تنگه واشی
| نام | حجاریهای تنگ واشی |
|---|---|
| کشور | ایران |
| استان | تهران |
| شهرستان | فیروزکوه |
| اطلاعات اثر | |
| نامهای دیگر | تنگه ساواشی |
| دیرینگی | قاجار |
| بانی اثر | فتحعلیشاه |
| اطلاعات ثبتی | |
| شمارهٔ ثبت | ۱۰۲۵ |
| تاریخ ثبت ملی | ۱۳ اسفند ۱۳۵۳ |
![]() | |
| اثر طبیعی ملی تنگه واشی | |
|---|---|
![]() | |
| مکان | استان تهران، ایران |
| مساحت | ۳٬۴۴۱ هکتار (۱۳٫۲۹ مایل مربع)[۱] |
| ثبتشده | ۱۳۹۹/۱۱/۰۶ |
| ارگان حاکم | سازمان حفاظت محیط زیست ایران |
تنگه واشی یا تنگه ساواشی مکانی با جاذبههای گردشگری است که در مسیر جاده فیروزکوه قرار دارد. واژهٔ «واش»، در زبان مازندرانی، به معنای چمن و تنگه واشی به معنای تنگهای دارای دشت چمن است.[نیازمند منبع]
جغرافیا
[ویرایش]این مکان شامل دو تنگه است که تنگهٔ اول به «واشی» و تنگهٔ دوم به «سا» معروف است. در انتهای تنگهٔ دوم آبشاری با ارتفاع ۱۵ متر قرار دارد. مسیر پیادهروی از ابتدای تنگهٔ اول طی سه بخش انجام میشود.[نیازمند منبع]
بخش اول: مسیر تنگهٔ اول تا ابتدای دشت ساواشی (حدود ۲۵۰ متر)
بخش دوم: راهپیمایی دشت ساواشی (حدود ۱۷۰۰ متر)
بخش سوم: مسیر تنگهٔ دوم تا رسیدن به آبشار (حدود ۸۰۰ متر)[نیازمند منبع]
برای رفتن به تنگه ساواشی در کیلومتری ۲ جادهٔ فیروزکوه–تهران، پس از ورود به یک جادهٔ فرعی و طی ۱۰ کیلومتر روستای جلیزجند نمایان میگردد. این روستا در حاشیهٔ یک دشت سرسبز با مزارع گندم و سیبزمینی و باغات مختلف بنا شدهاست. بعد از عبور از روستا و طی ۴٫۵ کیلومتر در جادهای که میان دشت و در کنار جویهای آب، احداث شده، محل پیادهروی تنگه ساوشی شروع میشود.[نیازمند منبع]
بعد از عبور از تنگهٔ اول و گذر از دشت، تنگهٔ دوم قرار گرفته که حدود ۲ کیلومتر با تنگهٔ اولی فاصله دارد. از دیوارههای سنگی این دره در نقاط مختلف چشمههای آب زلال و خنک به سمت پایین روان است.[نیازمند منبع]
آثار تاریخی
[ویرایش]
تنگه واشی علاوه بر طبیعت زیبا، دارای آثار تاریخی زیادی است. یکی از سه کتیبهٔ معروف دورهٔ قاجار در این تنگه واقع شدهاست. دو کتیبهٔ دیگر در چشمهعلی شهرری و کتیبهٔ شکل شاه در پشتِ تونل وانا جادهٔ هراز واقع شدهاند. این کتیبه و کتیبهٔ ری به دستور فتحعلیشاه قاجار ساخته شدهاند.
کتیبهٔ واقع در تنگه ساواشی دارای ابعاد شش در هفت متر است که وقایع زمان فتحعلیشاه، دور تا دور کتیبه روایت شدهاست. بزرگترین نقش برجستهُ این کتیبهها، نقش شکارگاه با تصویر اسب، نیزه و شکارهایش است که در اطراف آن میتوان عباس میرزا، علی قلی میرزا و علی نقی میرزا پسران فتحعلیشاه و همچنین نوادگانش را در حال شکار دید. این کتیبه که حدوداً ۱۸۵ ساله است به گونهای در دل کوه حک شده که از بارش باران و تابش آفتاب در امان بودهاست اما صنعت گردشگری به آن آسیب وارد نمودهاست.تنگه ساواشی از سال ۱۲۸۵ در قلمرو ایل عشایر سنگسری بوده و متعلق به حاجی اسفندیار حامدی که در بقعه درویش شاه طاهر روستای نام اور فیروزکوه مدفون می باشد و فرزندان علی آقا حامدی و سیامک حامدی می باشد تنگه ساواشی در مجاورت روستای نام اور فیروزکوه و روستای جلیزجند می باشد
جستارهای وابسته
[ویرایش]نگارخانه
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ «فهرست آمار رسمی سازمان حفاظت محیط زیست». سازمان حفاظت محیط زیست. ۱۴۰۰. دریافتشده در ۲۹ مه ۲۰۲۵.
- رده III اتحادیه بینالمللی حفاظت از طبیعت
- بناهای تاریخی شهرستان فیروزکوه
- زمینچهرهای ایران
- آثار طبیعی ملی ایران
- ساختمانها و سازهها در استان تهران
- شهرستان فیروزکوه
- گردنههای ایران
- نقشبرجستههای سنگی در ایران
- درههای استان تهران
- ساختمانها و سازههای ثبتشده در فهرست میراث ملی ایران
- ژرفدرهها و تنگهای آسیا
- زمینچهرهای استان تهران
- جاذبههای گردشگری استان تهران













