خداباوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

خداباوری در کلی‌ترین حالت به معنای باور به وجود حداقل یک خدا و الهه می‌باشد. خداانگاری، یکتاپرستی، یکتاپرستی نوبتی، یکتاپرستی گزینشی، دوگانه‌پرستی، سه‌گانه‌پرستی، چندخدایی، خدافراگیردانی و همه‌خدایی؛ همگی می توانند به عنوان صورت‌های گوناگون خداباوری قلمداد گردند؛ هرچند این واژه عمدتاً به معنای یکتاپرستی به کار می‌رود.

خداباوری در برخی باورها در ارتباط مستقیم با خلقت گرایی می‌باشد اما در باورهایی مانند همه‌خدایی از جمله دیدگاه‌های مذهبی آلبرت انیشتین خداباوری ارتباطی با خلقت گرایی ندارد و خدا را خالق جهان نمی‌پندارند.

انواع

توحید

اعتقادی در الهیات به وجود یک خداوند است. برخی از انواع یکتاپرستی‌های مدرن شامل زرتشتی، مسیحیت، اسلام، اکنکار، یهودیت، بهایی و برخی از انواع هندوئیسم است.

چند خداباوری

چندخدایی گونه‌ای از خدا باوری با اعتقاد به وجود چندین خدا است.دراین گونه باورهااکثرا ازنام الهه برای خدااستفاده میکنندکه مونث ومذکربودن این نامها بستگی به کارهای انهادارد.به عنوان مثال الهه اب یاالهه باران,الهه شکاروازاین نوع القاب یانامهابرای خدایان موجوددراین گونه خداباوری استفاده میشده است.

جستارهای وابسته

دانشمندان خداباور