کاه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ساقه و پوستهای که اطراف دانههای غلات چون گندم و جو را میپوشاند و هنگام خرمنکوبی، هوا آن را پراکنده میکند، کاه میگویند. کاه از محصولات جانبی کشاورزی است.
کاه و یونجه از خوراک اصلی چارپایاناند. به محلی که کاه در آن ذخیره و نگهداری میشود کاهدان گفته میشود. کاه را در روستاها با گل میآمیزند و با آن مادهای ساختمانی به نام کاهگل درست میکنند. کاه در کاهگل نقش استحکامبخشی و چسبانندگی را به عهده دارد.
در زمینهایی که با ماشین کمباین درو میشود، حجم زیاد کاه مشکلآفرین است.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] انواع کاه
حمل کاه در بورکینا فاسو.
- کاه نخود
- کاه گندم
- کاه برنج
- کاه آمونیاکی[۱]
- کاه عدس
- کاه جو
- کاه یولاف
[ویرایش] کاه در ادبیات فارسی
در ادبیات فارسی، کاه نمادی از کوچکی، خواری، بیارزشی و محکومیت نهایی انسانهای شریر است.
اصطلاحات ساختهشده با کاه:
- آب زیر کاه
- از کاه کوه ساختن
- به کاهدان زدن
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منابع
ویکیپدیای انگلیسی.