فیروزه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فیروزه
تصویری از فیروزه
اطلاعات کلی
فرمول شیمیایی CuAl6 [ (OH)2 - PO4]4.4H2O
ترکیب شیمیایی CuO:9.78% Al2O3:37.6% P2O5:34.9% H2O:۱۷٫۷۷٪
رده بندی فسفات
اطلاعات کانی شناسی
شکل بلوری نهان‌بلور، توپر، ریزگره‌دار
شکل ظاهری توده‌ای - فشرده
رنگ فیروزه‌ای (آبی روشن تا سبز)
رنگ خاکه سفید
سختی موس ۵–۶
وزن مخصوص ۲٫۶
جلا چرب
شکستگی صدفی - نامنظم
شفافیت غیر شفاف
اثر اسید انحلال در هیدروژن کلرید
خاصیت مغناطیسی ندارد
اطلاعات معدنی
محل پیدایش کمیاب است و بیشتر در آلمان شرقی، URSS، ایران، مصر، آمریکا و چین یافت می‌شود


فیروزه فسفات آبدار طبیعی آلومینیم است که در دستگاه کج‌وجهی متبلور می‌شود، با مس آبی‌رنگ است و به عنوان جواهر به‌کار می‌رود.[۱]

فیروزه با فرمول شیمیایی CuAl6 [ (OH)2 - PO4]4.4H2O یک کانی کمیاب و ارزشمند به رنگ‌های طیف فیروزه‌ای (آبی روشن تا سبز) و از ردهٔ فسفات است. این کانی به‌دست فیروزه‌تراشان شکل داده می‌شود و به عنوان نگین برای انگشتر، گردنبند، گوشواره و دیگر جواهرات به کار می‌رود.

در ایران[ویرایش]

این کانی ارزشمند در نیشابور، جنوب مشهد، کرمان، شهر بابک، تفت و در بیرجند یافت می‌شود. معدن فیروزه نیشابور از قدیمی‌ترین معادن فیروزه جهان است که از ۲۰۰۰ سال پیش از آن سنگ فیروزه استخراج می‌شده است و در شمال غرب نیشابور قرار دارد.[۲] سنگهای فیروزه این معدن به دوسته خاکی و سنگی تقسیم می‌شوند. فیروزه خاکی دارای رنگ و مرغوبیت بالاتر است. فیروزه عجمی، فیروزه شجری و چغاله از دیگر انواع فیروزه هستند.[۳]

انگشتر فیروزه نیشابور

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. صدری افشار، غلامحسین، حکمی، نسرین و حکمی، نسترن: فرهنگ فارسی دوجلدی. نشر: فرهنگ معاصر. ۱۳۸۸.
  2. «آشنایی با سنگ فیروزه». همشهرب آنلاین، ۳۰ خرداد ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵. 
  3. «فیروزه چیست؟». تارنمای بیتوته. بازبینی‌شده در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵. 

منابع[ویرایش]