دریاچه مهارلو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دریاچه مهارلو
[[file:
Maharloo.Lake
|240px|alt=]]
موقعیت ایران، فارس
شهرستان سروستان ، بخش کوهنجان
ورودی‌های اصلی ۳ رود خانه فصلی رودخانه خشک ، رودخانه سروستان و رودخانه سلطان آباد
خروجی‌های اصلی تبخیر
کشور ایران  ایران
طول ۲۸ کیلومتر
عرض ۱۵ کیلومتر
مساحت ۶۰۰ کیلومتر مربع- ۲۳۰ مایل مربع
حداکثر عمق ۳ متر (۹٫۸ فوت)
ارتفاع از سطح آبهای آزاد ۱۵۰۰ متر- ۴۹۰۰ فوت
دریاچه مهارلو
دریاچه مهارلو در Iran واقع شده‌است
دریاچه مهارلو
دریاچه مهارلو
مکان
مختصات ۲۹°۲۷′۲۷.۰″ شمالی ۵۲°۴۸′۲۲.۹″ شرقی / ۲۹.۴۵۷۵۰۰° شمالی ۵۲.۸۰۶۳۶۱° شرقی / 29.457500; 52.806361مختصات: ۲۹°۲۷′۲۷.۰″ شمالی ۵۲°۴۸′۲۲.۹″ شرقی / ۲۹.۴۵۷۵۰۰° شمالی ۵۲.۸۰۶۳۶۱° شرقی / 29.457500; 52.806361

دریاچه مَهارلو (نام‌های دیگر: مهلو، مهلویه[۱] و ماهلویه،[۱] نام قدیمی: جنکال، یا دریاچه نمک) واقع در شهرستان سروستان، از دریاچه‌های استان فارس ایران است.

وجه تسمیه[ویرایش]

نام این دریاچه، برگرفته از نام روستای مهارلو از توابع شهرستان سروستان است که در مجاورت آن قرار گرفته است و این روستا در بخش ساحلی دریاچه واقع است.

جغرافیا[ویرایش]

این دریاچه با ابعاد ۱۰×۶ در ۲۳ کیلومتری و وسعت ۲۵ هزار هکتاری[۲] جنوب شرقی شهر شیراز و در باختر دریاچه بختگان قرار گرفته‌است. دریاچه مهارلو خاوری‌ترین بخش جلگه شیراز است.[۳] مهارلو دارای آبی بسیار شور است و در فصل‌های خشکی یکی از کانسارهای بزرگ نمک ایران به‌شمار می‌آید. فرآوری نمک از این دریاچه توسط مجتمع استحصال نمک وابسته به پتروشیمی شیراز انجام می‌شود.[۴]

دو رودخانه فصلی «سلطان‌آباد» و رودخانه خشک دریاچه مهارلو را تغذیه می‌کنند. آب چند چشمه نیز عمدتاً از قسمت‌های غربی و شمالی وارد این دریاچه می‌شوند. مهمترین گونه پرنده این دریاچه فلامینگو است. تنجه، اردک سرسبز، مرغابی، آبچلیک، چوکا و آنقوت به عنوان دیگر پرندگان دریاچه مهارلو هستند. از این دریاچه برای تهیه نمک صنایع استان فارس هم استفاده می‌شود.[۲]

در سال ۱۳۸۵ خ. با تصویب هیأت وزیران، دریاچه مهارلو به عنوان یکی از ۷ منطقه نمونه گردشگری ایران برگزیده‌شده‌است.[۵] مهارلو ، محمودآباد ، بکت، برمشور، قنبری، دوبنه (شیراز) ، انجیره و اعلاالدوله از روستاهای گردشگری پیرامون این دریاچه هستند. از کوه‌های مشرف به دریاچه می‌توان به کوه قلعه گریخته، کوه شرقی و کوه شمالی اشاره کرد.

طی دوره‌ای در سال ۱۳۸۵ خ. پرواز بالگردها بر فراز این دریاچه ممنوع شد.[۲]

خشکی[ویرایش]

در خشکسالی سال ۱۳۸۷/۲۰۰۸ حدود ۹۰ درصد دریاچه «مهارلو» خشک شد و از این دریاچه به غیر از نیزارها و تالاب‌های اقماری چیزی به‌جا نماند. در پی این خشکسالی از جمعیت ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار قطعه‌ای پرنده فلامینگو در دریاچه مهارلو در سال ۱۳۸۷ خورشیدی تنها حدود ۵ هزار فلامینگو باقی ماند.[۲]

جلبک های قرمز رنگ که در مقابل شوری آب مقاومند.

منابع[ویرایش]

  1. فارس‌نامه ابن بلخی
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ خبرگزاری ایسنا، سرویس: اجتماعی - محیط زیست، ۱۳۸۷/۰۶/۰۱، ۰۸-۲۲-۲۰۰۸، کد خبر: ۸۷۰۶-۰۰۲۴۲، بازدید: اوت ۲۰۰۸.
  3. آفتاب
  4. پایان‌نامه: بررسی منابع نمک دریاچه مهارلو و ناخالصی‌های آن / امیررضا باستانی؛ به راهنمایی: ناصر طالب بیدختی.
  5. ایسنا، ۱۰ شهریور ۱۳۸۵