بزقوش
| بزقوش | |
|---|---|
 | |
 | |
| مرتفعترین نقطه | |
| برجستگی | ۱٬۸۲۶ متر |
| مختصات | ۳۷°۴۵′شمالی ۴۶°۲۶′شرقی / ۳۷٫۷۵°شمالی ۴۶٫۴۳°شرقی |
| جغرافیا | |
| موقعیت | شمالغرب ایران، استان آذربایجان شرقی سراب، میانه |
| رشتهکوه مادر | آذربایجان |
بُزقوش یا بُزغوش رشتهکوهی با امتداد شرقی-غربی در جنوب شهرستان سراب و شمال شهرستان میانه در استان آذربایجان شرقی ایران است.
این رشتهکوه در میان دو رود آجی چای و شهر چای قرار گرفته و در میان شهرستان های ترکمانچای و سراب قرار گرفتهاست.
نام
[ویرایش]نام بزقوش از دو واژه ترکی بز به معنی خاکستری و قوش به معنی پرنده تشکیل شده و واژه در کل به معنی پرنده خاکستری بوده و در فارسی معادل آن طرلان است.[۱]
ساختار زمین شناسی
[ویرایش]بزقوش شامل کوههایی با شیب ملایم و از سنگهای حاصل از غبارهای آتشفشانی مربوط به کوههای آتشفشانی سبلان و سهند است.[نیازمند منبع] حاوی معادن کشف نشدهای از مس است و وجود دانههای پیریت در این سنگها اهالی را به یاد طلا می اندازد.[نیازمند منبع] از نظر زمینشناسی این کوهها خاستگاه کوههای دارند.[نیازمند منبع]
قلل
[ویرایش]بلند ترین قله بزگوش،اق داغ با ارتفاع ۳۳۰۴متر از سطح دریا میباشد که هرساله افزایش میابد.قیسیر (۳۱۰۰ متر)قله دیگر این رشتهکوه میباشد.میزان بارش در قله های آن ۵۰۰تا۷۰۰میلیمتر میباشد
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ «اسنادی نو در رابطه با تغییر زبان در آذربایجان: صریحالملک گنجینهای از نامهای جغرافیایی آذربایجان». بایگانیشده از اصلی در ۷ سپتامبر ۲۰۱۲. دریافتشده در ۱۳ آوریل ۲۰۱۳.
حسنزاده، محمد، جغرافیای تاریخی آذربایجان، فصل نامهای جغرافیایی آذربایجان.
- اطلس گیتاشناسی استانهای ایران، تهران: سازمان گیتاشناسی، ۱۳۸۳خ.