سنجد
| سنجد | |
|---|---|
 |
|
| طبقهبندی علمی | |
| فرمانرو: | گیاهان |
| دسته: | گیاهان گلدار |
| رده: | دولپهایها |
| راسته: | گلسرخسانان |
| تیره: | سنجدیان |
| سرده: | سنجدها |
| گونه: | E. angustifolia |
| نام علمی | |
| Elaeagnus angustifolia لینه |
|
سِنجـِد گیاهی درختی است از خانواده سنجدیان (Elaeagnaceae) که در آب و هوای معتدل میروید. برگهای باریک و مخملی شکل و میوههایی قهوهای رنگ و خوراکی دارد که از هستهٔ آن در تهیهٔ برخی داروها استفاده میشود.
به فارسی بطور کلی سنجد ولی در مناطق گوناگون ایران دارای نامهای محلی است، در کردستان آن را «سرین چک»، در آذربایجان «ایده- ایکده» در اطراف تهران «پستانک» و در اصفهان «غبیده بادام» گفته میشود. در کتب سنتی با نامهای «چوبدانه، نُقد، بُل» نامبرده شدهاست. این درخت را میتوان با انبوه فراوان در شهرستان اقلید دید.[۱]
سنجد به سرمای سخت زمستان مقاوم میباشد لیکن گرمای شدید تابستان را نمیپسندد.
برگ سنجد شبیه بید، دراز، کرکدار، براق و متناوب و با دمبرگهای کوتاه میباشد. پشت برگها نقرهایفام و دارای دمبرگ کوتاه است.
میوه سنجد سته خوراکی است با مزه تقریبا ترش، شیرین و کمی گس به شکل بیضوی، گوشتدار، شبیه زیتون به رنگ زرد نارنجی مایل به قرمز. سنجد از نظر غذایی کمکالری و طبیعت آن سرد و خشک و یبوستآور است.
[ویرایش] خواص و کاربرد
برگ درخت سنجد و میوههای خشک آن دارای قابض است، از گلهای آن جهت معطر ساختن بعضی لیکورها استفاده به عمل میآید. جوشانده برگ درخت سنجد خاصیت جمعکنندگی و ضد اسهال دارد و داروی خوبی برای اسهال کودکان است. سنجد بادشکن و مقوی قلب است و سردرد را تسکین میدهد.
امروزه از درخت سنجد و میوه آن در صنایع غذایی، بهداشتی، دارویی، عطرسازی و صنایع چوب استفاده میشود. این گیاه خیلی خوشمزه است.
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منابع
- سیمرغ، بازدید: اوت ۲۰۱۱.
- آکا الکتریک، بازدید: اوت ۲۰۱۱.
 |
این یک نوشتار خُرد گیاهشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
