فهرست پارک‌های ملی ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از پارک‌های ملی ایران)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پارک‌های ملّی ایران، یکی از مناطق چهارگانه حفاظت محیط زیست ایران می‌باشد.

پارک ملی به محدوده‌ای از منابع طبیعی کشور اعم از جنگل، مرتع، بیشه‌های طبیعی، اراضی جنگلی، دشت و آب و کوهستان اطلاق می‌شود که نمایانگر نمونه‌های برجسته‌ای از مظاهر طبیعی ایران می‌باشد و به منظور حفظ همیشگی وضع زندگی و طبیعی آن و همچنین ایجاد محیط مناسب برای تکثیر و پرورش جانوران وحشی و رشد رستنیها در شرایط کاملاً طبیعی تحت حفاظت قرار می‌گیرد.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

در سال ۱۳۴۶، امکان اختصاص بخش‌هایی از کشور به پارک‌های ملی (در آن زمان پارک حیات وحش نامیده می‌شد) و منطقه‌های حفاظت شده با تعریف‌های معین فراهم شد. در این سال پیشنهاد تأسیس دو پارک ملی و پانزده منطقه حفاظت شده به‌عنوان نخستین گروه از مناطق حفاظت شده ایران به تصویب شورای‌عالی شکاربانی و نظارت بر صید رسید.[۲]

فهرست پارک‌های ملی ایران[ویرایش]

پارک‌های ملی ایران[۳]
نام استان مساحت ()
ارومیه آذربایجان غربی و شرقی ۵۴۱۳۱۵
کنتال آذربایجان شرقی ۶۹۹۱
ارسباران آذربایجان شرقی ۸۹۲۳
کلاه قاضی اصفهان ۴۷۲۶۲
قمیشلو اصفهان ۲۹۸۸۶
موته اصفهان ۳۲۵۷۲
نای‌بند بوشهر ۴۷۷۵۹
دیر نخیلو بوشهر ۲۰۴۳۴
خجیر تهران ۱۰۶۹۲
سرخه‌حصار تهران ۸۶۹۴
لار تهران ۳۵۷۶۵
تنگ صیاد چهارمحال و بختیاری ۴۳۷۲
تندوره خراسان رضوی ۳۵۵۴۲
سالوک خراسان شمالی ۸۲۳۱
ساری‌گل خراسان شمالی ۷۰۳۸
ضامن آهو خراسان شمالی ۱۵۲۷۳
دز خوزستان ۴۱۱۸
کرخه خوزستان ۷۴۷۶
توران سمنان ۱۰۱۰۷۳
کویر سمنان ۴۴۲۲۱۲
بختگان فارس ۱۷۵۴۰۹
بمو فارس ۴۸۲۱۱
قطرویه فارس ۳۱۷۵۵
خبر کرمان ۱۴۹۹۸۲
دنا کهگیلویه و بویر احمد ۲۵۸۳۹
گلستان گلستان ۹۰۹۶۰
بوجاق گیلان ۳۴۷۷
پابند مازندران ۲۷۷۱۷
کیاسر مازندران ۹۲۶۵
سیاه‌کوه یزد ۷۸۳۳۴

منابع[ویرایش]

  1. فصل اول-ماده ۲ آیین‌نامه اجرایی قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست مصوب ۳/۱۲/۱۳۵۴ هیئت وزیران (ص۳۳۲ کتاب قوانین و مقررات جهاد سازندگی معاونت حقوقی وامور مجلس –چاپ ۱۳۷۶)
  2. آشنایی با تاریخچه مناطق حفاظت شده
  3. «پارک‌های ملی» (PDF). سازمان حفاظت محیط زیست. دریافت‌شده در ۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹.[پیوند مرده]