ماش
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| ماش | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
||||||||||||||
| طبقهبندی علمی | ||||||||||||||
|
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||
| Vigna radiata (L.) R. Wilczek |
||||||||||||||
| مترادفها | ||||||||||||||
| Phaseolus aureus Roxb. |
ماش گیاهی علفی، دارای ساقه زاویهدار به ارتفاع ۴۰ تا ۷۰ سانتیمتر و برگهای منتهی به پیچک مرکب از ۴ تا ۷ زوج برگچه است. گاهی به علت داشتن پیچک از گیاهان مجاور خود بالا میرود و گلهایی زیبا به رنگ بنفش یا ارغوانی دارد.
این گیاه از تیرهٔ پروانهداران (Fabaceae)، راستهٔ نخود (Fabales) است.
میوه ماش باریک و دراز و قهوهای رنگ است و دانههای کوچک کروی به رنگ خاکستری، قهوهای یا سبز در آن جای دارد.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] رویش
ماش به صورت وحشی روئیده و غذایی مناسب برای دام میباشد، اما به جهت مصرف خوراکی دانه های آن نیز پرورش مییابد. مواد قندی موجود در زیر برگ ماش نیز همواره موجب جذب زنبور عسل به رویشگاه این گیاه میشود.
[ویرایش] مصرف درمانی
استعمال خارجی ماش ضدالتهاب و مصرف خوراکی آن در درمان تبهای دانهدار مانند آبله و سرخک مؤثر است. برای رفع تلخی باید آن را ۲۴ ساعت در آب سرد خیساند.
[ویرایش] محتویات
- آب ۱۳ تا ۱۴ درصد
- پروتئین ۲۷ تا ۲۹ درصد
- کربوهیدرات ۴۰ تا ۴۶ درصد
- چربی ۱ تا ۳ درصد
- مواد معدنی ۲ تا ۵ درصد
[ویرایش] منابع
- مظفریان، ولیالله، فرهنگ نامهای گیاهان ایران: لاتینی، انگلیسی، فارسی تهران: فرهنگ معاصر ۱۳۷۵.
- گیاهان دارویی - علی زرگری - انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۷۴
