لوبیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لوبیا

لوبیا نام نوعی گیاه و میوهٔ خوراکی آن است. درسال ۱۵۳۳ میلادی لوبیا به نام مکزیکی اولیه‌اش «ایاکوک» از آمریکا به اروپا آورده شد و از آنجا به سایر نقاط جهان راه یافت[نیازمند منبع] واکنون همه ساله میلیون‌ها تن به مصرف می‌رسد و یکی از مواد غذایی نسبتاً ارزان و فراوان است.

خواص[ویرایش]

لوبیا از ۲۲ درصد پروتئین ، ۶۲ درصد قند(کربوهیدرات) از نوع نشاسته و ۲ درصد مواد چربی تشکیل شده و یکی از مقوی‌ترین حبوبات روی زمین به شمار می‌رود و چون مواد پروتئینی آن نسبتاً زیاد است، عده‌ای از دانشمندان آن را بمانند عدس ، "گوشت فقرا" هم نامیده‌اند. زیرا "تا حدودی" می‌تواند جای خالی گوشت حیوانی را در یک برنامهٔ غذایی سالم پر کند و تا حدی همان مواد لازم در گوشت را به بدن برساند. لوبیا برای بعضی از مردم که دارای معده ضعیف هستند غذای سنگینی به شمار می‌رود و ممکن است به دشواری هضم شود. اما اگر چند روزی آن را در آب خیس کنند و هنگامی که لوبیا می‌خواهد جوانه بزند آنرا بپزند، هم زودتر پخته می‌شود و هم سریعتر گوارده و جذب می‌گردد.

این لوبیای تازه جوانه زده، دارای ویتامین‌های گوناگون هم خواهد بود که مهم‌ترین آنها عبارت‌اند از انواع ویتامین «ب» ویتامین «ث» ویتامین «د». بنا براین فواید چنین لوبیایی خیلی بیش از لوبیای خیس نشده وجوانه نزده می‌باشد. لوبیا برای مبتلایان به رماتیسم، اختلال فشارخون و بیماری‌های کلیوی خوراک سودمندی به شمار می‌رود. اما بعلت سرشار بودن از کربوهیدرات نشاسته، اشخاص چاق و مبتلایان به بیماری قند (دیابت) باید از مصرف زیاد آن پرهیز کنند و نیز کسانی که به بیماری نقرس دچارند یااورهٔ خونشان بیشتر از حد طبیعی است به علت وجود پروتئین نسبتاً زیاد در لوبیاباید در مصرف آن احتیاط کنند و از لوبیای سبز استفاده نمایند.

انواع[ویرایش]

ارزش غذایی[ویرایش]

Beans, average, canned, sugarfree
مواد مغذی در هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس)
انرژی ۳۳۴ کیلوژول (۸۰ کیلوکالری)
کربوهیدرات‌ها ۱۰٫۵ g
چربی ۰٫۵ g
پروتئین ۹٫۶ g
درصدها نسبی‌اند

منابع[ویرایش]

  • دکتر: جایلورد هاوزر، ترجمه: احمد قدامه ، (الغذاء یَصنَع المعجزات) ، دارالنفائس للطباعة والنشر والتوزیع، بیروت، لبنان، چاپ چهارده هم سال ۲۰۰۶ میلادی به (عربی).

</noinclude>