خداباوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خداباوری در کلی‌ترین حالت به معنای باور به وجود حداقل یک خدا و الهه می‌باشد. خداانگاری، یکتاپرستی، یکتاپرستی نوبتی، یکتاپرستی گزینشی، دوگانه‌پرستی، سه‌گانه‌پرستی، چندخدایی، خدافراگیردانی و همه‌خدایی؛ همگی می توانند به عنوان صورت‌های گوناگون خداباوری قلمداد گردند؛ هرچند این واژه عمدتاً به معنای یکتاپرستی به کار می‌رود.

خداباوری در برخی باورها در ارتباط مستقیم با خلقت گرایی می‌باشد اما در باورهایی مانند همه‌خدایی از جمله دیدگاه‌های مذهبی آلبرت انیشتین خداباوری ارتباطی با خلقت گرایی ندارد و خدا را خالق جهان نمی‌پندارند.

انواع[ویرایش]

توحید[ویرایش]

اعتقادی در الهیات به وجود یک خداوند است. برخی از انواع یکتاپرستی‌های مدرن شامل زرتشتی، مسیحیت، اسلام، اکنکار، یهودیت، بهایی و برخی از انواع هندوئیسم است.

چند خداباوری[ویرایش]

چندخدایی گونه‌ای از خدا باوری با اعتقاد به وجود چندین خدا است.