فیروزه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فیروزه
تصویری از فیروزه
اطلاعات کلی
فرمول شیمیایی CuAl6 [ (OH)2 - PO4]4.4H2O
ترکیب شیمیایی CuO:۹٫۷۸٪ Al2O۳:۳۷٫۶٪ P2O۵:۳۴٫۹٪ H2O:۱۷٫۷۷٪
رده بندی فسفات
اطلاعات کانی شناسی
شکل بلوری نهان‌بلور، توپر، ریزگره‌دار
شکل ظاهری توده‌ای - فشرده
رنگ فیروزه‌ای (آبی روشن تا سبز)
رنگ خاکه سفید
سختی موس ۵-۶
وزن مخصوص ۲٫۶
جلا چرب
شکستگی صدفی - نامنظم
شفافیت غیر شفاف
اثر اسید انحلال در هیدروژن کلرید
خاصیت مغناطیسی ندارد
اطلاعات معدنی
محل پیدایش کمیاب است و بیشتر در آلمان شرقی، URSS، ایران، مصر، آمریکا و چین یافت می‌شود


فیروزه فسفات آبدار طبیعی آلومینیم است که در دستگاه کج‌وجهی متلبور می‌شود، با مس آبی‌رنگ است و به عنوان جواهر به‌کار می‌رود.[۱]

فیروزه با فرمول شیمیایی CuAl6 [ (OH)2 - PO4]4.4H2O یک کانی کمیاب و ارزشمند به رنگ‌های طیف فیروزه‌ای (آبی روشن تا سبز) و از ردهٔ فسفات است. این کانی به‌دست فیروزه‌تراشان شکل داده می‌شود و به عنوان نگین برای انگشتر، گردنبند، گوشواره و دیگر جواهرات به کار می‌رود.

در ایران[ویرایش]

این کانی ارزشمند در نیشابور یافت می شود.

انگشتر فیروزه نیشابور

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. صدری افشار، غلامحسین، حکمی، نسرین و حکمی، نسترن: فرهنگ فارسی دوجلدی. نشر: فرهنگ معاصر. ۱۳۸۸.