پارک ملی دریاچه ارومیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نوع منطقه پارک ملی
کشور ایران
استان آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی

پارک ملی دریاچه ارومیه، میان استان های آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی و در موقعیت جغرافیایی ۳۷ تا ۳۰/۳۸ عرض شمالی و ۴۵ تا ۴۶ طول شرقی واقع شده‌است. مساحت پارک ۴۶۴۰۵۶ است. این دریاچه جمعا دارای ۱۰۲ جزیره بزرگ و کوچک به مساحت ۳۳۴۸۶ هکتار است. دریاچه ارومیه در سال ۱۳۵۲ در فهرست پارک‌های ملی ایران به ثبت رسید.[۱]

پارک ملی درياچه اروميه با وسعت ۴۶۲،۶۰۰ هكتار همچنین یکی از ۹ ذخیره‌گاه زیست‌کره در ایران است.[۲] در مجموع ۱۰ آب‌انبار در پارک ملی دریاچه ارومیه وجود دارد که ظرفیت آنها ۱۸۰ هزار لیتر است.[۳]

تاریخچه[ویرایش]

در سال ۱۳۴۶ جزیره کبودان(قویون داغی) از طرف سازمان حفاظت محیط زیست حفاظت شده اعلام گشت. در سال ۱۳۵۴ بود که این جزیره ئ سایر جزایر موجود در اینمنطقه بجز جزیره اسلامی(شاهی)منطقه حفاظت شده دریاچه ارومیه اعلام و بعدا به پارک ملی تبدیل شد.

در پارک ۳۲۰۰ هکتاری جزیره کبودان که غیر مسکونی و زیستگاه انواع پستانداران وحشی مثل موش صحرایی ـ قوچ و میش و پلنگ است.

پوشش گیاهی و جانوری[ویرایش]

پارک ملی دریاچه ارومیه زیستگاه مهمی برای گوزن زرد ایرانی و قوچ و میش ارمنی است.[۴]

پوشش گیاهی: سرو کوهی , پسته وحشی , داغداغان ,زالزالک , بادام کوهی ,شیرخشت ,دیو آلبالو, گندمیان ,فرفیون ,آویشن ,درمنه ,علف شور, کاکوتی ,زنبق,یولاف ,شنگ و شقایق.

پستانداران: قوچ و میش ارمنی و گوزن زرد ایرانی.

پرندگان: فلامینگو, پلیکان , کاکایی و تنجه.

خزندگان: انواع مارهای سمی و نیمه سمی, مارمولک و آفتاب پرست.

سیمای جزیره کبودان استپی و بخش‌هایی از این جزیره نیمه جنگلی بیشتر پسته وحشی همراه با درختچه‌های دیگر از جمله بادام وحشی ـ ارس کوهی ـ بادام کوهی ـ خوشک و گوجه وحشی و گیاهان گوناگونی چون دم اسبی ـ مرغ علف گوسفندی و جو وحشی از جمله گیاهان و درختان این جزیره‌است.

پرواز دسته جمعی فلامینگوها ـ پلیکان‌ها ـ تنجه‌ها و کاکایی‌ها در دریاچه ارومیه مناظر بدیعی در بهار و تابستان پدید می‌اورد.

منابع[ویرایش]