جغرافیای ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از دشت‌های ایران)
مختصات: ۳۲°۰۰′ شمالی ۵۳°۰۰′ شرقی / ۳۲٫۰۰۰°شمالی ۵۳٫۰۰۰°شرقی / 32.000; 53.000
نقشه جغرافیایی ایران
جغرافیای Iran
IranOMC.png

LocationIran.svg
قارهAsia
منطقهWestern Asia[۱][۲][۳]
مختصات32°00'N, 53°00'E
مساحترتبه‌بندی 17th
کل۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومتر مربع (۶۳۶٬۳۷۲ مایل مربع)
خشکی99.27%
آب0.73%
خط ساحلی۲٬۸۱۵ کیلومتر (۱٬۷۴۹ مایل)
مرزهاTotal land borders :
۵٬۸۹۴ کیلومتر (۳٬۶۶۲ مایل)
Afghanistan:
۹۲۱ کیلومتر (۵۷۲ مایل)
Armenia:
۴۴ کیلومتر (۲۷ مایل)
Azerbaijan (proper):
۴۳۲ کیلومتر (۲۶۸ مایل)
Azerbaijan (Nakhchivan exclave):
۱۷۹ کیلومتر (۱۱۱ مایل)
Iraq:
۱٬۵۹۹ کیلومتر (۹۹۴ مایل)
Pakistan:
۹۵۹ کیلومتر (۵۹۶ مایل)
Turkey:
۵۳۴ کیلومتر (۳۳۲ مایل)
Turkmenistan:
۱٬۱۴۸ کیلومتر (۷۱۳ مایل)
بالاترین نقطهMount Damavand
۵٬۶۱۰ متر (۱۸٬۴۰۶ فوت)
پست‌ترین نقطهCaspian Sea
−۲۸ متر (−۹۱٫۹ فوت)
طولانی‌ترین رودKarun
بزرگ‌ترین دریاچهLake Urmia
منطقه انحصاری اقتصادی۱۶۸٬۷۱۸ کیلومتر مربع (۶۵٬۱۴۲ مایل مربع)

جغرافیای ایران به بررسی ویژگی‌های سیاسی و طبیعی جغرافیای کشور ایران می‌پردازد و مهم‌ترین پدیده‌ها و اماکن جغرافیایی آن را نیز می‌شناساند.

مساحت ایران[ویرایش]

ارقام اعلام شده[ویرایش]

مساحت‌های اعلام شده به ترتیب زمانی:

  1. ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومتر مربع: در زمان سرتیپ رزم آرا توسط هواپیما ۳۳۰ آمریکایی بدون در نظرگرفتن جزایر ایران، دریای خزر و بسیاری از آب‌های سرزمینی و مشخص نبودن تعداد زیادی از مرزها (مساحت جزایر ایران ۱۸۸۴ کیلومتر مربع که ۱۴۹۱ کیلومتر آن مربوط به جزیره قشم است) سال ۱۳۲۷ معادل با ۱۹۵۰
  2. ۱٬۶۲۳٬۷۷۹ کیلومتر مربع: کتاب شناسنامه جغرافیای طبیعی ایران نوشته عباس جعفری سال ۱۳۶۳
  3. ۱٬۶۳۴٬۰۰۰ کیلومتر مربع: سازمان جغرافیایی دهه هفتاد
  4. ۱٬۸۷۳٬۹۵۹ کیلومتر مربع: سازمان جغرافیایی (در سال ۲۰۱۱ معادل با ۱۳۹۰ وزیر دفاع ایران احمد وحیدی گفت که سازمان جغرافیای نیروهای مسلح با استفاده از امکانات اندازه‌گیری جدید این مساحت را محاسبه کرده‌است)
  5. منطقه انحصاری اقتصادی ایران ۱۶۸٬۷۱۸ کیلومتر مربع وسعت دارد یعنی ایران در مجموع (بدون محاسبه سهمش از دریای کاسپین) مالک ۱٬۷۹۷٬۴۶۸ کیلومتر مربع خاک و آب است.

ایران و قطب جنوب[ویرایش]

منطقه مورد ادعای استرالیا در قطب جنوب (قلمرو جنوبگان استرالیا) که مناطق مورد ادعای ایران نیز در آن قرار دارد.

سازمان اقیانوس شناسی ایران در صدد ایجاد کلبه پژوهشی در قطب جنوب است. در اسفند ۱۳۹۱ محمدحسین باقری، رییس ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران گفت که ایران به دلیل امکان دسترسی از طریق دریای مکران به قطب جنوب و حایل نبودن هیچ سرزمینی در این میان می‌تواند «بر طبق قوانین بین‌المللی در بخشی از قطب جنوب ادعای حاکمیت کند.» منطقه مورد نظر حدفاصل مختصات ۵۹٫۵۰ تا ۶۳٫۱۴ شرقی از سواحل ایران (۳٫۶۴ درجه عرض جغرافیایی) یک قطاع به طول تقریبی ۳۰۰۰ کیلومتر و عرض ۴۰۵ کیلومتر و مساحت تقریبی ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار کیلومتر مربع است که با قلمرو جنوبگان استرالیا هم پوشانی دارد.[۴] شرقی‌ترین نقطه ایران کوهک در استان سیستان و بلوچستان با مختصات جغرافیایی ۶۳٫۱۴ شرقی است. شرقی ترین نقطه عمان واقع در منطقه استان شرقیه جنوبی با مختصات ۵۹٫۵۰ شرقی قرار دارد.[۵][۶]

مساحت محاسبه شده ایران در سال ۲۰۱۲ میلادی[ویرایش]

نقشه مناطق دریایی
از خط مبدأ به سمت ساحل: آب‌های داخلی
تا ۱۲ مایل دریایی دورتر از ساحل: آب‌های سرزمینی
۱۲ مایل دریایی دیگر پس از آن: منطقه همجوار
تا ۲۰۰ مایل دریایی دور از ساحل: منطقه انحصاری اقتصادی
فراتر از آب‌های سرزمینی: آب‌های آزاد

محمدحسن نامی مدرس دانشگاه و دکترای جغرافیای سیاسی و رئیس وقت سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح ایران در سال ۱۳۹۱ خورشیدی مصادف با سال ۲۰۱۲ میلادی در مقاله ای با استفاده از ابراز روز علمی و مبنای دقیق محاسباتی و در نظر گرفتن آب‌های سرزمینی و فراسرزمینی ایران مساحت جدید ایران را ۱٬۸۷۳٬۹۵۹ کیلومتر مربع اعلام کرد که بسیار نیز بحث‌برانگیز شد. ثبت این عدد در مراجع بین‌المللی نیازمند اقدام عملی است که تاکنون صورت نگرفته‌است. باید به این نکته توجه کرد که منطقه انحصاری اقتصادی ایران ۱۶۸٬۷۱۸ کیلومتر مربع وسعت دارد و به‌طور معمول این مساحت در ارقام مساحت کشورها در نظر گرفته نمی‌شود. علاوه بر این مرزهای رسمی در دریای کاسپین در حال حاضر به‌طور مشخص و معین معلوم نیست. تاکنون رژیم حقوقی دریای خزر به‌طور رسمی مرزها را معین نکرده‌است و سهم ۵ کشور از این دریا نه فقط برای ایران، بلکه برای چهار کشور دیگر نیز تاکنون در مساحت آن‌ها در مراجع بین‌المللی لحاظ نشده‌است. ذکر این نکته لازم است که هنوز در برخی مناطق خطوط مرزی ایران با همسایگان دقیق نیست. برخی دیوارکشی‌های مرزی با افغانستان و پاکستان، سبب شده زمین‌های زیادی از ایران در پشت دیوار مرزی قرار بگیرد؛ ولی یک نکته مهم در این تحقیق بررسی دقیق مساحت جزایر، آب‌های داخلی و آب‌های سرزمینی و مرزهای آبی ایران است. طول مرزهای کشور نیز به تفکیک مرزهای خشکی، آبی و دریایی و به تفکیک کشورهای هم جوار محاسبه و در نهایت رقم ۸٬۵۷۴ کیلومتر برای طول مرزهای کشور به دست آمد که شامل ۲۰۴۵ کیلومتر مرز رودخانه‌ای، ۳۹۶۵ کیلومتر مرز خشکی و ۲۵۶۴ کیلومتر مرز دریایی می‌باشد. با این تعریف که مرز رودخانه‌ای، قسمتی از رودخانه است که مرز را در قرارداد متقابل با یکی از کشورهای همسایه در برمی‌گیردضمن این که برای اولین بار مساحت آب‌های کشور نیز به تفکیک آب‌های داخلی، سرزمینی و … محاسبه و در کل مساحت کشور نیز اعمال شد. در خصوص آب‌های داخلی تعقر و تحدب خشکی سبب می‌شود تا خط مبدأ رسم شود و برخی از آب‌ها در مساحت سرزمینی یک کشور محاسبه بشود یا نشود. در اندازه‌گیری‌های قبلی این مناطق در مساحت ایران لحاظ نشده‌است در حالی که ایران به‌طور علمی و با توجه به تحدب و تعقر سواحل و خشکی ادعا دارد که آب‌های داخلی و به تبع آن آب‌های سرزمینی بیشتری دارد. همچنین تاکنون دو جزیره زرکوه و جزیره آریانا در اشغال امارات است و وسعت این دو جزیره و آب‌های سرزمینی شان در این محاسبه لحاظ نشده‌است و جزیره شیطان تنها جزیره ایرانی در دریای عمان نیز درنظر گرفته نشده‌است. بر این اساس رقم محاسبه شده شامل موارد زیر است:

  1. خشکی: ۱٬۶۳۲٬۲۱۰ کیلومتر مربع
  2. جزایر ایرانی در خلیج فارس: ۱٬۸۸۴ کیلومتر مربع
  3. آب‌های داخلی (در خلیج فارس، دریای عمان و محدوده ده مایلی ماهی‌گیری دریای خزر): ۳۵٬۸۲۵ کیلومتر مربع
  4. آب‌های سرزمینی (در خلیج فارس و دریای عمان): ۴۲٬۰۰۰ کیلومتر مربع
  5. آب‌های منطقه نظارت (در خلیج فارس و دریای عمان): ۳۰٬۳۷۰ کیلومتر مربع
  6. آب‌های منطقه انحصاری اقتصادی (در خلیج فارس و دریای عمان): ۱۴۰٬۲۵۰ کیلومتر مربع (این میزان مساحت محاسبه شده ناقض حقوق ایران در فلات قاره خود نیست)
  7. آب‌های محدوده ۲۰ درصدی دریای خزر (پس از محدوده ده مایلی ماهی‌گیری): ۶۳٬۷۹۰ کیلومتر مربع (محاسبه این عدد بر اساس ادعای ۲۰ درصدی ایران است و جنبه رسمی ندارد و امکان تثبیت یا کاهش آن وجود دارد. ضمن این که مساحت خود دریای خزر نیز به‌طور دقیق معین نشده‌است و از ارقامی چون ۳۷۰ تا ۴۲۰ هزار کیلومتر مربع در منابع مختلف ذکر شده‌است)
  • هر مایل دریایی معادل با ۱۸۵۳ متر است.
  • بر این اساس مساحت دقیق ایران با درنظر گرفتن تمام محدوده‌های آبی و خاکی ۱٬۸۷۳٬۹۵۹ کیلومتر مربع ارزیابی و اعلام شده‌است.
  • مساحت ایران با احتساب فقط چهار بند اول (یعنی بدون محاسبه آب‌های منطقه نظارت، آب‌های منطقه انحصاری اقتصادی و آب‌های محدوده ۲۰ درصدی دریای خزر) در حدود ۱٬۷۱۱٬۹۱۹ کیلومتر مربع می‌شود که این شیوه محاسبه به عرف بین‌الملل نزدیک تر است چون به‌طور معمول بندهای پنج و شش به عنوان بخشی از مساحت کشورها درنظر گرفته نمی‌شوند ولی بند هفتم یعنی سهم ایران از دریای کاسپین در صورت معین شدن به صورت دقیق می‌تواند در آینده به این عدد اضافه شود چون در واقع این پهنه آبی یک دریاچه بسته و محصور شده در خشکی است و با دریاهای آزاد تفاوت دارد. در حدود ۱۵۰ کشور خطوط ساحلی و مرزهای دریایی دارند و اغلب آن‌ها پهنه‌های آبی مجاور را با توجه به مقداری که در قوانین بین‌المللی و قوانین داخلی خود مصوب شده‌است به عنوان بخشی از مساحت کشور خود محاسبه و اعلام می‌کنند.

مساحت ایران[ویرایش]

مساحت ایران با احتساب تمام موجودیت زمینی و دریایی به شرح زیر است:

ردیف نام مساحت (کیلومتر مربع)
۱ خشکی ۱٬۶۳۲٬۲۱۰
۲ جزایر ایرانی ۱٬۸۸۴
۳ آب‌های داخلی ۳۵٬۸۲۵
۴ آب‌های سرزمینی ۴۲٬۰۰۰
۵ آب‌های منطقه نظارت ۳۰٬۳۷۰
۶ آب‌های منطقه انحصاری اقتصادی ۱۴۰٬۲۵۰
۷ آب‌های محدوده ۲۰ درصدی دریای خزر ۶۳٬۷۹۰
کل ایران ۱٬۸۷۳٬۹۵۹

مساحت آب‌های بین‌المللی اطراف ایران[ویرایش]

آب‌های بین‌المللی اطراف ایران:

ردیف نام مساحت (کیلومتر مربع)
۱ خلیج فارس ۲۳۰ تا ۲۵۰ هزار
۲ دریای عمان ۱۸۰ هزار
۳ دریای کاسپین ۳۷۰ تا ۴۲۰ هزار
کل آب‌های اطراف ایران ۷۸۰ تا ۸۵۰ هزار

مساحت آب‌های داخلی ایران[ویرایش]

آب‌های داخلی ایران:

ردیف نام مساحت (کیلومتر مربع)
۱ خلیج فارس ۲۱٬۱۸۸
۲ دریای عمان ۲٬۵۶۹
۳ دریای کاسپین (ده مایل ماهی‌گیری) ۱۱٬۷۷۳
۴ بین جزایر ۲۹۵
کل ایران ۳۵٬۸۲۵

مساحت آب‌های سرزمینی ایران[ویرایش]

آب‌های سرزمینی ایران:

ردیف نام مساحت (کیلومتر مربع)
۱ خلیج فارس ۲۸٬۰۹۰
۲ دریای عمان ۱۳٬۹۱۰
۳ دریای کاسپین (با فرض سهم بیست درصدی) ۶۳٬۷۹۰
کل ایران ۱۰۵٬۷۹۰

مساحت آب‌های منطقه نظارت ایران[ویرایش]

آب‌های منطقه نظارت ایران:

ردیف نام مساحت (کیلومتر مربع)
۱ خلیج فارس (۱۲ مایل دریایی) ۱۸٬۲۲۰
۲ دریای عمان (۱۲ مایل دریایی) ۱۲٬۱۵۰
کل ایران ۳۰٬۳۷۰

مساحت آب‌های منطقه انحصاری اقتصادی ایران[ویرایش]

منطقه انحصاری اقتصادی ایران:

ردیف نام مساحت (کیلومتر مربع)
۱ خلیج فارس ۷۸٬۰۸۰
۲ دریای عمان ۶۲٬۱۷۰
کل ایران ۱۴۰٬۲۵۰

طول مرزهای ایران[ویرایش]

در این اندازه‌گیری طول دقیق مرزهای ایران نیز محاسبه شده‌است:

طول مرزهای زمینی ایران:

  1. عراق: ۱۱۸۱٫۵ خاکی، ۴۲۶٫۵ آبی، مجموع ۱۶۰۸ کیلومتر
  2. ترکیه: ۵۲۴٫۲ خاکی، ۴۱٫۹ آبی، مجموع ۵۶۶٫۱ کیلومتر
  3. ارمنستان: ۰ خاکی، ۴۵ آبی، مجموع ۴۵ کیلومتر
  4. آذربایجان: ۱۷۸٫۷ خاکی، ۵۷۸٫۱ آبی، مجموع ۷۵۶٫۸ کیلومتر
  5. ترکمنستان: ۷۸۶ خاکی، ۴۰۹٫۹ آبی، مجموع ۱۱۸۹٫۹ کیلومتر
  6. افغانستان: ۶۸۱٫۴ خاکی، ۲۳۷٫۷ آبی، مجموع ۹۱۹٫۱ کیلومتر
  7. پاکستان: ۶۱۳٫۴ خاکی، ۳۱۱٫۴ آبی، مجموع ۹۲۴٫۸ کیلومتر
  • مجموع مرزهای زمینی ایران: ۳٬۹۶۵ خاکی، ۲٬۰۴۵ آبی، مجموع ۶٬۰۱۰ کیلومتر

طول مرزهای دریایی ایران:

  1. عربستان: ۲۵۸ کیلومتر
  2. عراق: ۲۴ کیلومتر
  3. کویت: ۱۴۴ کیلومتر
  4. بحرین: ۲۷ کیلومتر
  5. قطر: ۲۶۸ کیلومتر
  6. امارات: ۳۳۰ کیلومتر (در خلیج فارس)
  7. عمان: ۲۲۷ کیلومتر (در تنگه هرمز)
  1. امارات: ۱۰۲ کیلومتر (در دریای عمان)
  2. عمان: ۴۵۶ کیلومتر (در دریای عمان)
  3. پاکستان: ۲۰۴ کیلومتر
  1. آذربایجان: ۲۲۴ کیلومتر
  2. ترکمنستان: ۳۰۰ کیلومتر
  • مجموع مرز دریایی در دریای کاسپین: ۵۲۴ کیلومتر
  • مجموع مرزهای دریایی ایران: ۲٬۵۶۴ کیلومتر

بنابراین کل مرزهای ایران به این شرح است:

  1. مرزهای خشکی: ۳٬۹۶۵ کیلومتر
  2. مرزهای آبی: ۲٬۰۴۵ کیلومتر
  3. مرزهای دریایی: ۲٬۵۶۴ کیلومتر
  • مجموع مرزهای ایران: ۸٬۵۷۴ کیلومتر

طول سواحل ایران[ویرایش]

در این اندازه‌گیری طول دقیق سواحل ایران نیز محاسبه شده‌است:

ردیف نام طول ساحل بدون احتساب شکستگی (کیلومتر) طول ساحل با احتساب شکستگی (کیلومتر)
۱ خلیج فارس ۱٬۳۵۸ ۱٬۵۳۶
۲ دریای عمان ۷۹۶ ۱٬۰۵۳
۳ دریای کاسپین ۶۶۰ ۸۳۷
کل ایران ۲٬۸۱۴ ۳٬۴۲۶

[۷][۸][۹][۱۰][۱۱][۱۲][۱۳]

آمارهای مرتبط[ویرایش]

  1. آمار سیا : کل: ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومتر مربع / زمین: ۱٬۵۳۱٬۵۹۵ کیلومتر مربع / آب‌های داخلی: ۱۱۶٬۶۰۰ کیلومتر مربع[۱۴]
  2. مساحت جزایر ایران ۱۸۸۴ کیلومتر مربع[۱۵]
  3. خطوط ساحلی ایران ۵۸۰۰ کیلومتر است که ۸۹۰ کیلومتر آن در شمال واقع بوده و شامل ساحل استان‌های گیلان، مازندران و گلستان می‌باشد. چهار هزار و ۹۰۰کیلومتر ساحل ایران نیز در جنوب کشور واقع می‌باشد. به گفته وی از مجموع کل سواحل کشور حدود ۸۴۰ کیلومتر آن پیرامون جزایر توزیع شده و استان‌های گیلان، مازندران، گلستان، خوزستان، بوشهر، هرمزگان و سیستان و بلوچستان در شمال و جنوب کشور هفت استان ساحلی محسوب می‌شوند.[۱۶][۱۷]
  4. دارای مرز خشکی و آبی با ۱۵ کشور و از لحاظ همسایگی با تعداد کشورها، بعد از روسیه و چین در رتبه سوم جهانی[۱۵]
  5. طول مرزهای ایران ۸۵۷۴ کیلومتر شامل ۲۰۴۵ کیلومتر مرز رودخانه‌ای، ۳۹۶۵ کیلومتر مرز خشکی و ۲۵۶۴ کیلومتر مرز دریایی[۱۵]
  6. مساحت بنادر ایران با احتساب سواحل جزایر کشور ۵۷۸۰ کیلومترمربع (سازمان بنادر و دریانوردی به تازگی تیمی را جهت برآورد مساحت سواحل ایران کرده بود. این تیم با مشاورهای خارجی و همچنین استفاده از تکنولوژی‌های روز اقدام به اندازه‌گیری طول سواحل ایران کرد. پیش از این عدد دقیقی از مساحت سواحل کشور در دست نبود)[۱۸]
  7. تا سال ۲۰۵۰ مساحت خشک و فراخشک ایران به ۷۴ درصد می‌رسد[۱۹]
  8. ۲۰درصد مساحت ایران در معرض بیابان‌زایی [۲۰]
  9. مساحت مفید ایران : محاسبات دکتر جمعیت‌شناس حبیب‌الله زنجانی تأکید بر این نکته دارند که مناطق قابل کشت در ایران چیزی بیش از ۱۱ درصد کل مساحت ایران نیستند، اگرچه زنجانی پس از کسر مناطق کویری (۴۴۰ هزار کیلومترمربع) و ارتفاعات کوهستانی (۲۳۰ هزار کیلومتر مربع) و سایر مناطق غیرقابل زیست (۱۵۰ هزار کیلومتر مربع)، مساحت مفید ایران را چیزی حدود ۵۰درصد ارزیابی می‌کند. با این حال الگوی شهرنشینی در ایران نشان می‌دهد که به جز دو منطقه در شمال و جنوب غربی، عمده شهرهای ایران روی زمین‌های کشاورزی بنا شده و توسعه یافته‌اند. کل مساحت زمین‌های قابل کشت در ایران ۱۲ میلیون هکتار است که اگر اراضی کنار رودخانه‌ها را هم به آنها اضافه کنیم، به سطحی بیش از ۱۵ میلیون هکتار می‌رسیم که حدود ۱۰ درصد از مساحت کل ایران است. حال آنکه تمام اراضی آلمان یا ۷۰ درصد اراضی فرانسه قابلیت کشت دارند.[۲۱]
  10. خطوط مرزی : مرز زمینی: ۵٬۸۹۴ کیلومتر (کشورهای مرزی (۷): افغانستان ۹۲۱ کیلومتر ، ارمنستان ۴۴ کیلومتر ، جمهوری آذربایجان ۶۸۹ کیلومتر ، عراق ۱۵۹۹ کیلومتر ، پاکستان ۹۵۹ کیلومتر ، ترکیه ۵۳۴ کیلومتر ، ترکمنستان ۱۱۴۸ کیلومتر) خط ساحلی: در جنوب ۲۲۴۰ کیلومتر و دریای خزر ۷۴۰ کیلومتر[۱۴]
  11. میانگین ارتفاع : ۱٬۳۰۵ متر از سطح دریا[۱۴]
  12. کاربری زمین (تخمین ۲۰۱۱): زمین کشاورزی ۳۰٫۱٪ (اراضی زراعی ۱۰٫۸٪ + محصولات زراعی دائمی ۱٫۲٪ + مرتع دایم ۱۸٫۱٪ )، جنگل ۶٫۸٪ ، سایر ۶۳٫۱٪[۱۴]
  13. اراضی آبیاری (تخمین ۲۰۱۲): مساحت اراضی که به صورت مصنوعی با آب تأمین می‌شود ۹۵٬۵۳۰ کیلومتر مربع[۱۴]

ارقام دقیق جدید[ویرایش]

بر اساس منابع کلاسیک ایران با ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومتر مربع وسعت (هفدهم درجهان) است. در سال ۲۰۱۱ وزیر دفاع ایران احمد وحیدی گفت که سازمان جغرافیای نیروهای مسلح با استفاده از امکانات اندازه‌گیری جدید، مساحت واقعی خاک ایران را یک میلیون و ۸۷۳ هزار و ۹۵۹ کیلومتر مربع (۱٬۸۷۳٬۹۵۹) تعیین کرده که از مساحت یک میلیون و ۶۴۸ هزار و ۱۹۵ کیلومتر مربع که در گذشته در کتاب‌ها ثبت می‌شد بیشتر است. در گذشته مساحت ایران به اشتباه یک میلیون و ۶۴۸ هزار و ۱۹۵ کیلومتر مربع گفته می‌شد. به گزارش رادیو و تلویزیون دولتی ایران، وی گفته‌است که ایران دارای مرز خشکی و آبی با ۱۵ کشور است و از لحاظ همسایگی با تعداد کشورها، بعد از روسیه و چین در رتبه سوم جهانی قرار دارد. در گذشته، تعیین و تحدید حدود میله‌ها و تأسیسات مرزی به علت دقیق نبودن تجهیزات صحیح نیست و بنا به دلایل طبیعی و انسانی از قبیل سیلاب‌ها، رانش زمین، زلزله، جنگ و غیره میله مرزی دچار جابجایی و یا تخریب می‌شد. این مسئله، اختلافات مرزی را با دیگر کشورهای همسایه به وجود می‌آورد. امروزه کارشناسان سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح مجموعه نرم‌افزاری را تهیه کرده‌اند که به کمک آن می‌توان با استفاده از تصاویر هوایی مناطق مرزی، اقدام به طراحی اَندِکس پرواز کرد و سپس با شیوه جدید طراحی نقاط کنترلی و عملیات زمینی ژئودزی به روش استاتیک و پردازش نقاط کنترل اصلی و مثلث بندی هوایی، مختصات علایم مرزی را به صورت سه بعدی روی رایانه مشخص کرد. با این روش، عوامل میدانی می‌توانند به راحتی به نقاط و علایم مرزی مورد نظر با دقت سانتیمتر، دسترسی پیدا کنند.[۲۲][۲۳]

جغرافیای سیاسی ایران[ویرایش]

موقعیت و مختصات جغرافیایی[ویرایش]

ایران یکی از کشورهای آسیای جنوب غرب (خاورمیانه) در شرق با افغانستان و پاکستان؛ در شمال شرقی با ترکمنستان، در بخش میانی شمال با دریای خزر، در شمال غربی با جمهوری آذربایجان و ارمنستان؛ در غرب با ترکیه و عراق؛ و سرانجام در جنوب با آب‌های خلیج فارس و دریای عمان همسایه‌است.

همچنین ایران منطقه ای ادعا شده در جنوبگان دارد که قلمرو جنوبگان ایران هم اکنون در دست استرالیا است.[۲۴]

از دید جغرافیایی، غربی‌ترین شهر ایران کلیساکندی؛ شرقی‌ترین شهر جالق؛ شمالی‌ترین شهر پارس‌آباد؛ و جنوبی‌ترین شهر چابهار است.[۲۵] پایتخت ایران شهر تهران می‌باشد.

استان‌ها[ویرایش]

مقالهٔ اصلی: استان‌های ایران
مرزهای ایران در اواخر دوره قاجار در نقشه ایران و توران در دوره قاجاریه

در سال ۱۳۱۶ ه‍.ش ایران را به ده استان و در سال ۱۳۸۳ به سی استان تقسیم کرده‌اند. شهرهای مهم ایران عبارت‌اند از: مشهد، اصفهان، تبریز، شیراز، کرج، اهواز، ارومیه، قم، کرمان، یزد، رشت، خرم‌آباد،بابل،ساری،گرگان، زاهدان، آمل، کاشان، اراک، همدان، سنندج، ایلام، کرمانشاه، بوشهر، اردبیل، زنجان، بندرعباس، تهران، قزوین، یاسوج.

جغرافیای تاریخی ایران[ویرایش]

جغرافیای اقتصادی ایران[ویرایش]

نمودار دایره‌ای سهم تولید ناخالص داخلی در استان‌های ایران

معادن[ویرایش]

معادن مهم ایران عبارتست از: نفت و گاز. ایران، چهارمین ذخایر نفتی جهان، نه و چهار دهم در صد (۹٫۴٪) ذخایر ثابت شده نفتی زمین معادل ۱۵۷ میلیارد بشکه، و نیز اولین ذخایر گازی جهان، هجده در صد ذخایر ثابت شده گاز زمین، معادل ۳۳٫۶ تریلیون متر مکعب را در اختیار خود دارد، اما در مجموع ذخایر نفت و گاز، ایران با دارا بودن ۳۷۹ میلیارد بشکه معادل نفت خام، رتبه اول را در این زمینه دارا می‌باشد.[۲۶] مهم‌ترین منطقه‌های نفتی مسجد سلیمان هفتگل گچساران آغا جاری و شاه آباد (غرب) است. نفت قم نیز در حال استخراج است.

دیگر معادن مهم کشور عبارت‌اند از: معادن زغال سنگ، کانی‌های فلزی: طلا، منگنز، کرومیت، مس، سرب، روی، نیکل، کبالت، نقره و آهن، معدنی شیمیایی: گوگود، نمک، سنگ‌های تزئینی، شن و ماسه.

در سال ۱۳۵۷ مهم‌ترین و تعداد معادن فلزی در ایران بدین شرح بوده‌اند: سرب وروی(۱۶) مس(۲) کرومیت(۴) خاک سرخ(۴)وسنگ آهن(۲). همچنین در همین سال معادن غیر فلزی مهم و تعدادی که در حال بهره‌برداری بوده‌اند عبارت‌اند از: زغال سنگ(۳۳) مرمریت(۲۸) مرمر(۲۰) تراورتن(۱۳) کائولین(۷) سیلیس(۱۲) فیروزه(۱) پوکه معدنی(۲) بنتونیت(۵) باریتین(۹) دولومیت(۲) خاک نسوز(۵) زاج(۱) تالک(۲) فلدسپات(۲) گچ(۹۲) سولفات دوسود(۳)

محصولات نباتات[ویرایش]

محصولات نباتی ایران عبارتست از: گندم، جو، برنج، ذرت، نخود، لوبیا، ماش، عدس، توتون، پنبه، کنف، نیشکر و کلیه درخت‌های میوه دار. صید ماهی، صید مروارید، صید حیوانات وحشی و طیور، پرورش کرم ابریشم و زنبور عسل و پرورش قارچ نیز رواج دارد.

صنایع[ویرایش]

عمده‌ترین صنایع کشور عبارت‌اند از: صنایع نفت، گاز، پتروشیمی، فولاد، نساجی، شیمیایی، غذایی، خودرو سازی، الکتریکی و الکترونیکی و… همچنین صنایع مهم دستی و خانگی و سنتی کشور عبارت‌اند از: فرش و قالی، گلیم و زیلو، منبت کاری، خاتم کاری و سفال سازی.

راه‌ها[ویرایش]

راه‌ها و وسایط نقلیه نیز دارای اهمیت است. راه‌آهن سرتاسری ایران از خلیج فارس تا دریای خزر (همچنین نگاه کنید به راه‌آهن مازندران) راه‌آهن تهران به مشهد راه‌آهن تهران به تبریز تهران به کاشان، راه‌آهن بندرعباس به تهران وراه آهن بندرعباس به سرخس که مشغول بهره‌برداریست و راه‌های دیگری که در دست ساختمان است. جاده‌های شوسه همه شهرهای را بهم مربوط می‌سازد. راه‌های کشتیرانی در دریای خزر، دریای عمان و خلیج فارس است. راه‌های هوایی میان اغلب کشورهای بزرگ جهان و شهرهای درجه اول ایران بر قرار است.

جغرافیای طبیعی ایران[ویرایش]

آب و هوا[ویرایش]

ایران آب و هوای متغیر دارد.  در شمال غربی زمستان با بارش شدید برف و دمای زیر یخبندان سرد است.  بهار و پاییز نسبتاً معتدل است ، در حالی که تابستانها خشک و گرم است.  در جنوب زمستانهای معتدل و تابستانها بسیار گرم است و میانگین دما در روز در ماه ژوئیه از ۳۸ درجه سانتیگراد (۱۰۰٫۴ درجه فارنهایت) فراتر است.  در دشت خوزستان ، گرمای تابستان با رطوبت زیاد همراه است.

به‌طور کلی ، ایران دارای آب و هوای قاره ای است که در آن اکثر بارش سالانه نسبتاً کمی از اکتبر تا آوریل رخ می‌دهد.  در بیشتر کشور ، میزان بارش سالانه ۸۵۰ میلی‌متر است (33.5 in).  استثنائات عمده دره‌های کوهستانی بالاتر از زاگرس و دشت ساحلی کاسپین است که میانگین بارندگی‌ها حداقل ۱۰۰۰ میلی‌متر (۳۹٫۴ اینچ) و معمولاً به صورت برف است.  در قسمت غربی خزر بارندگی بیش از ۱۵۰۰ میلی‌متر (۵۹٫۱ اینچ) در سال است و در طول سال به‌طور مساوی توزیع می‌شود.  این برخلاف برخی از حوضه‌های فلات مرکزی است که ده سانتی‌متر یا کمتر بارندگی دریافت می‌کند.  ایران به دلیل ارتفاعات بالاتر ، نسبت به کشورهای همسایه مانند ترکیه و ارمنستان سردتر محسوب می‌شود.

در حال حاضر، ۲۰ درصد جمعیت ایران در ۲ درصد مساحت کل کشور زندگی می‌کنند که به تعبیری حرف بیراهی نیست. طبق نتایج سرشماری سال ۱۳۹۰، جمعیت سه استان تهران، البرز و قزوین حدود ۱۶ میلیون برآورد شده که ۲۱ درصد جمعیت کل ایران است. از سوی دیگر جمع مساحت این ۳ استان نیز چیزی حدود ۴۰ هزار متر مربع است که حدود ۲ درصد مساحت کل ایران است. اما اگر ملاک این محاسبات را مساحت مفید ایران و این مناطق در نظر بگیریم، خواهیم دید که توزیع جمعیتی، آن قدرها هم که فکر می‌کنیم نامتقارن نیست و بیش از عوامل اقتصادی و سیاسی، علل طبیعی دارد. اگر مساحت مفید این سه استان را به‌طور میانگین ۶۰ درصد در نظر بگیریم (حذف مناطق مرتفع شمالی و مناطق کویری جنوب هر ۳ استان)، خواهیم دید که نسبت مفید مساحت مناطق قابل زیست در دامنه جنوبی البرز (۲۵هزار کیلومتر مربع) حدود ۱۵ درصد مساحت مفید کشور (۱۷۰ هزار کیلومتر مربع) است. یعنی ۲۰ درصد جمعیت کشور در منطقه‌ای به وسعت ۱۵ درصد مساحت مفید آن زندگی می‌کنند که با توجه به ظرفیت‌های متمرکز اقتصادی و سیاسی پایتخت غیرطبیعی نیست. در واقع جمعیت ایران به شکلی طبیعی در مناطق قابل زیست توزیع شده‌اند و سهم تهران و کرج و قزوین و شهرهای کوچک و بزرگ اقماری و حواشی‌شان، چندان بیش از بقیه نیست. یعنی جمعیت ۷۷ میلیونی ایران هر جایی را که قابل زندگی بوده، اشغال کرده و بساط زندگی‌شان را گسترده‌اند. هر جا که شرایط سخت شده بساط‌شان را جمع کرده و جای دیگری -ولو در حاشیه شهرهای بزرگ- پهن کرده‌اند. اخیراً از مؤسسه مطالعات جمعیتی ایران نقل شده که ۴۰ هزار روستا خالی از سکنه شده‌اند و جمعیت روستایی به کمتر از ۳۰ درصد کل جمعیت ایران تنزل پیدا کرده‌است. اما باید دید جمعیت ساکن این روستاها به کجا نقل مکان کرده‌اند؟ در واقع مهاجران که روستای آبا و اجدادی‌شان را غیرقابل زیست یافته‌اند، ناگزیر در حاشیه و بعضاً متن شهرهای بزرگ ساکن شده و خانه‌هایشان را روی زمین‌های کشاورزی اطراف این شهرها بنا کرده‌اند.[۲۱]

رودهای ایران[ویرایش]

اکثر رودهای ایران کم‌آب بوده و تنها رودی که قابلیت کشتی‌رانی دارد رود کارون در خوزستان است. رودهای ایران به چهار حوضه عمده دریای خزر، خلیج فارس و دریای عمان، دریاچه ارومیه و آبریزهای داخلی جریان دارند.

مهمترین رودخانه‌های حوضه خلیج فارس و دریای عمان شامل: کارون (۸۹۰ کیلومتر)، جراحی (۴۳۸ کیلومتر)، کرخه (۷۵۵کیلومتر)، دز (۵۱۵ کیلومتر)، زهره (۴۹۰ کیلومتر)، مند (۶۸۵ کیلومتر)، هندیجاندالکی، سیمره، تیاب، نای بند، شور، اروند رود (۱۹۰ کیلومتر)، کل (۳۶۰ کیلومتر)، مهران (۳۸۲ کیلومتر)، الوند، میناب، سرباز، باهوکلات (۳۱۳ کیلومتر).

همچنین سیمینه‌رود، زرینه‌رود (۳۰۲ کیلومتر)، آجی‌چای (تلخه‌رود)، (۲۶۸ کیلومتر) و نازلو چای از رودهایی‌اند که به دریاچه ارومیه سرازیر می‌شوند.

رودهای عمده حوضه دریای خزر شامل: قزل اوزن، سفید رود (۷۶۵ کیلومتر)، شور، اهر چای، زنجان چای، شاهرود (۲۰۵ کیلومتر)، قره سو (۲۵۵ کیلومتر)، ارس (۹۱۰ کیلومتر)، چالوس، هراز، تجن، گرگان و اترک هستند.

همچنین رودهای بمپور، هلیل رود، ماشکل، شور، کال شور، جوین، کر (۲۸۰کیلومتر)، زاینده‌رود (۴۰۵ کیلومتر)، حبله رود، قره چای (۵۴۰ کیلومتر)، کرج (۲۴۵کیلومتر)، جاجرود و کشف رود (۳۰۰ کیلومتر) نیز به حوضه مرکزی می‌ریزند.

آبشارهای ایران[ویرایش]

آبشارهای ایران تا ۳۹۲ عدد و آبشارهای غیرفصلی یا قابل توجه تا ۲۸۷ عدد[۲۷] که مهم‌ترین آن‌ها از این جمله‌اند:
آبشار آسیاب خرابه- آبشار عیش‌آباد - آبشار اسکندر - آبشار ماهاران (آذربایجان شرقی)، آبشار شلماش (آذربایجان غربی)،آبشار مارگون سپیدان (فارس)، آبشار گورگور (مشگین‌شهر) - آبشار سردابه (اردبیل)، آبشار خضر - آبشار کردعلی - آبشار تخت سلیمان - آبشار بی بی سیدان - آبشار سمیرم (اصفهان)، آبشار چم آو (ایلام)، آبشار سنگان - آبشار امامزاده داوود - آبشار اوسون دربند - آبشار دوقلو - آبشار فصلی پیچ آدران واقع در ۱۵ کیلومتری کرج-چالوس (تهران)، آبشار چشمه کوهرنگ - آبشار آتشگاه - آبشار دره عشق (چهارمحال و بختیاری)، آبشار شوی (خوزستان)، آبشار اخلمد (خراسان رضوی)، آبشار بل (کردستان)، آبشار بهرام بیگی بویراحمد - آبشار کنج بنار گچساران - آبشار سی‌سخت - آبشار کمردوغ (کهگیلویه و بویراحمد)، آبشار مینودشت - آبشار شیرآباد - آبشار کبودوال (گلستان)، آبشار لاتون (گیلان)، آبشار بیشه - آبشار آب سفید - آبشار چکان - آبشار دورود - آبشار تاف - آبشار نوژیان-آبشار افرینه-آبشار گلهو-آبشار سرکانه-آبشار وارکآبشار برنجه-آبشار وارگ (لرستان)، آبشار یخی - آبشار شاهاندشت - آبشار هریجان - آبشار آمل - آبشار ایج یا ده قلو (مازندران) می‌باشند.[۲۸][۲۹]

بسیاری از آبشارهای ایران همچون: اخلمد، افرینه، گنجنامه، نیاسر، شوشتر، بیشه، قره سو، سمیرم و تنگه واشی، قدمتی تاریخی داشته و از نظر جنبه‌های سیاحتی و اقتصادی مورد توجه پادشاهان و حاکمان وقت بوده و از بسیاری از آن‌ها برای ساخت آسیاب‌های آبی کمک گرفته شده‌است. آبشارهای شوشتر به عنوان نخستین تأسیسات صنعت آب و صنایع جانبی جهان در زمان ساسانیان، که مجموعه تاریخی - فرهنگی آبشارهای شوشتر در یونسکو ثبت جهانی شده‌است و آبشار گنجنامه همدان در کنار کتیبه‌های تاریخی کوروش، نشانگر اوج شکوه و عظمت ایران باستان است.[۳۰]

دریاچه‌های عمده ایران[ویرایش]

دریای خزر (که بزرگترین دریاچه جهان است)، دریاچه ارومیه (دومین دریاچه بزرگ شور جهان)، دریاچه گهر، بختگان، دریاچه پریشان، نیریز، نمک، باتلاق گاوخونی، نئور، زریوار، مهارلو، هامون و حوض سلطان از دریاچه‌های اصلی ایران هستند.

زمین‌شناسی جغرافیای ایران[ویرایش]

در نخستین دوره از دوره‌های زمین‌شناسی یعنی چند میلیون سال پیش همه خاک ایران زیر آب جای گرفته بود. کم‌کم بخش‌هایی از شمال و جنوب ایران از آب بیرون آمد. در دوره دوم زمین‌شناسی بخش شرقی ایران بیش از پیش زیر آب فرومی‌رود. در دورهٔ سوم جنوب ایران از زیر آب بیرون آمد. در آغاز دوران چهارم یخچال‌های طبیعی بلندی‌های البرز را دربر گرفت. در نتیجه حرکت این یخچال‌ها و توده‌های بزرگ آبرفتها و رسوبات بسیاری پدید آمد.

مختصری از شرایط جغرافیای ایران دوران پره کامبرین (دوران پیش از دوران‌های شناخته شده زمین‌شناسی) قبل از ۶۰۰ میلیون سال پیش: در ایران، سنگ‌های متعلق به پره کامبرین در نواحی شمال، مشرق و مرکز ایران یافت می‌شوند که قسمت زیرین این رسوبات از دسته سنگ‌های دگرگون شده‌است و سن این رسوبات بیشتر از ۶۰۰ میلیون سال است.

دوران پالئوزوئیک (کهن زیست) یا دوران اول، از حدود ۶۰۰ تا ۲۳۰ میلیون سال پیش: در دوره کامبرین به تدریج دریاهائی، مرکز و شمال ایران را پوشانید. در دوره سیلورین این دریاها محدود تر گشته و زمین‌های تازه‌ای از آب بیرون آمدند. در دوره دوونین بار دیگر شمال و مرکز ایران را آب فرا گرفت. در ابتدای دوره کربونیفر دریاها عمیق‌تر شدند و در آن‌ها رسوبات آهکی زیادی بر جای ماند. در دوره پرمین مجدداً پیشروی دریاها آغاز شد و آب دریاها سراسر فلات ایران را پوشانید. نواحی جنوب و جنوب غربی ایران برای اولین بار در شرایط جدیدی قرار گرفت و قسمتی از دریای تتیس تقریبآ تا اواخر دوران سوم در این نواحی با آرامش نسبی باقی ماند.

دوران مزوزوئیک (میان زیست) یا دوران دوم، از حدود ۲۳۰ تا ۷۰ میلیون سال پیش: در دورهً تریاس، نیز آب، فلات ایران را دربر گرفته بود و رسوباتی شبیه به رسوبات اواخر دوران اول، شامل آهک و دولومیت به جای گذاشت. در مرکز و شمال ایران شرایط رسوبگذاری مانند دوران اول محفوظ ماند و در اواخر این دوره جنبش‌های خشکیزائی، گاهی قسمت‌هائی از آن نواحی را بالا و پائین برد. در دورهً ژوراسیک، رسوبگذاری مانند دورهً تریاس در مرکز و شمال ایران ادامه یافت و امروزه همه جای آن کمابیش دارای لایه‌های زغال سنگی است. بعد از دورهً ژوراسیک دوباره بر عمق دریاها افزوده شد و از این زمان رسوبات آهکی بر جای مانده‌است. حرکات شدید در ایران مرکزی، چین خوردگیهائی را پدیدمی‌آورد و بیشتر زمین‌ها در شرق و مرکز ایران از آب خارج می‌شود و در اثر فرسایش، قسمت زیادی از آن از بین می‌رود. دریاهای دورهً کرتاسه دوباره سطح ناهموار این خشکی‌ها را پوشانید و در اواخر همین دوره بر اثر جنبش‌های شدید، چین خوردگی‌های تازه‌ای به وجود آمدند، اما در البرز آرامش نسبی برقرار ماند. دوران سنوزوئیک (نوزیست)، که شامل دوران سوم و دوران چهارم به شرح زیر می‌باشد: دوران سوم (ترشیاری)، از حدود ۷۰ تا یک میلیون سال پیش: در آغاز این دوران، رسوبات دریائی تتیس در محل زاگرس به‌طور هم شیب روی رسوبات کرتاسه قرار دارند. رسوبات آهکی اواخر این دوره به نام آهک‌های آسماری محتوی ذخائر نفتی جنوب ایران است. در این دوره در ایران مرکزی دریای کم عمقی وجود داشت که رسوبات آن ماسه سنگ‌های پایه این دوره را به وجود آورد و همچنین فعالیت آتشفشانی شدیدی در بیشتر این نواحی رخ داد. در اواخر دوران سوم در محل زاگرس رسوبگذاری شد و عمر حوضه‌های رسوبی یکپارچهً گذشته پایان یافت، هم‌زمان با پیدایش زاگرس، بر اثر حرکات خشکیزائی و کوهزائی قسمت زیادی از خشکی‌ها برای همیشه از آب خارج شدند.

دوران چهارم (کواتر ناری)، از حدود یک میلیون سال پیش تا عصر حاضر: یخچال‌های کواترناری در ایران گسترش نداشته‌اند، اما آثار سنگ‌های یخچالی در بعضی نقاط از جمله علم کوه دیده شده‌است. در این دوران بیشتر نواحی ایران از آب خارج شد. از دریاهای گذشته، حوضه‌های بسته و دریاچه هائی باقی‌مانده که قسمت زیادی از آن‌ها بر اثر شدت تبخیر و کمی بارندگی خشک شده‌اند. فعالیت آتشفشان‌ها در آغاز دوران چهارم بیش از اواخر دوران سوم شدت یافت و کوه‌های دماوند، سبلان، سهند و تفتان مهم‌ترین کوه‌های آتشفشانی این دوره هستند، که دماوند و تفتان در حال حاضر آخرین مراحل فعالیت خود را به صورت گوگردزدائی ادمه می‌دهند. عامل اصلی تغییر چهرهً زمین در دوران چهارم، فرسایش است. در ایران، آب مهم‌ترین عامل فرسایش کوه‌ها، و در بیابانها، باد عامل فرسایش بوده‌است.

زلزله‌شناسی و گسل‌های فعال[ویرایش]

پراکندگی زمین‌لرزه‌های ایران از سال ۱۹۹۰−۲۰۰۶


به علت واقع شدن بسیاری از شهرهای ایران بر روی گسل، زلزله موجب نابودی بسیاری از شهرهای ایران در طول تاریخ گردیده‌است که در دوران معاصر نیز بر اثر زلزله دو شهر طبس و بم به‌طور کامل نابود و دوباره بازسازی شده‌است. در زلزله بم قریب به ۳۰۰۰۰ نفر قربانی شدند متأسفانه تاکنون عزمی ملی برای بازسازی بافت‌های فرسوده صورت نگرفته‌است اما در زمینهٔ آموزش نیروی انسانی اقداماتی توسط جمعیت هلال احمر، سازمان مدیریت بحران وزارت کشور و سازمان بهزیستی صورت گرفته‌است. تهران نیز چندین بار به علت زلزله ویران گردیده که به همین علت و واقع شدن آن بر روی گسل‌های فعال موجب به وجود آمدن زمزمه‌هایی برای تغییر پایتخت شده‌است.[۳۱] از پرتلفات‌ترین زلزله هاایران در ۲۴ سال گذشته می‌توان از زلزله بم با حداقل ۳۰۰۰۰ نفر تلفات،[۳۲] زلزله طبس با ۱۵۰۰۰ تلفات و زمین‌لرزه دشت‌بیاض و فردوس با ۱۲۰۰۰ نفر تلفات و زلزله رودبار و منجیل در سال ۱۳۶۹ با حداقل ۴۰۰۰۰ نفر تلفات[۳۳] نام برد.

ژئومورفولوژی ایران[ویرایش]

در داخل فلات ایران و در وسعت مرزهای سیاسی کنونی کشور، چاله‌ها و حوضه‌های بزرگ و کوچک فراوانی وجود دارد.[۳۴] حوضه‌های بسته به‌استثنای قسمتی از آذربایجان توسط سلسله‌کوههایی متشکل از سنگهای متبلور و یا طبقاتی از زمینهای دوران دوم از هم جدا شده‌اند. این حوضه‌ها به‌طور کلی توسط دو رشته کوه با ساختمانی متبلور که جزء مجموعه‌ی چین‌خوردگی آلپی هستند محدود گردیده‌اند که عبارتند از: رشته زاگرس در جنوب و رشته البرز در شمال. رشته جنوبی متشکل از ردیف‌های کاملی از زمینهای ژوراسیک تانئوژن است که به شکل چین‌خوردگی‌هایی قوسی‌شکل بتوالی به‌طرف جنوبغربی متوجه هستند؛ در حالیکه البرز از توده‌های هرسینین تشکیل یافته و طبقات رسوبی آن عمق کمتری دارند و در ضمن بسیار ناکامل‌اند.[۳۵]

جنگل‌ها[ویرایش]

حدود ۱۸۰٬۲۰۰ کیلومتر مربع از خاک ایران را جنگل پوشانده‌است که حدود ۵/۵۵٪ آن مربوط به جنگل‌های بلوط غرب ایران است و جنگل‌های شمال ایران ۱۹٪ و جنگل‌های پست پراکنده در جنوب و شرق۳/۱۳٪، جنگل‌های کوهستانی ارس۶/۶٪ و جنگل‌های گرمسیری و کویری نیز ۶/۵٪ را شامل می‌شوند.

کوهستان‌ها[ویرایش]

پراکندگی ناهمواری‌ها در ایران در نقشه مکان‌نگاری (توپوگرافی)

بلندی ایران از سطح دریا در شیراز ۱۵۸۶ متر، در مشهد ۱۰۱۰ متر و در ایران مرکزی نزدیک به ۱۲۰۰ متر است.

کوه‌های ایران از کوه‌های شمالی یعنی از آرارات در ترکیه شروع شده و به ترتیب به کوه‌های کوه علمدار یا میشو (در شهرستان مرند)، سهند (در جنوب شهرستان تبریز و شمال شهرتان مراغه)، سبلان (در غرب شهرستان اردبیل)، طالش، قافلانکوه در آذربایجان؛ در شمال تهران رشته کوه البرز و قسمت جنوبی استان‌های گیلان و مازندران و کوه‌های آلاداغ٬بینالود، هزار مسجد و قرا داغ در خراسان امتداد یافته‌است و در افغانستان به کوه‌های هندوکش می‌پیوندد.

مرتفع‌ترین کوه ایران، دماوند با ارتفاع ۵۶۱۰ متر می‌باشد.[۳۶] رشته کوه‌های غربی نیز از آرارات شروع شده و از سمت شمال غربی به جنوب شرقی کشیده شده‌است و کوه‌های ساری داش، چهل چشمه، پنچه علی، الوند، کوه‌های بختیاری، پیشکوه و پشتکوه، قالیکوه، اشترانکوه و زردکوه را شامل می‌شود که این کوه‌ها را مجموعه رشته کوه‌های زاگرس می‌نامند. بلندترین قله رشته کوه زاگرس کوه دینار (دنا) با ارتفاع ۴۴۰۹ متر می‌باشد.

رشته کوه‌های جنوبی از کوه‌های جنوبی از خوزستان تا سیستان و بلوچستان امتداد یافته و در پاکستان به رشته‌کوه سلیمان می‌رسد و شامل کوه‌های سپیدار، میمند، کوه‌های بشاگرد و کوه بم پشت می‌شود.

کوه‌های مرکزی و شرقی اساساً شامل کوهای شیرکوه، کوه کرکس، کوه بنان، جبل بارز ٬هزار، بزمان و تفتان بوده که بلندترین آن‌ها هزار با ۴۴۶۵ متر ارتفاع می‌باشد.

مهم‌ترین قله‌ها[ویرایش]

  1. دماوند ۵۶۱۰ متر
  2. علم کوه ۴۸۵۰ متر
  3. سبلان ۴۸۱۱ متر
  4. هزار حدود ۴۵۰۰ متر
  5. دنا حدود ۴۴۵۰ متر
  6. زردکوه حدود ۴۲۵۰ متر
  7. اشترانکوه حدود ۴۲۵۰ متر
  8. شیرکوه حدود ۴۰۷۵ متر
  9. قالی کوه حدود ۴۰۵۰ متر
  10. تفتان ۴۰۲۵ متر
  11. کوه گرین حدود ۴۰۰۰متر
  12. قله بل ۳۹۴۳ متر
  13. کرکس ۳۸۹۵ متر
  14. نیزوا۳۸۱۰ متر
  15. کوه برم فیروز ۳۷۲۰ متر
  16. کوه رنج ۳۷۰۸ متر
  17. سهند حدود ۳۷۰۰ متر
  18. الوند حدود ۳۷۰۰ متر
  19. میشو یا علمدار حدود ۳۰۰۰ متر
  20. پراو ۳۴۰۵ متر

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Iran Country Profile". BBC NEWS. Archived from the original on 25 November 2014. Retrieved 26 November 2014.
  2. ""CESWW" – Definition of Central Eurasia". Cesww.fas.harvard.edu. Archived from the original on 5 August 2010. Retrieved 26 November 2014.
  3. "Iran Guide". National Geographic. 14 June 2013. Archived from the original on 12 December 2009. Retrieved 26 November 2014.
  4. http://www.tabnak.ir/fa/news/303613/توان-ایران-برای-حاکمیت-بخشی-از-قطب-جنوب
  5. https://worldpopulationreview.com/country-locations/where-is-oman/
  6. https://web.archive.org/web/20200402101019/https://bigthink.com/strange-maps/207-antarctica-but-sliced-differently
  7. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=173906
  8. https://www.un.org/depts/los/convention_agreements/texts/unclos/part2.htm
  9. https://rc.majlis.ir/fa/law/show/92840?keyword=+تعیین%۲۰+حدود%۲۰+آبهای%۲۰+ساحلی
  10. https://rc.majlis.ir/fa/law/show/94925
  11. https://www.pmo.ir/fa/law/578/قانون-تعیین-حدود-آبهای-ساحلی-و-منطقه-نظارت-دولت-در-دریاها
  12. https://fa.wikisource.org/wiki/قانون_مناطق_دریایی_جمهوری_اسلامی_ایران_در_خلیج_فارس_و_دریای_عمان
  13. http://www.ncc.org.ir/fa/news/1458/وضعیت-مرزی-کنونی-هیچ-عددی-نام-مساحت-ایران-مورد-اعتنا-نیست
  14. ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ ۱۴٫۲ ۱۴٫۳ ۱۴٫۴ https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/ir.html
  15. ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ ۱۵٫۲ http://www.ncc.org.ir/
  16. https://www.tasnimnews.com/fa/news/1396/03/21/1433783/ایران-5800-کیلومتر-خط-ساحلی-دارد-غفلت-از-استقرار-صنایع-گردشگری-در-خطوط-ساحلی
  17. https://www.irna.ir/news/81578397/5800-كیلومتر-طول-سواحل-ایران
  18. https://news.pmo.ir/fa/news/9005/اختصاصی-مساحت-سواحل-ایران-چقدر-است
  19. https://www.isna.ir/news/97032712604/تا-سال-۲۰۵۰-مساحت-خشک-و-فراخشک-ایران-به-۷۴-درصد-می-رسد
  20. https://www.parsine.com/fa/news/362455/۲۰درصد-مساحت-ایران-در-معرض-بیابان‌زایی
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ https://www.bbc.com/persian/blog-viewpoints-37567121
  22. https://www.bbc.com/persian/rolling_news/2011/09/110905_l03_rln_iran_size
  23. https://www.aftabir.com/lifestyle/view/191202/مساحت-ایران-چقدر-است-مساحت-کشور-ایران-۱۸۷۳۹۵۹کیلومتر
  24. «ایران ادعای مالکیت بخشی از «قطب جنوب» را دارد». snn.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۱-۲۰.
  25. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳، نقشه‌ها.
  26. BP Statistical Review of World Energy, June 2013
  27. آبشارهای ایران، مجید اسکندری، انتشارات ایرانشناسی (۱۳۸۹).
  28. 6 آبشار باورنکردنی ایران + تصاویر بایگانی‌شده در ۴ مه ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine آخرین نیوز
  29. طبیعت ایران رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در استکهلم
  30. آبشارهای ایران، مجید اسکندری، انتشارات ایرانشناسی (۱۳۸۹)، پیشگفتار، ص پنج و شش.
  31. «پایگاه اطلاع‌رسانی محمد مرشد زاده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۱۷.
  32. [۱] سازمان زمین‌شناسی آمریکا
  33. [۲] سازمان زمین‌شناسی آمریکا
  34. محمودی، فرج‌الله (تابستان ۱۳۴۹). «شبکه آبهای روان دشت لوت» (PDF). پژوهش‌های جغرافیایی (۳): ۴۷.
  35. بوت، پ.؛ پگی، ش. پ.؛ درش، ژ (۱۳۴۵). «بررسی جغرافیای طبیعی شمال ایران». دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد (۸): ۲۷۲ و ۲۷۳.
  36. مسعود فرح‌بخش. «ارتفاع دماوند چقدر است؟». بام ایران، ۵۶۱۰ متر. دریافت‌شده در ۲۷ مرداد ۱۳۹۷.
  • جعفری عباس٬فرهنگ گیتاشناسی؛ تهران چاپ پنجم ۱۳۷۰
  • سعید بختیاری، اطلس جامع گیتاشناسی؛ تهران چاپ دوم ۱۳۸۲

پیوند به بیرون[ویرایش]