زیره
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
زیره دانهای معطر و ضدنفخ است که در آشپزی و پزشکی کاربرد دارد و در دو نوع زیره سبز (Cumin) و زیره سیاه (Caraway) وجود دارد که دومی به "زیره ایرانی" معروف است.
دانههای زیره با چوب، کوبیده میشد. این دانه به صورت خودرو در افغانستان، ایران، ازبکستان، تاجیکستان، ترکیه، مراکش، مصر، هند، کوبا، سوریه، مکزیک و شیلی رشد میکند. این دانه در فلسطین به صورت خودرو رشد نمیکند اما در زمان گذشته در آنجا زراعت میگردید. بیشترین زیره در ایران، در شهر کرمان رشد میکند.
جویدن مقداری زیره برای از بین بردن بوی بد دهان، بوی سیر و بوی پیاز بسیار مفید است.
[ویرایش] منابع
- ناصری، ابوالقاسم. دانستن آثار صد گیاه. چاپ اول. تهران: بینا، ۱۳۳۰. ۱۲۸.