی • خداباوری • همه‌خدایی • ضدخدایی


مفاهیم اختصاصی
واجب‌الوجود • خالق • معمار • عقل فعال •
حامی و رزّاق • لرد • پدر • موناد
یگانگی • وجود برتر •
شخصی • وحدت وجود • ثنویت
سه‌گانگی (تثلیث)
در ادیان ابراهیمی
(در بهاییت، در مسیحیت، در اسلام، در یهودیت)
در یافالی • در بوداییسم • در هندوییسم
در جینیسم • در آیین سیک • در آیین زرتشتی


ویژگی‌ها
عالم مطلق • قادر مطلق
حضور در همه جا در آن واحد • خیر اعلی • بسیط
مجرد • شخص‌وار • بزرگترین موجود قابل تصور


خدا و انسان
ایمان • نماز • عقیده • وحی
عرفان • توکل • متافیزیک
تصوف • جادو • علوم خفیه


الهه آفرینش (به انگلیسی: creator deity) یا خدای آفرینش، یک الهه است که مسئول آفرینش زمین،جهان(کیهان و یا گیتی) می‌باشد. در یکتاپرستی، اغلب خدای یگانه همان الهه آفرینش است. در برخی از سنتهای یک از چندپرستی (Monolatrism) آفریننده ثانویه را از آفریننده منزه نخستین که آفریننده اصلی است جدا کرده‌اند. [۱]

یکتاپرستی[ویرایش]

زرتشت، یهودیت، مسیحیت، اسلام، سیک و آتنیسم اعتقاد دارند که منشأ جهان به‌وسیله خداوند ساخته شده.

آتنیسم[ویرایش]

الگو:همچنان ببینید این آئین درحدود ۱۳۳۰ سال قبل از میلاد، در زمان پادشاهی جدید در تاریخ مصر باستان، به‌وسیله فرعون آخناتون و ملکه نفرتیتی آغاز شد. آنها به طور کامل یک پایتخت جدید به نام آختاتون برای خود و پرستش کنندگان تنها خالق خود در بیابان درست کردند. پدرش علاوه بر پرستش آتن دیگر خدایان مذاهب مشرک را نیز می‌پرستید. آتن، برای مدت زیادی قبل از زمان پدرش، در میان خدایان و الهه‌های مصر به عنوان یک خدا احترام زیادی داشت. آتنیسم بعد از مرگ فرعون کم‌کم محو شد. با وجود دیدگاه‌های مختلف، آتنیسم به‌وسیله عالمان به عنوان یک مرز یکتاپرستی در تاریخ انسان‌ها در نظر گرفته می‌شود.

یحودیت[ویرایش]

الگو:بیشر روایت آفرینش از ۲ داستان ساخته شده، تقریباً معادل ۲ قسمت اوّل کتاب پیدایش.[۲] (هیچ تقسیم بندی‌ای در نسخه اصلی به زبان عبری این کتاب وجود ندارد، ببینید فصل‌ها و آیاتی از کتاب مقدس.)

منابع[ویرایش]

  1. (2004) Sacred Books of the Hindus Volume 22 Part 2: Pt. 2, p. 67, R.B. Vidyarnava, Rai Bahadur Srisa Chandra Vidyarnava
  2. Alter 1981, p. 141.