کتاب آسمانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

کتاب مقدس[ویرایش]

کتاب آسمانی که کتاب مقدس نیز خوانده می‌شود، کتابی است که پیروان یک دین آن را پایه دین خود می‌دانند. بسیاری از ادیان معتقدند که کتاب مقدس مستقیماً به صورت وحی نازل شده است.

در واقع، کتاب مقدس در معنای کلی به کلیهٔ کتاب‌هایی که در مذاهب و ادیان مختلف به عنوان «کتاب آسمانی» پذیرفته شده است، اطلاق می‌گردد؛ ولی امروزه کتاب مقدس در زبان فارسی، ترجمه‌ای است از یک کلمه در زبان عبرانی و آرامی که در زبان انگلیسی به "Bible" ترجمه شده است.

کتاب مقدس به دو بخش «عهد عتیق» و «عهد جدید» تقسیم می‌شود که شامل ۶۶ کتاب است. عهد عتیق از ۳۹ کتاب و عهد جدید از ۲۷ کتاب تشکیل شده‌است. هر بخش از تورات عهد عتیق را یک سِفر و برخی دیگر از کتب عهد عتیق را صحیفه می‌نامند. عهد جدید نیز چهار انجیل کانن، رسالات حواریون مسیح و کتاب مکاشفه را تشکیل می‌دهد.

سفر رازیل هاملخ[ویرایش]

نوشتار اصلی: سفر رازیل هاملخ

سِفر رازیل هاملخ (רזיאל המלאך) (کتاب رازیل فرشته) مجموعه‌ای از نوشتارهای کابالایی است که از چندین بخش مجزا تشکیل شده است. ۱) کتاب هاملبوش ۲) رازیل بزرگ ۳) کتاب اسرار یا کتاب نوح. در افسانه ها در مورد این کتاب گفته میشود که محتوای آن توسط فرشته رازیل به آدم داده شد و نیز در زمان ساخت کشتی فرشته رازیل به نوح کمک کرده است.

سفر یتزیرا[ویرایش]

نوشتار اصلی: سفر یتزیرا

سِفر یتزیرا (סֵפֶר יְצִירָה) (کتاب فرمگیری) که با نام هخالوت یتزیرا نیز شناخته می‌شود یکی از قدیمیترین کتابهای عرفانی یهودی است. ریشه این کتاب معلوم نیست ولیکن پیروان کابالا اعتقاد دارند که ابراهیم نبی نویسنده آن است. سِفر یتزیرا ۳۲ مسیر حکمت را بیان می‌کند که از ۱۰ سفیروت و ۲۲ حرف عبری تشکیل شده است.

مزامیر[ویرایش]

مزامیر یا زبور داوود (عبری:תהילים تِهیلِم، در یونانی:Ψαλμοί به معنی «دعاهای پرستش») یا سرودهای چنگ، یکی از بخش‌های تنخ یهودی و عهد عتیق است.

قرآن[ویرایش]

قرآن، کتاب محمد (پیامبر اسلام) و کتاب مقدس در نزد مسلمانان، می‌باشد.

منابع[ویرایش]

  • کتاب مقدس/ترجمه هزاره نو
  • تورات
  • انجیل
  • تلمود
  • قرآن