باقلا
باقلا (که باقله یا باقالی هم گفته می شود) گیاهی است یک ساله از خانواده بقولات. دارای برگهای تخم مرغ شکل و میوه غلاف مانند است. به میوه و دانه آن نیز باقلا گفته میشود.[۱]
محتویات |
[ویرایش] ترکیبات
هر یکصد گرم دانه تازه باقلا حاوی ترکیبات زیر است: [۲]
-
- آب ۷۲ گرم
-
- پروتئین ۸/۴ گرم
-
- مواد چرب ۰/۴ گرم
-
- نشاسته ۱۵/۸ گرم
-
- کلسیم ۲۸ میلی گرم
-
- فسفر ۱۵۵ میلی گرم
-
- آهن ۲/۲ میلی گرم
-
- سدیم ۴۰ میلی گرم
-
- پتاسیم ۴۷۰ میلی گرم
-
- ویتامین آ ۲۲۰ میلی گرم
-
- ویتامین ب ۱ ۰/۳ میلی گرم
-
- ویتامین ب ۲ ۰/۱۸ میلی گرم
-
- ویتامین ب ۳ ۱/۵ میلی گرم
-
- ویتامین ث ۳۰ میلی گرم
-
- ارسنیک ۰/۰۲ میلی گرم
[ویرایش] تاریخچه
این گیاه سابقه کشت زیادی دارد. در مصر باستان، یونان باستان و روم باستان از این گیاه استفاده میشدهاست. و در ۲۸۰۰ سال قبل از میلاد مسیح به چین رسیدهاست.[۳]
[ویرایش] خواص درمانی
باقلا منبع تامین فیبر مناسبی است. همچنین به دلیل بالا بودن میزان پروتئین، میتواند همراه با برنج (باقلا پلو) به یک غذای کامل تبدیل شود. کلسیم و پتاسیم موجود در باقلا میتواند از بروز پوکی استخوان جلوگیری نموده و به کنترل فشارخون بالا کمک میکند.[۴]
برای باقلا خواصی در رابطه با سنگ کلیه، رماتیسم، مثانه و نقرس ذکر شدهاست. در عوض باقلا تحریک کننده اصلی بیماری فاویسم بوده و مصرف آن برای مبتلایان میتواند به مرگ بیمار منجر گردد در بسیاری از افراد باقالی جواب آزمایش هپاتیت ب را مثبت میکند و باعث اشتباه شدن آزمایشات خون میشود و توصیه میشود خانم های باردار به هیچ عنوان مصرف نکنند تا به کودک آسیب وارد نشود.[۵]
[ویرایش] منابع
- ↑ دانشنامه رشد. «باقلا «داروئی»». بازبینیشده در ۱۳ مهر ۸۸.
- ↑ پایگاه جامع اطلاع رسانی پزشکان ایران. «بانک اطلاعات دارویی». بازبینیشده در ۱۳ مهر ۸۸.
- ↑ دانشنامه رشد. «باقلا». بازبینیشده در ۱۳ مهر ۸۸.
- ↑ تغذیه و سلامت (تبیان). «ارزش غذایی باقلا». بازبینیشده در ۱۳ مهر ۸۸.
- ↑ دانشنامه رشد. «باقلا «داروئی»». بازبینیشده در ۱۳ مهر ۸۸.
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ باقلا موجود است. |
