لوبیا
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
لوبیا نام نوعی گیاه و میوهٔ خوراکی آن است. لوبیا بیش از چهار قرن است که در سراسر جهان مصرف میشود؛ و پیش از آن برای دنیای متمدن ناشناخته بود. درسال ۱۵۳۳ میلادی لوبیا به نام مکزیکی اولیه اش «ایاکوک» از آمریکا به اروپا آورده شد واز آنجا به سایر نقاط عالم راه یافت واکنون همه ساله ملیونها تن به مصرف میرسد ویکی از مواد غذایی نسبتاً ارزان وفراوان است.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] ریشه واژه
واژه لوبیاریشه و بنیاد فارسی داشته و از فارسی به زبان عربی داخل شدهاست.
[ویرایش] خواص
لوبیا از ۲۲ درصد پروتئین ، ۶۲ درصد مواد نشاستهای ، ۲ درصد مواد چربی تشکیل شده ویکی از مقوی ترین حبوبات (بقولات) روی زمین است. وچون مواد پروتینی وباصطلاح «گوشتی» آن خیلی زیاد است، عدهای از دانشمندان آن را (گوشت فقراء) هم نامیدهاند. زیرا بخوبی میتواند جای خالی گوشت را در یک برنامهٔ غذایی پر کند و همان مواد لازم در گوشت را به بدن برساند. لوبیا برای بعضی از مردم که دارای معده ضعیف هستند غذای سنگینی به شمار میرود و ممکن است به دشواری هضم شود. اما اگر چند روزی آن را در آب خیس کنند و هنگامی که لوبیا میخواهد جوانه بزند آنرا به پزند، هم زودنر پخته میشود وهم سریعتر هضم وجذب میگردد. ضمناً این لوبیای تازه جوانه زده، دارای ویتامینهای گوناگون هم خواهد بود که مهمترین آنها عبارتاند از انواع ویتامین «ب» ویتامین «ث» ویتامین «د». بنا براین فواید چنین لوبیایی خیلی بیش از لوبیای خیس نشده وجوانه نزده میباشد. لوبیا برای مبتلایان به رماتیسم ، فشارخون و بیماریهای کلیوی غذای مطلوبی به شمار میرود. اما اشخاص چاق و مبتلایان به بیماری قند (سکری) وکسانی که نقرص دارند یااورهٔ خونشان بیشتر از حد طبیعی است (به علت وجود پروتیین در لوبیا)باید در مصرف آن احتیاط کنند واز لوبیای سبز استفاده نمایند.
[ویرایش] انواع لوبیا
[ویرایش] منبع
- دکتر: جایلورد هاوزر ، ترجمه: احمد قدامه ، (الغذاء یَصنَع المعجزات) ، دار النفائس للطباعة والنشر والتوزیع، بیروت ، لبنان، چاپ چهارده هم سال ۲۰۰۶ میلادی به (عربی).
