ذرت
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ذرت یکی از غلات مهم است. منشا آن قاره آمریکا بوده است. پس از گندم، بیشترین اراضی کشاورزی جهان به ذرت اختصاص دارد.[۱]
فهرست مندرجات |
[ویرایش] پیشینه
ذرت تا قبل از سال ۱۴۹۲ میلادی (سال کشف آمریکا) در قاره آسیا، اروپا و آفریقا بعنوان یک گیاه زراعی شناخته شده نبود. اما این گیاه را از قرنها قبل در آمریکا مرکزی میشناختند و توسط مردم سرخ پوست آمریکا کشت میشد و بهمین سبب نام لاتین آن از یکی از طوایف سرخ پوست بنام Marisi Mahig گرفته شدهاست.
نام این گیاه در زبان انگلیسی corn در فارسی بلال و در عربی ذرت است .
[ویرایش] ویژگیهای دارویی
ذرت از نظر طب قدیم ایران سرد و خشک است.
- پماد ذرت خشک کننده زخمها میباشد.
- ذرت غذای خوبی برای پیشگیری سرطان است.
- استفاده مداوم از ذرت از کرم خوردگی دندان جلوگیری میکند.
- روغن ذرت کلسترول خون را پائین میآرود.
- روغن ذرت برای درمان اگزما و بیماریهای پوستی مفید است.
[ویرایش] گونههای ذرت
اصولا ذرت یک گونه است ولی از ارقام و واریتههای متفاوتی تشکیل شده است:
- ذرت دندان اسبی (Zea mays var. indentata)
- ذرت بلوری (Zea mays var. indurata)
- ذرت آردی (Zea mays var. amyalcea)
- ذرت پاپ کورن (Zea mays var. everta)
- ذرت غلاف دار (Zea mays ver. tunicate)
- ذرت مومی (Zea mays var. ceratina)
- ذرت شیرین (Zea mays var. saccharata)
[ویرایش] پیوند به بیرون
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] منابع
- مقالهٔ خواص درمانی ذرت؛ روزنامهٔ ابرار اقتصادی؛ تاریخ ۹ آبان ۱۳۸۳؛ صفحهٔ ۲۸؛
