فیروزه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فیروزه
فیروزه شجر
فیروزه شجر دامله
تصویری از فیروزه    فیروزه شجر   فیروزه شجر دامله
اطلاعات کلی
فرمول شیمیایی CuAl6 [ (OH)2 - PO4]4.4H2O
ترکیب شیمیایی CuO:9.78% Al2O3:37.6% P2O5:34.9% H2O:۱۷٫۷۷٪
رده بندی فسفات
اطلاعات کانی شناسی
شکل بلوری نهان‌بلور، توپر، ریزگره‌دار
شکل ظاهری توده‌ای - فشرده
رنگ فیروزه‌ای (آبی روشن تا سبز)
رنگ خاکه سفید
سختی موس ۵–۶
وزن مخصوص ۲٫۶
جلا چرب
شکستگی صدفی - نامنظم
شفافیت غیر شفاف
اثر اسید انحلال در هیدروژن کلرید
خاصیت مغناطیسی ندارد
اطلاعات معدنی
محل پیدایش کمیاب است و بیشتر در آلمان شرقی، URSS، ایران، مصر، آمریکا و چین یافت می‌شود


فیروزه فسفات آبدار طبیعی آلومینیم است که در دستگاه کج‌وجهی متبلور می‌شود، با مس آبی‌رنگ است و به عنوان جواهر به‌کار می‌رود.[۱]

فیروزه شجر

فیروزه با فرمول شیمیایی CuAl6 [ (OH)2 - PO4]4.4H2O یک کانی کمیاب و ارزشمند به رنگ‌های طیف فیروزه‌ای (آبی روشن تا سبز) و از ردهٔ فسفات است. این کانی به‌دست فیروزه‌تراشان شکل داده می‌شود و به عنوان نگین برای انگشتر، گردنبند، گوشواره و دیگر جواهرات به کار می‌رود. همراه داشتن این سنگ در دین اسلام به عنوان انگشتر بسیار توصیه شده‌است.

در ایران[ویرایش]

نام انگلیسی: (TURQUOISE)

سختی فیروزه (6-5) می‌باشد.

فیروزه به رنگ‌های آبی - آبی مایل به سبز - سبز یافت می‌شود.

فیروزه در مناطق زیادی یافت می‌شود مانند آمریکا - مصر - ایران و... که بهترین نوع فیروزه جهان فیروزه نیشابوری می‌باشد.

همچنین در شهربابک کرمان،معدن فیروزه بزرگی وجود دارد که قابل مقایسه با فیروزه نیشابور است.

فیروزه در 2 نوع صاف (عجمی) و رگه دار (شجری) یافت می‌شود.

ماده رنگی فیروزه مربوط به مس و آهن است. فیروزه سنگی زنده است. مواد شیمیایی چربی ها، اسیدها و... باعث آسیب رساندن به فیروزه می‌شوند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. صدری افشار، غلامحسین، حکمی، نسرین و حکمی، نسترن: فرهنگ فارسی دوجلدی. نشر: فرهنگ معاصر. ۱۳۸۸.

منابع[ویرایش]