آمریکای شمالی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۸°۱۰′ شمالی ۱۰۰°۱۰′ غربی / ۴۸.۱۶۷° شمالی ۱۰۰.۱۶۷° غربی / 48.167; -100.167

Location North America.svg
آمریکای شمالی

آمریکای شمالی بخش شمالی قاره آمریکا است. میان سه کشور کانادا، ایالات متحده آمریکا و مکزیک تقسیم شده‌است. این قاره در نیمکره شمالی کرهٔ زمین واقع شده‌است. کانادا بزرگ‌ترین کشور آمریکای شمالی می‌باشد. این قاره از شمال به اقیانوس منجمد شمالی، از جنوب به دریای کارائیب، از شرق به اقیانوس اطلس و از غرب به اقیانوس آرام می‌رسد.

جغرافیا[ویرایش]

آمریکای شمالی شامل بخشی از توده خشکی که به طور کلی به آن به عنوان جهان نو، نیمکره غربی، یا امریکا نامیده می شود است. نامی که کمتر برای آن به کار برده می شود قاره امریکای شمالی است. تنها راه ارتباطی خشکی امریکای شمالی و جنوبی کشور پاناما می باشد.

نگاره هوایی از قسمت اعظم آمریکای شمالی توسط ناسا

بخش بزرگی از امریکای شمالی، بر روی صفحه امریکای شمالی جا گرفته است بخش هایی از کالیفرنیا و غرب مکزیکو روی بخش هایی از لبه ی صفحه آرام می باشد که این دو صفحه در گسل دریای آندرسون به یکدیگر برخورد می کنند.

قاره می تواند به چهار ناحیه بزرگ تقسیم شود. ناحیه دشت های بزرگ از خلیج مکزیسک تا مدار قطبی کاناد کشیده شده است از نگر زمین شناسی جوان شامل گرت بیسین (حوضه های آبریز داخلی) کالیفرنیا و آلاسکا رشته کوه های غربی مانند راکی است. در شمال سپر کانادا که بالا رفته ولی نسبتاً همواره می باشد و ناحیه های گوناگون در شرق مانند کوه های آپالاش نواحی ساحلی اقیانوس اطلس و شبه جزیره فلوریدا، مکزیکو می باشد.
امریکای شمالی وسعتی معادل با 24,709,000 کیلومتر مربع دارد. 4/8 درصد سطح زمین و دارای 529 میلیون نفر جمعیت در سال 2008 بوده است.