هستی‌شناسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

هستی‌شناسی (به انگلیسی: Ontology) بررسی فیلسوفانه حقیقت «بودن»، «شدن»، «هستی»، «واقعیت» و همین‌طور بررسی مقوله وجود است. این مقوله به طور سنتی به عنوان بخشی از شاخهٔ مهمی از فلسفه به نام متافیزیک ذکر و شناخته شده است. هستی شناسی با سوالاتی مرتبط با این‌که چه نوع موجودیتی وجود دارد و یا می‌توان گفت که وجود دارد، و این‌که چگونه این نهاده‌ها را می‌توان گروه بندی کرد، و یا بر اساس شباهت‌ها و تفاوت‌هایشان در سلسله‌ای از مراتب تقسیم بندی کرد سروکار دارد.

«هستی شناسی» بخشی از متافیزیک است که به سرشتٍ وجود به طور عام می پردازد و نه موجوداتِ خاص. بنابراین، پژوهش هستی شناسانه، مثلاً آن گونه که مارتین هایدگر در هستی و زمان مطرح می‌کند، به «مسئله ی هستی» می پردازد و منظور او از آن بررسیِ شرایطِ امکانِ وجودِ هر موجود خاص است. [۱]

منابع[ویرایش]

  1. ادگار،اندرو و سج ویک،پیتر. مفاهیم بنیادی نظریه های فرهنگی. ترجمهٔ مهران مهاجر و محمد نبوی. اگه، ۱۳۸۷.