منطقه حفاظت‌شده عبدالرزاق

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
منطقه حفاظت‌شده عبدالرزاق سقز
دامنه کوه عبدالرزاق.jpg
کشور ایران
استانکردستان
شهرستانسقز
منطقه حفاظت‌شده عبدالرزاق سقز بر ایران واقع شده‌است
منطقه حفاظت‌شده عبدالرزاق سقز
روی نقشه ایران
۳۶°۱۱′شمالی ۴۶°۲۶′شرقی / ۳۶٫۱۸°شمالی ۴۶٫۴۳°شرقی / 36.18; 46.43مختصات: ۳۶°۱۱′شمالی ۴۶°۲۶′شرقی / ۳۶٫۱۸°شمالی ۴۶٫۴۳°شرقی / 36.18; 46.43

منطقه حفاظت شده عبدالرزاق سقز زیستگاهی است با مساحتی در حدود ۴۳ هزار و ۹۵۰ هکتار که در شرق شهرستان سقز قرار دارد[۱]. منطقه عبدالرزاق طی مصوبه شماره ۲۹۰ شورای عالی محیط زیست مورخ ۱۳۸۶/۱۱/۱۲ با وسعت ۴۳۹۵۰ هکتار بعنوان منطقه حفاظت شده به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پیوسته است[۲].

گونه‌های شاخص جانوری[ویرایش]

منطقه حفاظت شده عبدالرزاق زیستگاه بسیاری از جانوران است. 80 گونه از پرندگان، 17 گونه از پستانداران در این زیستگاه زندگی می‌کنند که از گونه‌های نادر و کمیابی تشکیل شده اند.. از جمله این گونه‌های کمیاب و نادر می‌توان به لک لک، عقاب طلایی، مرغ حق، قوچ، شغال، قرقی، هما، کبک، شغال و میش مرغ اشاره کرد[۳].

گونه های گیاهی[ویرایش]

از دیگر ویژگی‌های منطقه عبدالرزاق وجود تنوع گونه های گیاهی است که در حال حاضر بیش از 350 گونه گیاهی در منطقه عبدالرزاق شناسایی شده است. این گونه ها نظیر مرزه، گون، کما، بادام وحشی، زنبق، میخک و زول هستند که منطقه به دلیل شرایط خوب آب و هوایی و داشتن جنگل ها و مراتع سرسبز توانسته زیستگاه بسیاری از گیاهان باشد[۴].

ویژگی های خاص منطقه[ویرایش]

از ویژگی های خاص منطقه حفاظت شده عبدالرزاق اهمیت تاریخی و فرهنگی این منطقه به دلیل استقرار تپه باستانی زیویه و غار کرفتو است. غار کرفتو متعلق به دوران مزوزئیک و جزء غارهای آهکی و طبیعی است که مورد سکونت انسان بوده و بعداً تغییر حالت داده و به صورت معماری صخره ای در چهار طبقه و در دل کوه حفر شده است[۵].


پانویس[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]