گیاهشناسی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
گیاهشناسی یکی از رشته های علوم تجربی است.
این شاخه وسیع از علم امروزه دارای زیر شاخه های بسیاری میباشد.
[ویرایش] تاریخچه
اولین اقدامات مربوط به گیاه شناسی که تقریباً 300 سال قبل از میلاد نوشته شده دو رساله بزرگ توسط تئوفراستوس (فیلسوف یونانی) دیده میشود: درباره تاریخچه گیاهان (Historia Plantarum) و درباره اهداف گیاهان. این دو کتاب روی هم بیشترین تأثیر را در دوران باستان و قرون وسطی در علم گیاه شناسی داشتهاند. Dioscorides نویسنده رومی شواهد مهمی مبنی بر دانش یونانیان و رومیان درباره گیاهان دارویی ارائه میدهد.
رابرت هوک در سال ۱۶۶۵ با استفاده از یک میکروسکوپ ابتدایی ، سلول را در چوب پنبه و اندک زمانی بعد در بافت گیاه زنده کشف کرد. او با نگاه به یک برش باریکی از چوب پنبه نوشت : من توانستم تعداد بسیار زیادی منفذ و سوراخ در آن مشاهده کنم که بیشتر شبیه کندوی عسل هستند. این روزنهها یا سلولها عمق زیادی نداشتند اما تعداد بسیار زیادی جعبه کوچک محسوب میشوند. (Leonhart Fuchs) نویسنده آلمانی ، (Conrad Gessner) نویسنده سوئیسی و (Nicholas Culpeper) و (John Gerard) نویسندگان انگلیسی یک کتاب گیاهی منتشر کردند که اطلاعاتی را درباره گیاهان داروئی ارائه میکرد.
*تاکسونومی: یا سیستماتیک گیاهی با نامگذاری و تقسیم بندی گیاهان سرو کار دارد.
- ریختشناسی گیاهی: شکل و ساختمان و توسعه آنها همراه با روابط قسمتهای گیاهان با یکدیگر را بررسی میکند. و شامل مطالعه کالبدشناسی ، سیتولوژی و جنینشناسی گیاهی است.
- ریختشناسی گیاهی: اعمال این علم مطالعه اعمال حیاتی گیاه ، فرایندهای رشدو نمو ، متابولیسم و تولید مثل در گیاهان است.
- بیماریشناسی گیاهی: با امراض نباتی سروکار دارد.
- بومشناسی: علم بررسی روابط موجودات زنده با محیط اطرافشان میباشد.
- ژنتیک گیاهی: با مطالعه توارث در گیاهان سروکار دارد.
- قارچشناسی: علم مطالعه قارچها میباشد.
- جلبکشناسی: علم مطالعه جلبکها [[تصویر:--217.219.192.173 ۱۸ آوریل ۲۰۰۸، ساعت ۱۲:۱۹ (UTC)مثال.jpg]]
[ویرایش] منابع
- کتاب گیاهشناسی سال سوم دبیرستان(رشته تجربی)
