فرایند فیشر–تروپش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نمونه‌ای از یک واحد فیشر–تروپس در اتریش

فرآیند فیشر–تروپش(به انگلیسی: Fischer–Tropsch process) یا سنتز فیشر–تروپش مجموعه‌ای از واکنش‌های شیمیایی است که طی آن گاز مونواکسید کربن در واکنش با گاز هیدروژن مجموعه‌ای از هیدروکربن‌ها را ایجاد می‌کند. این روش در تولید سوخت‌های مصنوعی از مواد طبیعی چون زغال سنگ و گاز طبیعی و مواد روان کننده کاربرد دارد. این فرآیند به طور مشترک توسط فیشر و تروپس در سال ۱۹۲۳ و در آلمان کشف شد.

منابع[ویرایش]