سرو هرزویل
ظاهر
| اثر طبیعی ملی سرو هرزویل | |
|---|---|
سرو هرزویل، دهه ۱۲۵۰ خورشیدی، در سفرنامه ناصرالدین شاه به فرنگ | |
![]() | |
| مکان | استان گیلان، ایران |
| مساحت | ۰٫۶۳ هکتار (۱٫۶ جریب فرنگی)[۱] |
| ثبتشده | ۱۳۶۶/۰۶/۲۰ |
| ارگان حاکم | سازمان حفاظت محیط زیست ایران |
سرو هرزویل درختی کهن از نوع سرو ناز (نام علمی Cupressus sempervirens) در شهرک هرزویل و از ۱۳۶۶ یکی از آثار طبیعی ملی ایران و تحت حفاظت سازمان حفاظت محیط زیست است.
این سرو تنومند، با عمری بیش از هزار سال را ساکنان هرزویل «نظرکرده» میدانند. پس از زمینلرزه رودبار و منجیل در سال ۱۳۶۹ دهکده هرزویل به کنار سرو تاریخی نقل مکان کرده است.
یادکردها
[ویرایش]ناصرالدینشاه در سفرنامهاش به اروپا برای بار دوم از هرزویل یاد کرده است: «در سایه این درخت غول پیکر عصرانه خوردیم و موزیکانتها که در لای شاخ و برگ درخت مخفی شده بودند نغمات دلپذیر نواختند و ما تعجب کردیم».[۲] در سفرنامه ناصرخسرو نیز از روستای هرزویل یاد شده است.
نگارخانه
[ویرایش]- سرو هرزویل، ۱۳۰۰ خورشیدی، در سفرنامه «موسیو ب. نیکیتین»، کنسول روسیه در تهران
- سرو هرزویل، ۱۳۸۸
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ «فهرست آمار رسمی سازمان حفاظت محیط زیست». سازمان حفاظت محیط زیست. ۱۴۰۰. دریافتشده در ۲۹ مه ۲۰۲۵.
- ↑ قاجار، ناصرالدین شاه (۱۳۶۲). سفرنامه ناصرالدین شاه به فرنگ. انتشارات مشغل. ص. ۸.
- سایت جامع هرزویل
- ایرانی که من شناختم نوشته «ب. نیکیتین» کنسول روس در تهران (در حدود ۱۳۰۰ خورشیدی) ص ۱۵۸ تا ۱۵۹. ناشر: کانون معرفت، تهران ۱۳۲۵
- «سرو هرزویل» میراثی که زیر بار فقر فرهنگی سر خم کرده است
- سرو «هرزویل» یادگار عصر ناصرخسرو در گیلان











