اندونزی

جمهوری اندونزی
اندونزی
جمهوری اندونزی; اندونزی
پرچم	نشان
	شعار ملی: یگانگی در گوناگونی است
	سرود ملی: اندونزی بزرگ ;
پایتخت; (و بزرگترین شهر)	جاکارتا; شرقی′۳۶°۱۰۲ شمالی′۵۸°۱۷ / ۱۰۲٫۶غرب ۱۷٫۹۶۷جنوب
زبان رسمی	اندونزیایی
نوع حکومت	جمهوری
نام حاکمان ; -رئیس جمهور; -رئیس جمهور دوم	; سوسیلو بامبانگ یودهویونو; یوسف کالا
مساحت
جمعیت
واحد پول	روپیه (IDR)
دامنه اینترنتی	.id
پیش‌شماره تلفنی	+۶۲

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو

مختصات: شرقی′۴۹٫۷°۱۰۶ جنوبی′۱۰٫۵°۶ / ۱۰۶٫۸۲۸۳غرب ۶٫۱۷۵شمالی / -۱۰۶٫۸۲۸۳;۶٫۱۷۵

این نوشتار نیازمند به روز رسانی است. با توجه به رعایت حق تکثیر با اضافه کردن مطالب جدید به بهبود کیفیت آن کمک کنید.

اندونزی یا بطور رسمی جمهوری اندونزی کشوری است که در آسیای جنوب شرقی و اقیانوسیه قرار دارد. اندونزی یک مجمع‌الجزایر متشکل از ۱۳،۰۰۰ جزیره و ۳۳ استان است و با جمعیت ۲۳۸ میلیون نفر، چهارمین کشور پر جمعیت دنیا است. نظام سیاسی این کشور جمهوری با انتخابات مجلس و ریاست جمهوری می‌باشد. پایتخت اندونزی جاکارتا است.

[ویرایش] واژه‌شناسی

نام اندونزی از واژه لاتین ایندوس (به لاتین: Indus) و یونانی نسوس (به یونانی: nesos) به معنی جزیره آمده است.^[۱] نام امروزی آن به قرن ۱۸ میلادی، زمانی که اندونزی در حال تشکیل یک کشور مستقل بود باز می‌گردد.^[۲]

[ویرایش] تاریخ

تا۱۹۴۲ میلادی اندونزی متعلق به هلند بود و از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ تحت اشغال ژاپن در آمد. در ۱۷ اوت ۱۹۴۵، ملیون به رهبری دکتر احمد سوکارنو و دکتر حتی اعلام جمهوری کردند. چهار سال تمام میان نیروهای هلند و اندونزی جنگ بود. در نهایت در سال ۱۹۴۹ موافقت‌نامه‌ای امضا شد که طبق مفاد آن، همه سرزمین اندونزی بجز گینه نو بحکومت موقت (جمهوری) ایالات متحده اندونزی واگذار شد. در۱۶ دسامبر ۱۹۴۹، دکتر سوکارنو به ریاست جمهوری این کشور انتخاب گردید.

[ویرایش] دولت و سیاست

[ویرایش] روابط خارجی و ارتش

[ویرایش] تقسیمات کشوری

[ویرایش] جغرافیا

مجموعه‌ای از جزایر (قریب به ۱۷۵۰۸جزیره بزرگ و کوچک) است که در جنوب شرقی آسیا در اقیانوس کبیر قرار دارد. سابقاً این جزایر در تصرف هلند و به هندِ هلند موسوم بود ولی بعد از آنکه کشوری مستقل و آزاد گردید، «اندونزی» نام گرفت. مساحت این کشور ۱۹۱۹۰۰۰ کیلومتر مربع و پایتخت آن شهر جاکارتا است که در جزیره جاوه قرار دارد و سابقاً باتاویا نامیده می‌شد. شهر مهم آن سورابایا است. این کشور دارای معادن قلع، نفت، ذغال‌سنگ و مس است و توتون، برنج، قهوه و کائوچو جزو محصولات کشاورزی این کشور است.

نگاه کنید به: فهرست شهرهای اندونزی

[ویرایش] مردم

جمعیت این کشور در حدود ۲۳۸ میلیون نفر است که از این رقم ۹۰ درصد مسلمان و بقیه مسیحی، هندو یا بودایی هستند. زبان رسمی آنان «اندونزیایی» است ولی به زبانهای مختلف گویش می‌نمایند.

[ویرایش] اقتصاد

جاكارتا پایتخت اندونزی و بزرگترین مرکز بازرگانی کشور

بنابر آمار سال ۲۰۰۵ تولید ناخالص داخلی اندونزی ۲۸۷ میلیارد دلار بوده‌است که سهم سرانه هر فرد ۴۴۵۸ دلار است.سهم صنعت ۴۰٫۷٪ که بیشتر به فرآوری محصولات کشاورزی و معدنی مشغول است و سهم بخش کشاورزی ۱۴٪ می‌باشد و محصول اصلی اش برنج است.با این حال بیشترین شاغلان در بخش کشاورزی مشغول به کار هستند.۴۱ میلیون و هشتصد هزار نفر از نیروی کار در بخش کشاورزی شاغلند.که کشاورزانی هستند که حرفه‌ای نیستند و در سطح کلان تولید نمی‌کنند.اما هم کشاورزان بزرگ و هم روستاییان مقدار زیادی لاستیک، چای، قهوه، تنباکو و ادویه تولید و صادر می‌کنند. بیشترین صادرات اندونزی به کشورهای آمریکا و ژاپن و چین و سنگاپور می‌باشد.اندونزی از لحاظ معدنی کشوری ثروتمند می‌باشد و معادن نفت، گاز طبیعی، قلع، نیکل، زغال سنگ، بوکسیت و مس در این کشور موجود است اما به علت نسبت بیشتر جمعیت به ثروت جمعیت مردم فقیر زیاد است.یکی دیگر از منابع کسب درآمد برای اندونزی صنعت توریسم است.

[ویرایش] محیط زیست

[ویرایش] فرهنگ

[ویرایش] منابع

↑ Tomascik, T; Mah, JA, Nontji, A, Moosa, MK (1996). The Ecology of the Indonesian Seas – Part One. Hong Kong: Periplus Editions. ISBN 962-593-078-7.
↑ (اندونزیایی ) Anshory, Irfan (16 August 2004). "Asal Usul Nama Indonesia". Pikiran Rakyat. Archived from the original on December 15, 2006. http://web.archive.org/web/20061215190155/http://www.pikiran-rakyat.com/cetak/0804/16/0802.htm. Retrieved 5 October 2006.