شیرینی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
شیرینی به ماده غذایی اطلاق میگردد که ماده اصلی آن شکر یا پودر قند یا قندهای مصنوعی باشد و در تعریف آنقدر گسترده است که شکلاتها را هم در بر میگیرد. در اغلب شیرینیها، آرد و تخممرغ ماده اصلی دیگری علاوه بر ماده شیرین کننده بشمار میآیند.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] گونهها
به طور عمده شیرینی ها در دستههای زیر می گنجند:
- کیکها: در ترکیب این ماده قطعا از آرد و تخم مرغ نیز استفاده شده و بر دو نوع عمده کیکهای اسفنجی و کیکهای روغنی میباشد. از لحاظ انواع، مافین ها، پاند کیکها، کیکهای پر، کیکهای شیفون و... در این دسته می گنجند.
- تارتها: تارت در شیرینی جات به نان زیرین شیرینی اطلاق میشود که در ترکیب آن شکر نیز به کار رفته است. در صورتیکه تارت در قالبهای کوچک تهیه شود تارتلت (Tartlet) نامیده میشود. پای ها در واقع نوعی تارت شیرینی میباشند که رویه آنها با لایهای از خمیر پوشانده شده است.
- شکلاتها: در این شیرینی ماده اصلی کاکائو و شکر و روغن است. در برخی از انواع آن آرد نیز به کار میرود.
- اسلایسها: این نوع شیرینی معمولاً دارای دو لایه زیرین و رویین میباشد که لایه زیرین ترکیبی از آرد و لایه رویین یا ترکیبی از آرد یا ماده دیگری میتواند باشد که به رویه ظاهری زیبا و در عین حال پوک و خوش طعم بدهد. لازم به ذکر است که اسلایسها قطعات مربعی و یا مستطیلی کوچک میباشند که از برش قطعات بزرگتر حاصل میشوند.
[ویرایش] شیرینیهای ایرانی
شیرینی ها در شیرینی فروشيهای ايران به دو دسته اصلي شیرینی خشک و تر تقسيم مي شوند. شیرینی هاي خشک شیرینی هايی هستند كه در تهيه آنها از خامه استفاده نشده باشد و قابليت نگه داری براي مدت بالا را داشته باشند. از معروف ترين اين شیرینی ها میتوان به شیرینی زبانی، كشمشی، دانماركی و مربايی اشاره كرد. شیرینی های تر شیرینی هايي هستند كه در تهيه آنها از خامه استفاده شده باشد و براي نگه داری بايد در محيط يخچال نگهداری شوند. از معروف ترين اين شیرینی ها میتوان به شیرینی خامه ای و رولت اشاره كرد. ایران هم شیرینی های اصیل قدیمی مانند گز و سوهان رادارد.
تنوع بسیار زیادی در شیرینی های ایرانی وجود دارد. با اینکه اصولاً عمر شیرینهای تر به خاطر شرایط نگهداری آنان و همچنین کم بودن تولید و مصرف محصولات لبنی در ایران درمقایسه با کشورهای اروپایی، نمیتواند زیاد بوده باشد، تنوع این نوع شیرینیها به نوعی بیانگر خلاقیت و ظرافت طبع ایرانی میباشد. ایرانیان تاریخی طولانی در تولید شیرینی جات داشته اند، بستنی، نه البته به صورت فعلی، ۲۴۰۰ سال پیش در ایران اختراع شده است و ریشه تاریخی شیرینی های خشک غربی (cookie) به کلوچه ایرانی در ۱۳۰۰ سال پیش میرسد. البته حداقل در مورد بستنی، ایرانیان آنچنان در تاریخ تحول آن مشارکت نداشته اند که شاید ریشه در کم بودن تولید و مصرف محصولات لبنیاتی در آسیا نسبت به اروپا داشته باشد، که آن هم ریشه در مشکل دار بودن هضم لاکتوز برای اکثر مردم آسیا دارد. [۱]

