سوخت اتانول

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ساب ۳-۹ اسپرت‌کامبی بیوپاور که از رده E۸۵ می‌باشد که توسط شرکت ساب به بازار سوئد معرفی گردیده است.

سوخت اتانول سوختی از جنس اتانول یعنی همان الکلی که در نوشیدنی‌های الکلی یافت می‌شود، بدست می‌آید. این سوخت بیشتر به عنوان سوخت اصلی موتور و یا یک افزودنی به بنزین بکار می‌رود. تولید اتانول سوختی (برای ترابری و حمل و نقل) در جهان از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۷ میلادی، از ۱۷ میلیارد لیتر به بیش از ۵۲ میلیارد لیتر رسیده است. از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ میلادی، سهم سوخت اتانول در مصرف خودروهای بنزینی ۳٫۷٪ تا ۵٫۴٪ افزایش یافته و در سال ۲۰۰۹، تولید جهانی سوخت اتانول به ۱۹٫۵ گالن (۷۳٫۹ میلیارد لیتر) رسید.

سوخت اتانول بیشتر در ایالات متحده و برزیل مورد استفاده قرار می‌گیرد و این دو کشور در سال ۲۰۰۹ روی هم ۸۹٪ اتانول سوختی جهان را تولید کردند. هم‌اکنون در ایالات متحده بیشتر خودروها توانایی داشتن بیش از ۱۰٪ سوخت اتانول (سوخت اتانول به‌اضافه سوخت اصلی) را داشته و در برخی ایالت‌ها و شهرهای این کشور، کاربری بنزین ۱۰٪ اتانول‌دار اجباری شده است. در برزیل نیز از سال ۱۹۷۶ میلادی، بکاربردن آمیخته بنزین و سوخت اتانول اجباری شده و در سال ۲۰۰۷، مقدار حقوقی هر یک در این آمیخته بصورت ۲۵٪ سوخت اتانول و ۷۵٪ بنزین (E۲۵) آگاهی داده شد. علاوه بر این در سال ۲۰۱۰ برزیل بیش از ۱۰ میلیون دستگاه خودروی ویژه که توانایی کاربری سوخت اتانول بصورت مستقیم را دارند، داشته است (که به E۱۰۰).

زیست‌اتانول بر خلاف نفت، انرژی تجدیدپذیر بحساب می‌آید و می‌تواند از مواد خام کشاورزی بدست می‌آید. زیست‌اتانول می‌تواند از فراورده‌هایی مانند نیشکر، سیب‌زمینی، مانیوک و ذرت بدست آید.