زیست‌دیزل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اتوبوس با سوخت بیودیزل

زیست‌دیزل یا بیودیزل (به انگلیسی: Biodiesel) یک نوع سوخت تجدیدپذیر و تجزیه‌پذیر است که از روغن گیاهی و یا چربی حیوانی به دست می‌آید. این سوخت را می‌توان با گازوئیل مخلوط و در خودروهای گازوئیل سوز به‌کار برد. نتیجه‌های مثبت بکار بردن زیست‌دیزل در کاهش آلودگی هوا از سوی سازمان‌های معتبر جهانی تایید شده‌است.[۱]

بیودیزل عبارت است از ترکیب استرهای مونوالکیلی زنجیره بلند اسیدهای چرب که حاصل از و اکنش یک الکل با مواد لیپیدی تجدیدپذیر می‌باشد. براساس نتایج پژوهش دپارتمان انرژی ایالات متحده آمریکا مزایای بیودیزل را می‌توان این گونه بیان کرد : ۱. تجدیدپذیری منابع تولید آن، ۲. تولید دی اکسید کربن کمتر به میزان ۷۸ % نسبت به سوخت‌های فسیلی مرسوم، ۳. بیودیزل بر خلاف سوخت‌های فسیلی، آلودگی گوگرد و سولفات را ندارد زیرا این ترکیبات منجر به باران‌های اسیدی می‌شوند، ۴. از نشر آلودگی‌های هیدروکربنی به میزان ۵۶ % می‌کاهد، ۵. روانکاری بالاتر در موتور داشته که باعث دوام بیشتر قطعات موتور می‌شود، ۶. حدود ۹۴ % عوامل سرطان زا را کمتر به هوا وارد می‌کند و ۷. مونواکسید و ذرات دوده کمتری در هنگام سوختن تولید می‌کند.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. بیودیزل؛ سوختی دوستدار طبیعت (شبکه اطلاع رسانی نفت و انرژی)
  2. Ranjbar,M. Tadayon, M.R. Tadayyon, A. and Ebrahimi, R. 2012. Effects of nitrogen and potassium, magnesium and zinc sulfate fertilizers on the yield and some characteristics of biodiesel production in safflower. Journal of Crop Production and Processing, Vol. 2, No. 4: 67-76.
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ زیست‌دیزل موجود است.